محمود طرزي
محمود طرزي یو مشهور افغان ژورنالیست، لیکوال او دولتي سړی و چې د هیواد په فکري او سیاسي عصري کولو کې یې مهم رول لوبولی و.EnglishMahmud Tarzi was a prominent Afghan journalist, writer, and statesman who served as a pivotal figure in the country's intellectual and political modernization.پښتومحمود طرزي یو مشهور افغان ژورنالیست، لیکوال او دولتي سړی و چې د هیواد په فکري او سیاسي عصري کولو کې یې مهم رول لوبولی و.دریمحمود طرزی یک روزنامه نگار، نویسنده و سیاستمدار برجسته افغان بود که به عنوان یک شخصیت محوری در مدرن سازی فکری و سیاسی کشور خدمت کرد. د افغان ملت پالنې او سیکولر اصلاحاتو مخکښ، طرزي د ملت مطبوعاتو رامینځته کولو او د حبیب الله خان او امان الله خان واکمنۍ په جریان کې د معاصر دولت چوکاټ لپاره د مدافع وکیل په توګه پیژندل کیږي.EnglishA pioneer of Afghan nationalism and secular reform, Tarzi is best known for establishing the nation's press and advocating for a contemporary state framework during the reigns of Habibullah Khan and Amanullah Khan.پښتود افغان ملت پالنې او سیکولر اصلاحاتو مخکښ، طرزي د ملت مطبوعاتو رامینځته کولو او د حبیب الله خان او امان الله خان واکمنۍ په جریان کې د معاصر دولت چوکاټ لپاره د مدافع وکیل په توګه پیژندل کیږي.درییک پیشگام ملی گرایی افغان و اصلاحات سکولار، طرزی به خاطر ایجاد مطبوعات ملی و حمایت از یک چارچوب دولت معاصر در دوران حکومت های سال های حبیب الله خان و امان الله خان شناخته شده است.
لومړني ژوند او زده کړې
محمود طرزي د ۱۸۶۵ کال د اګست په ۲۳مه نېټه د افغانستان په امارت کې په غزني کې زېږېدلی و.[1]EnglishMahmud Tarzi was born on August 23, 1865, in Ghazni, located in the Emirate of Afghanistan.پښتومحمود طرزي د ۱۸۶۵ کال د اګست په ۲۳مه نېټه د افغانستان په امارت کې په غزني کې زېږېدلی و.دریمحمود طرزی در ۲۳ اگست ۱۸۶۵ در غزنی در امارت افغانستان متولد شد. هغه یو قومي پښتون و، او د هغه پلار غلام محمد طرزي و، چې د کندهار کال د محمدهزي شاهي کور شاعر او مشر و.[1]EnglishHe was an ethnic Pashtun, and his father was Ghulam Muhammad Tarzi, a poet and leader of the Muhammadzai royal house of Kandahar.پښتوهغه یو قومي پښتون و، او د هغه پلار غلام محمد طرزي و، چې د کندهار کال د محمدهزي شاهي کور شاعر او مشر و.دریاو یک پشتون قومی بود، و پدرش غلام محمد طرزی، یک شاعر و رهبر خاندان سلطنتی محمدی از سال قندهار بود. د هغه مور، سلطنت بیګم، د پوپلزي قبیلې پورې اړه درلوده.[1]EnglishHis mother, Sultanat Begum, belonged to the Popalzai tribe.پښتود هغه مور، سلطنت بیګم، د پوپلزي قبیلې پورې اړه درلوده.دریمادر او، سلطانت بیگم، به قبیله پوپالزای تعلق داشت. په ۱۸۸۱ کال کې واک ته د عبدالرحمن خان تر راتګ وروسته، د طرزي کورنۍ له افغانستان څخه وشړل شوه.[1]EnglishFollowing the rise of Abdur Rahman Khan to power in 1881, the Tarzi family was expelled from Afghanistan.پښتوپه ۱۸۸۱ کال کې واک ته د عبدالرحمن خان تر راتګ وروسته، د طرزي کورنۍ له افغانستان څخه وشړل شوه.دریبعد از ظهور عبدالرحمن خان به قدرت در سال ۱۸۸۱، خانواده طرزی از افغانستان اخراج شد. کورنۍ په لومړي سر کې د عثماني امپراتورۍ ته د تګ دمخه د ۱۸۸۲ څخه تر ۱۸۸۵ پورې د سند په کراچۍ کې ځای په ځای شوه.[1]EnglishThe family initially relocated to Karachi, Sindh, from 1882 to 1885 before moving to the Ottoman Empire.پښتوکورنۍ په لومړي سر کې د عثماني امپراتورۍ ته د تګ دمخه د ۱۸۸۲ څخه تر ۱۸۸۵ پورې د سند په کراچۍ کې ځای په ځای شوه.دریاین خانواده در ابتدا از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۵ قبل از نقل مکان به امپراطوری عثمانی به کراچی، سند نقل مکان کردند. په منځني ختیځ کې د خپل وخت په جریان کې، طرزي مکې ته زیارت وکړ، پاریس یې لیدنه وکړه، او د مدیترانې ختیځ سفر یې وکړ.[1]EnglishDuring his time in the Middle East, Tarzi made a pilgrimage to Mecca, visited Paris, and toured the eastern Mediterranean.پښتوپه منځني ختیځ کې د خپل وخت په جریان کې، طرزي مکې ته زیارت وکړ، پاریس یې لیدنه وکړه، او د مدیترانې ختیځ سفر یې وکړ.دریدر زمان حضور در خاورمیانه، طرزی به مکه زیارت کرد، پاریس را بازدید کرد و به شرق مدیترانه سفر کرد. هغه په قسطنطنیه کې د جمال الدین الافغاني سره هم ولیدل.[1]EnglishHe also encountered Jamal ad-Din al-Afghani in Constantinople.پښتوهغه په قسطنطنیه کې د جمال الدین الافغاني سره هم ولیدل.دریاو همچنان با جمال الدین الافغانی در قسطنطنیه روبرو شد. طرزي تر ۳۵ کلنۍ پورې په ترکیه کې پاتې شو، چیرې چې هغه په پښتو ژبه، ډاري، ترکي، فرانسوي، عربي او اردو ژبو کې روان شو.[1]EnglishTarzi remained in Turkey until the age of 35, where he became fluent in Pashto, Dari, Turkish, French, Arabic, and Urdu.پښتوطرزي تر ۳۵ کلنۍ پورې په ترکیه کې پاتې شو، چیرې چې هغه په پښتو ژبه، ډاري، ترکي، فرانسوي، عربي او اردو ژبو کې روان شو.دریطرزی تا ۳۵ سالگی در ترکیه ماند و در آنجا به زبان های زبان پشتو، دریایی ها، ترکی، فرانسوی، عربی و اردو مسلط شد. په ۱۹۰۱ کال کې د عبدالرحمن خان له مړینې وروسته، حبیب الله خان د طرزي کورنۍ بیرته افغانستان ته وغوښته، چیرې چې طرزي یوه دولتي دنده ترلاسه کړه.[1]EnglishFollowing the death of Abdur Rahman Khan in 1901, Habibullah Khan invited the Tarzi family back to Afghanistan, where Tarzi received a government post.پښتوپه ۱۹۰۱ کال کې د عبدالرحمن خان له مړینې وروسته، حبیب الله خان د طرزي کورنۍ بیرته افغانستان ته وغوښته، چیرې چې طرزي یوه دولتي دنده ترلاسه کړه.دریپس از مرگ عبدالرحمن خان در سال ۱۹۰۱، حبیب الله خان خانواده طرزی را به افغانستان دعوت کرد، جایی که طرزی یک پست دولتی دریافت کرد.
د افغان ژورنالیزم بنسټ ایښودل
د طرزي لومړنۍ ادبي مرسته د سفر حساب وه، چې په لاهور، برتانوي هند کې خپره شوې.EnglishOne of Tarzi's earliest literary contributions was the Account of a Journey (Sayahat-Namah-e Manzum), published in Lahore, British India.پښتود طرزي لومړنۍ ادبي مرسته د سفر حساب وه، چې په لاهور، برتانوي هند کې خپره شوې.درییکی از اولین کمک های ادبی طرزی، "حساب یک سفر" بود که در لاهور، هند بریتانیایی منتشر شد. (سياهات-ناماه-اي منظوم)[1] طرزي د سرج الاخبارپه خپرولو سره د افغانستان ژورنالیزم د بنسټ په جوړولو کې خورا اغیزمن دی.[1]EnglishTarzi is most influential for establishing the foundation of Afghan journalism by publishing Seraj-al-Akhbar.پښتو(سياهات-ناماه-اي منظوم) طرزي د سرج الاخبارپه خپرولو سره د افغانستان ژورنالیزم د بنسټ په جوړولو کې خورا اغیزمن دی.دری(سیاهات-ناماه-مانزوم) طرزی در ایجاد بنیاد سال ژورنالیزم افغان با نشر سرج الاخبار بسیار تاثیرگذار است. دا ورځپاڼه له اکتوبر ۱۹۱۱ څخه تر جنوري ۱۹۱۹ پورې دوه ځله خپره شوه.[1]EnglishThis newspaper was published bi-weekly from October 1911 to January 1919.پښتودا ورځپاڼه له اکتوبر ۱۹۱۱ څخه تر جنوري ۱۹۱۹ پورې دوه ځله خپره شوه.دریاین روزنامه دو هفته یک بار از اکتبر ۱۹۱۱ تا ژانویه ۱۹۱۹ چاپ می شد. دا د روښانه ځوان افغانانو د یوې کوچنۍ ډلې لپاره د فورم په توګه کار کاوه چې د افغان ملت پالنې او عصري کولو اخلاقي او اساسي اصول یې چمتو کړل.[1][3]EnglishIt served as a forum for a small group of enlightened young Afghans who provided the ethical and basic tenets of Afghan nationalism and modernism.پښتودا د روښانه ځوان افغانانو د یوې کوچنۍ ډلې لپاره د فورم په توګه کار کاوه چې د افغان ملت پالنې او عصري کولو اخلاقي او اساسي اصول یې چمتو کړل.دریاین به عنوان یک انجمن برای یک گروه کوچک از جوانان افغان روشنفکر بود که اصول اخلاقی و اساسی ملی گرایی و مدرنیسم افغان را ارائه می دادند. د افغان ځوانانو د ګوند د ایډیالوژۍ لاندې، طرزي د سیکولر، سلطنتي، او دولتي ملت پالنې لارښوونې ته وده ورکړه.[1]EnglishUnder the ideology of the Party of the Afghan Youth, Tarzi promoted a secularist, monarchist, and state nationalist direction.پښتود افغان ځوانانو د ګوند د ایډیالوژۍ لاندې، طرزي د سیکولر، سلطنتي، او دولتي ملت پالنې لارښوونې ته وده ورکړه.دریتحت ایدئولوژی حزب جوانان افغان، طرزی یک جهت سکولار، پادشاه گرایانه و ملی گرایانه را ترویج کرد. سربیره پردې، هغه سراج الاطفال * خپور کړ، کوم چې په افغانستان کې د ماشومانو لپاره لومړی خپرونه وه.EnglishAdditionally, he published Seraj-al-Atfal (Children's Lamp), which was the first publication for children in Afghanistan.پښتوسربیره پردې، هغه سراج الاطفال خپور کړ، کوم چې په افغانستان کې د ماشومانو لپاره لومړی خپرونه وه.دریعلاوه بر این، او سراج-ال-آتفال را منتشر کرد، که اولین نشریه برای کودکان در افغانستان بود. (د ماشومانو څراغ)[1]
سیاسي ملاتړ او اصلاحات
په افغانستان کې د طرزي کار په ترکیه کې د مصطفی کمال اتاترک په لارښوونه تعقیب شو، چې د دولت په سیکولر کولو تمرکز کوي.[1]EnglishTarzi's work in Afghanistan followed the lead of Mustafa Kemal Atatürk in Turkey, focusing on the secularization of the state.پښتوپه افغانستان کې د طرزي کار په ترکیه کې د مصطفی کمال اتاترک په لارښوونه تعقیب شو، چې د دولت په سیکولر کولو تمرکز کوي.دریکار طرزی در افغانستان از رهبری مصطفی کمال آتاتورک در ترکیه پیروی کرد و بر سکولار سازی دولت تمرکز کرد. هغه د عبدالرحمن خان او حبیب الله خان دواړو واکمنۍ په جریان کې د اصلاح غوښتونکي خوځښت کې یو مشهور شخصیت و.[1]EnglishHe was a prominent figure in the reformist movement during the reigns of both Abdur Rahman Khan and Habibullah Khan.پښتوهغه د عبدالرحمن خان او حبیب الله خان دواړو واکمنۍ په جریان کې د اصلاح غوښتونکي خوځښت کې یو مشهور شخصیت و.دریاو یک شخصیت برجسته در جنبش اصلاح طلب در طول حکومت های هر دو سال عبدالرحمن خان و حبیب الله خان بود. هغه د ۱۹۲۴ کال د سپتمبر څخه تر ۱۹۲۷ کال د جنورۍ تر منځ د افغانستان د بهرنیو چارو د وزیر په توګه د امان الله خان کال تر ولسمشرۍ لاندې دنده ترسره کړه.[1]EnglishHe served as the Foreign Minister of Afghanistan from September 1924 to January 1927 under Amanullah Khan.پښتوهغه د ۱۹۲۴ کال د سپتمبر څخه تر ۱۹۲۷ کال د جنورۍ تر منځ د افغانستان د بهرنیو چارو د وزیر په توګه د امان الله خان کال تر ولسمشرۍ لاندې دنده ترسره کړه.دریاو از سپتمبر ۱۹۲۴ تا جنوری ۱۹۲۷ تحت عنوان امان الله خان به عنوان وزیر امور خارجه افغانستان خدمت کرد. د طرزي لور، سوریا ترزۍ، د امان الله خان سره واده وکړه او د افغانستان ملکه شوه.[1]EnglishTarzi's daughter, Soraya Tarzi, married Amanullah Khan and became the Queen of Afghanistan.پښتود طرزي لور، سوریا ترزۍ، د امان الله خان سره واده وکړه او د افغانستان ملکه شوه.دریدختر طرزی، سورایا تارزی، با امان الله خان ازدواج کرد و ملکه افغانستان شد. د هغه سیاسي کیریر او فکري ملاتړ په معاصر چوکاټ کې د افغان دولت د لیږد لپاره مرکزي و.[1]EnglishHis political career and intellectual advocacy were central to the transition of the Afghan state into a contemporary framework.پښتود هغه سیاسي کیریر او فکري ملاتړ په معاصر چوکاټ کې د افغان دولت د لیږد لپاره مرکزي و.دریشغل سیاسی او و حمایت فکری او در انتقال دولت افغانستان به یک چارچوب معاصر نقش اساسی داشت.
ادبي اثار او لیکنې
د طرزي لیکنې افغانستان ته د لویدیځو افکارو په معرفي کولو کې مهم رول درلود.[1]EnglishTarzi's writings were instrumental in introducing Western ideas to Afghanistan.پښتود طرزي لیکنې افغانستان ته د لویدیځو افکارو په معرفي کولو کې مهم رول درلود.درینوشته های طرزی در معرفی اندیشه های غربی به افغانستان نقش اساسی داشت. د هغه ادبي تولید کې د ساهات نامه منزم او د سراج الاخبار ورځپا پهې ته د هغه مرستې شاملې وې.[1]EnglishHis literary output included the Sayahat-Namah-e Manzum and his contributions to the Seraj-al-Akhbar newspaper.پښتود هغه ادبي تولید کې د ساهات نامه منزم او د سراج الاخبار ورځپا پهې ته د هغه مرستې شاملې وې.دریتولید ادبی او شامل سایاهات ناماه منضوم و کمک های او به روزنامه سراج الاخبار بود. هغه د افغانستان د ادبیاتو په پراختیا او د هغه د مختلفو خپرونو له لارې د عصري فکر په وده کې د هغه د رول لپاره هم په یاد دی.[1]EnglishHe is also remembered for his role in the development of Afghan literature and the promotion of modern thought through his various publications.پښتوهغه د افغانستان د ادبیاتو په پراختیا او د هغه د مختلفو خپرونو له لارې د عصري فکر په وده کې د هغه د رول لپاره هم په یاد دی.دریاو همچنین بخاطر نقش خود در توسعه ادبیات افغان و ترویج تفکر مدرن از طریق نشریات مختلف خود به یاد می ماند.
په اوسني افغاني فکر کې میراث
طرزي د افغانستان په تاریخ کې د عصري کولو په غورځنګ کې د هغه د رول له امله د یو مهم شخصیت په توګه یاد شوی دی.[1]EnglishTarzi is remembered as a seminal figure in Afghan history for his role in the modernization movement.پښتوطرزي د افغانستان په تاریخ کې د عصري کولو په غورځنګ کې د هغه د رول له امله د یو مهم شخصیت په توګه یاد شوی دی.دریطرزی به عنوان یک شخصیت مهم در تاریخ افغانستان بخاطر نقش او در جنبش مدرن سازی به یاد می رود. د هغه کار د عصري ملي دولت په لور د لیږد لپاره ایډیولوژیکي بنسټ ایښود.[1]EnglishHis work laid the ideological groundwork for the transition toward a modern nation-state.پښتود هغه کار د عصري ملي دولت په لور د لیږد لپاره ایډیولوژیکي بنسټ ایښود.دریکار او پایه های ایدئولوژیکی را برای انتقال به یک دولت ملی مدرن ایجاد کرد. د هغه نفوذ د افغانستان د فکري تاریخ د بنسټ ډبرې په توګه دوام لري، په ځانګړي توګه د هیواد د رسنیو او سیاسي سیاسي فکر پراختیا په اړه.[1][2]EnglishHis influence persists as a cornerstone of Afghan intellectual history, particularly regarding the development of the country's media and secular political thought.پښتود هغه نفوذ د افغانستان د فکري تاریخ د بنسټ ډبرې په توګه دوام لري، په ځانګړي توګه د هیواد د رسنیو او سیاسي سیاسي فکر پراختیا په اړه.درینفوذ او به عنوان یک سنگ بنای تاریخ فکری افغانستان، به ویژه در رابطه با توسعه رسانه های کشور و تفکر سیاسی سکولار باقی مانده است.