مردم افشار

افشار (زبان های آذربایجان: Əfşar; ترکی: Avşar, Afşar; ترکمن: Owşar; فارسی: افشار) یک قبیله از قبیله های اوگوز ترک است.^[1]^[10]EnglishThe Afshar (Azerbaijani: 81500; Turkish: 81501, 81502; Turkmen: 81503; Persian: افشار) is a tribe of Oghuz Turkic origin.پښتوافشار (د آذربایجان ژبه: 81500; د ترکیې: 81501, 81502; ترکمنې: 81503; فارسي ژبه: افشار) د اوګوز ترکي اصلي قبیله ده.دریافشار (زبان های آذربایجان: Əfşar; ترکی: Avşar, Afşar; ترکمن: Owşar; فارسی: افشار) یک قبیله از قبیله های اوگوز ترک است. این گروه به چندین جمعیت در ایران، ترکیه و افغانستان تقسیم شده است.^[1]EnglishThe group is divided into several populations located in Iran, Turkey, and Afghanistan.پښتودا ډله په ایران، ترکیې او افغانستان کې په څو نفوسونو ویشل شوې ده.دریاین گروه به چندین جمعیت در ایران، ترکیه و افغانستان تقسیم شده است.

منشأ ها و مهاجرت ها

افشار یک کنفدراسیون قبیله ای ترک زبان است که ریشه اش به مهاجرت ترک های اوغوز در سراسر آسیای مرکزی در اوایل دوره قرون وسطی باز می گردد.^[2]EnglishThe Afshar are a Turkic-speaking tribal confederation whose origins trace back to the migrations of Oghuz Turks across Central Asia during the early medieval period.پښتوافشار د ترکي ژبو قبایلي کنفدراسیون دی چې سرچینې یې د منځنۍ پیړۍ په لومړیو کې د مرکزي آسیا په اوږدو کې د اوګوز ترکانو مهاجرتونو ته ځي.دریافشار یک کنفدراسیون قبیله ای ترک زبان است که ریشه اش به مهاجرت ترک های اوغوز در سراسر آسیای مرکزی در اوایل دوره قرون وسطی باز می گردد. این جمعیت ها توسط مغول ها مجبور به مهاجرت از سرزمین های سنتی خود شدند.^[3]^[11]EnglishThese populations were forced to move from their traditional homelands by the Mongols.پښتودا نفوس د منګولانو لخوا د دوی دودیز ټاټوبي څخه کډه کولو ته اړ ایستل شوی و.دریاین جمعیت ها توسط مغول ها مجبور به مهاجرت از سرزمین های سنتی خود شدند. آنها در اواخر قرن ۱۲ و اوایل قرن ۱۳ در آذربایجان و پارس ساکن شدند.^[3]EnglishThey settled in Azerbaijan and Persia during the late 12th and early 13th centuries.پښتودوی د ۱۲ پیړۍ په وروستیو او د ۱۳ پیړۍ په لومړیو کې په آذربایجان او فارس کې میشته شول.دریآنها در اواخر قرن ۱۲ و اوایل قرن ۱۳ در آذربایجان و پارس ساکن شدند.

ساختار و تقسیمات قبیله ای

از نظر تاریخی به دو شاخه اصلی تقسیم شده بود: قاسملو و قرخلو.EnglishIt was historically divided into two major branches: the Qasmlu and the Qarkhlu (or Arkhlu).پښتودا په تاریخي ډول په دوو لویو څانګو ویشل شوی و: قاسملو او قرخلو.دریاز نظر تاریخی به دو شاخه اصلی تقسیم شده بود: قاسملو و قرخلو. (یا ارخلو)^[4] نادیر شاه به شاخه قرخلو تعلق داشت.^[4]EnglishNadir Shah belonged to the Qarkhlu branch.پښتو(یا د ارخلو په نوم) نادیر شاه د قرخلو څانګې پورې اړه لري.دری(یا ارخلو) نادیر شاه به شاخه قرخلو تعلق داشت.

حضور در ایران و ترکیه

در ایران، افشار ها به طور عمده یک گروه کوچکی در مناطق خاص باقی مانده اند.^[1]EnglishIn Iran, the Afshars remain a largely nomadic group in certain areas.پښتوپه ایران کې، افشاران په ځینو سیمو کې په لویه کچه کوچیان پاتې دي.دریدر ایران، افشار ها به طور عمده یک گروه کوچکی در مناطق خاص باقی مانده اند. این قبیله در جریان مبارزات بین شاه طهماسپ دوم صفوی و مهاجمین افغان به اهمیت رسید.^[3]EnglishThe tribe rose to importance during the struggles between Shah Tahmasp II Safawi and the Afghan invaders.پښتودغه قبیله د شاه طهماسپ دویم صفوي او افغان یرغلګرو ترمنځ د مبارزې په جریان کې مهمه شوه.دریاین قبیله در جریان مبارزات بین شاه طهماسپ دوم صفوی و مهاجمین افغان به اهمیت رسید. آنها در سال ۱۷۳۶ پس از سقوط سلسله صفویان سلسله افشار را تاسیس کردند.^[5]^[6]EnglishThey established the Afsharid dynasty in 1736 after the fall of the Safavid dynasty.پښتودوی په ۱۷۳۶ کې د صفویانو د سلطنت له سقوط وروسته د افشاریانو سلسله جوړه کړه.دریآنها در سال ۱۷۳۶ پس از سقوط سلسله صفویان سلسله افشار را تاسیس کردند. این سلسله بر سرزمینی وسیع که از قفقاز تا شبه قاره هند گسترش یافته بود، حکومت می کرد.^[7]EnglishThis dynasty ruled over a vast territory that stretched from the Caucasus to the Indian subcontinent.پښتودا سلسله په یوه پراخه سیمه باندې واکمني کوله چې له قفقاز څخه تر هندي نیمه وچې پورې غځېدلې وه.دریاین سلسله بر سرزمینی وسیع که از قفقاز تا شبه قاره هند گسترش یافته بود، حکومت می کرد. در دوران سلسله افشارید، نخبگان حاکم از زبان ترکی آذربایجان به عنوان زبان مادری و زبان دربار خود استفاده می کردند.^[8]EnglishDuring the era of the Afsharid dynasty, the ruling elite used Turkic Azerbaijani as their mother tongue and court language.پښتود افشارید سلطنت په دوره کې، واکمن نخبه د دوی د مورنۍ ژبې او محکمې ژبې په توګه ترکي آذربایجانۍ کارولې.دریدر دوران سلسله افشارید، نخبگان حاکم از زبان ترکی آذربایجان به عنوان زبان مادری و زبان دربار خود استفاده می کردند.

افشار ها در افغانستان

افشار ها از آسیای مرکزی و ترانسوکسانیا به شرق میانه و ایران مهاجرت کردند.^[1]EnglishThe Afshars migrated from Central Asia and Transoxania into the Middle East and Iran.پښتوافشاران له منځنۍ اسیا او ترانسوکسانیا څخه منځني ختیځ او ایران ته کډه شوي دي.دریافشار ها از آسیای مرکزی و ترانسوکسانیا به شرق میانه و ایران مهاجرت کردند. نفوذ قبیله به سرزمین های شرقی امپراطوری، از جمله مناطق خراسان گسترش یافت.^[2]^[9]EnglishThe tribe's influence extended into eastern territories of the empire, including areas of Khorasan.پښتود قبیلې نفوذ د امپراتورۍ ختیځې سیمې ته غزیدلی، پشمول د خراسان ساحې.درینفوذ قبیله به سرزمین های شرقی امپراطوری، از جمله مناطق خراسان گسترش یافت. دامنه سلسله شامل تعاملات مهم نظامی و سیاسی در این مناطق در طول قرن ۱۸ بود.^[7]EnglishThe dynasty's reach included significant military and political engagements across these regions during the 18th century.پښتود سلطنت لاسرسی د ۱۸ پیړۍ په جریان کې په دې سیمو کې د پام وړ نظامي او سیاسي ښکیلتیا شامله ده.دریدامنه سلسله شامل تعاملات مهم نظامی و سیاسی در این مناطق در طول قرن ۱۸ بود.

هویت کلتوری

آنها ترک زبان هستند و گروه های قبیله ای بزرگ در جهان فارس هستند.^[8]EnglishThey are Turkic speakers and formidable tribal groups in the Persian world.پښتودوی د ترکي ژبې ویونکي دي او په فارسي نړۍ کې د قبایلي ډلو ډیره ډیره ډله ده.دریآنها ترک زبان هستند و گروه های قبیله ای بزرگ در جهان فارس هستند. هویت مذهبی افشار، به ویژه در دوران سلسله افشار، عمدتاً اسلام شیعه دوازده گانه بود.^[5]EnglishThe religious identity of the Afshar, particularly during the era of the Afsharid dynasty, was predominantly Twelver Shia Islam.پښتود افشارانو مذهبي هویت، په ځانګړي توګه د افشارید سلسله دورې په جریان کې، په عمده توګه دولس شیعه اسلام و.دریهویت مذهبی افشار، به ویژه در دوران سلسله افشار، عمدتاً اسلام شیعه دوازده گانه بود. با وجود ریشه های زبانی ترکی رهبران قبیله، زبان رسمی دربار و سوابق اداری همچنان فارسی باقی ماند.^[8]EnglishDespite the Turkic linguistic roots of the tribal leaders, the official language of the court and administrative records remained Persian.پښتود قبایلي مشرانو ترکي ژبني ریښو سره سره، د محکمې او اداري ریکارډونو رسمي ژبه فارسي پاتې شوه.دریبا وجود ریشه های زبانی ترکی رهبران قبیله، زبان رسمی دربار و سوابق اداری همچنان فارسی باقی ماند.