CAREC Transport Corridor

راهرو حمل و نقل CAREC یک شبکه منطقه ای از زیرساخت های حمل و نقل است که برای اتصال آسیای مرکزی، آسیای جنوبی و آسیای شرقی طراحی شده است.^[1] برنامه همکاری اقتصادی منطقه ای آسیای مرکزی در سال ۱۹۹۷ توسط بانک توسعه آسیایی برای تشویق همکاری اقتصادی بین کشورهای آسیای مرکزی و بخش های نزدیک ترانس قفقاز و آسیای جنوبی تاسیس شد. (CAREC ها) (ADB)^[2] CAREC افغانستان، آذربایجان، جمهوری خلق چین، قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، مغولستان، پاکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان را یکجا می سازد. (چین)^[1]

نمای کلی برنامه CAREC

منطقه CAREC در قلب یک قاره اوراسیا که به سرعت در حال رشد و ادغام است واقع شده است.^[3] راهبرد حمل و نقل CAREC ۲۰۳۰ توسط وزرای CAREC در نوامبر ۲۰۱۹ تایید شد. (CTS ها)^[3] تا به امروز، بیش از ۱۶ میلیارد دالر سرمایه گذاری برای بیش از ۱۰۰ پروژه مرتبط با CAREC تایید شده است.^[1] تا دسامبر ۲۰۲۵، این برنامه ۵۷.۹ میلیارد دالر سرمایه گذاری را برای کمک به ایجاد شبکه های حمل و نقل چند منظوره بسیج کرده بود.^[4] این برنامه داده ها و نشریات به موقع را در مورد دستاوردهای خود در چهار بخش اولویت دار ارائه می دهد: حمل و نقل، تسهیل تجارت، انرژی و سیاست تجاری.^[5]

راهرو های حمل و نقل استراتژیک

شش راهرو CAREC مراکز اصلی اقتصادی را در منطقه به یکدیگر متصل می کنند.^[6]^[12] آنها کشور های CAREC را به سایر بازارهای اوراسیا و جهانی متصل می کنند.^[6] هدف این راهرو ها ادغام زیرساخت ها، تدارکات، اتصال دیجیتالی، همکاری انرژی و مقاومت در برابر تغییرات آب و هوایی است.^[7] ۶c، کشور های اروپایی را به خاورمیانه و آسیای جنوبی متصل می کند.^[8]^[13] این برنامه از مکانیزم نظارت و اندازه گیری عملکرد راهرو به عنوان یک ابزار تجربی برای ارزیابی و ردیابی زمان و هزینه انتقال کالا از طریق مرزها و در امتداد راهروها استفاده می کند. (CPMM)^[9]^[14]

نقش و ارتباط افغانستان

افغانستان در یک نشست در بانکوک، تایلند در اوت ۲۰۱۱ به توافقنامه حمل و نقل مرزی پیوست. (CBTA)^[1] هدف CBTA تسهیل حرکت کالا، وسایل نقلیه و مردم در سراسر مرزهای بین المللی است.^[1]^[15] این امر تجارت مرزی و ترانزیت را برای افزایش فعالیت های تجاری و سرمایه گذاری در کشورهای CAREC تسهیل می کند.^[1]^[16] عضویت افغانستان به عنوان یک نقطه عطف در تبدیل یک راهرو مهم حمل و نقل به یک راهرو اقتصادی در نظر گرفته می شود.^[1] این توافق به عنوان یک پروژه آزمایشی برای از بین بردن موانع حمل و نقل موثر بین المللی عمل می کند.^[1]

افغانستان یک شرکت کننده کلیدی در راهرو ۵ است که آسیای شرقی و دریای عرب را از طریق آسیای مرکزی به هم متصل می کند.^[1] سپس از گذرگاه مرزی نیجنی پیانج در تاجیکستان از کورگان تیوب، دوشانبه و کارامیک عبور می کند.^[19] این راهرو همچنان از طریق کرامک، ساری تاش و ایرکشتام جمهوری قرقیزستان به مرز چین می رسد.^[1]^[17]

زیرساخت ها و حمل و نقل چند منظوره

راهروهای CAREC ۳۶۰۰ کیلومتر جاده و ۲۰۰۰ کیلومتر راه آهن را پوشش می دهد.^[1] زیرساخت های حمل و نقل منطقه شامل مجموع ۲۶۴۰۰۰ کیلومتر جاده است.^[10] این شامل ۲۰۶۶ کیلومتر بزرگراه، ۱۱۳۲۱ کیلومتر بزرگراه های ملی و ۷۸ کیلومتر بزرگراه های سریع.^[10] خطوط ریلی در مجموع ۱۱۷۱۳ کیلومتر است.^[10] این شبکه همچنین شامل ۴۴ فرودگاه، ۱۳ مورد از آن ها بین المللی و ۳ بندر تجاری دریایی است.^[10]

تاثیر اقتصادی و تسهیل تجارت

راهرو های حمل و نقل CAREC هدف آن ارتباط آسیای مرکزی با بازارهای جهانی است.^[7]^[18] به عنوان مثال، راهرو ۵ به استان سینکیانگ از جمهوری خلق چین و کشورهای آسیای مرکزی محصور در خشکی کوتاه ترین مسیر تجاری را از طریق بندر کراچی فراهم می کند.^[11] هدف توافق برای شامل شدن افغانستان در CBTA ساده سازی بازرسی های گمرکی و کاهش الزامات برای انتقال محموله ها بین وسایل نقلیه است.^[1] هدف این است که تجارت مرزی و ترانزیت را تسهیل کند و در نتیجه فعالیت های تجاری را افزایش دهد.^[1]