تسخیر قندهار (۱۸۵۵)
فتح قندهار یک کمپین نظامی بود که در سال های ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۶ انجام شد.[1]EnglishThe Conquest of Kandahar was a military campaign that took place in 1855–1856.پښتود کندهار فتحه یو پوځي کمپاین و چې په ۱۸۵۵ تر ۱۸۵۶ کې ترسره شو.دریفتح قندهار یک کمپین نظامی بود که در سال های ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۶ انجام شد. این کمپاین وضعیت نیمه مستقل املاک را به پایان رساند و قدرت مرکزی افغانستان را در سرزمین های مرتفع جنوبی تقویت کرد.[1]EnglishThe campaign ended the semi-independent status of the principality and consolidated central Afghan authority over the southern highlands.پښتودغه کمپاین د شهزادګۍ نیمه خپلواک حیثیت پای ته ورساوه او په سویلي لوړو برخو کې د مرکزي افغان واک پیاوړی کړ.دریاین کمپاین وضعیت نیمه مستقل املاک را به پایان رساند و قدرت مرکزی افغانستان را در سرزمین های مرتفع جنوبی تقویت کرد.
پیشینه و بحران جانشینی
گروه قندهار در سال ۱۸۱۸ توسط شیر دل خان به عنوان جدایی از گروه امپراطوری دورانی تاسیس شد.[2]EnglishThe Principality of Kandahar was established in 1818 by Sher Dil Khan as a breakaway from the Durrani Empire.پښتوکندهار په ۱۸۱۸ کې د شیر دل خان لخوا د دراني امپراتورۍ څخه د جلا کیدو په توګه تاسیس شوی و.دریگروه قندهار در سال ۱۸۱۸ توسط شیر دل خان به عنوان جدایی از گروه امپراطوری دورانی تاسیس شد. در اواسط دهه ۱۸۵۰، این منطقه بعد از مرگ کوهان دل خان با بی ثباتی داخلی روبرو شد.[1]EnglishBy the mid-1850s, the region faced internal instability following the death of Kohan Dil Khan.پښتود ۱۸۵۰ لسیزې په نیمایي کې، سیمه د کوهن دل خان له مړینې وروسته له داخلي بې ثباتۍ سره مخ شوه.دریدر اواسط دهه ۱۸۵۰، این منطقه بعد از مرگ کوهان دل خان با بی ثباتی داخلی روبرو شد. یک بحران جانشینی بین رحمدل خان، برادر کوهندیل، و پسران کوهندیل، که می خواستند قدرت را برای خود تضمین کنند، بوجود آمد.[1]EnglishA succession crisis emerged between Rahmdil Khan, the brother of Kohandil, and Kohandil's sons, who sought to secure power for themselves.پښتود رحمدل خان، د کوهنډیل ورور، او د کوهنډیل زامنو ترمینځ د بریالیتوب بحران رامینځته شو، څوک چې د ځان لپاره د واک خوندي کولو په لټه کې و.درییک بحران جانشینی بین رحمدل خان، برادر کوهندیل، و پسران کوهندیل، که می خواستند قدرت را برای خود تضمین کنند، بوجود آمد.
دوست محمد خان تلاش کرد تا از این بی نظمی داخلی برای گسترش نفوذ خود استفاده کند.[1]EnglishDost Muhammad Khan sought to capitalize on this internal anarchy to expand his influence.پښتودوست محمد خان د خپل نفوذ پراخولو لپاره د دې داخلي انارشي څخه ګټه پورته کولو هڅه وکړه.دریدوست محمد خان تلاش کرد تا از این بی نظمی داخلی برای گسترش نفوذ خود استفاده کند. این تنش از سال ۱۸۵۲ آغاز شده بود، زمانی که کوهن دل خان نگران مجازات دوست محمد از توخی ها و هوتاکی قبیله در قلات شد، زیرا از افزایش نفوذ امیر در جنوب می ترسید.[1]EnglishThe tension had been building since 1852, when Kohan Dil Khan became concerned by Dost Muhammad's punishment of the Tokhi and Hotaki tribes in Qalat, fearing the Amir's growing reach into the south.پښتوتاوتریخوالی له ۱۸۵۲ راهیسې رامینځته شوی و، کله چې کوهن دل خان په قلات کې د دوست محمد لخوا د توکي او هوتکي قبایلو د سزا په اړه اندیښنه درلوده، چې په جنوب کې د امیر مخ په زیاتیدونکي لاسرسي څخه ویره لري.دریاین تنش از سال ۱۸۵۲ آغاز شده بود، زمانی که کوهن دل خان نگران مجازات دوست محمد از توخی ها و هوتاکی قبیله در قلات شد، زیرا از افزایش نفوذ امیر در جنوب می ترسید.
کمپین های نظامی
کمپین اشغال شهر در نوامبر ۱۸۵۵ آغاز شد.[1]EnglishThe campaign to seize the city began in November 1855.پښتود ښار د نیولو لپاره کمپاین د نومبر په ۱۸۵۵ کې پیل شو.دریکمپین اشغال شهر در نوامبر ۱۸۵۵ آغاز شد. نیرو ها علیه رهبری قندهاری حرکت کردند که شامل چندین عضو سلسله بارکزی بود.[1]EnglishForces moved against the Kandahari leadership, which included several members of the Barakzai dynasty.پښتوځواکونو د کندهاري مشرتابه پر ضد حرکت وکړ، چې پکې د بارکزي سلسله ډیری غړي شامل وو.درینیرو ها علیه رهبری قندهاری حرکت کردند که شامل چندین عضو سلسله بارکزی بود. هدف نظامی این بود که امارت مستقل را تحت کنترول مستقیم امارت در سال کابل قرار دهد.[1]EnglishThe military objective was to bring the independent principality under the direct control of the Kabul-based Emirate.پښتونظامي هدف دا و چې خپلواکه امارت د کابل میشته امارت تر مستقیم کنټرول لاندې راوړي.دریهدف نظامی این بود که امارت مستقل را تحت کنترول مستقیم امارت در سال کابل قرار دهد.
سقوط سلطنت برادران دیل
دفاع قندهاری توسط گروهی از شخصیت های برجسته از جمله سلطان احمد خان، خوش دل خان، محمد صادق خان، محمد عالم خان، سلطان علی خان و محمد عمر خان رهبری می شد.[1]EnglishThe Kandahari defense was led by a group of prominent figures including Sultan Ahmad Khan, Khush Dil Khan, Muhammad Sadiq Khan, Muhammad Alam Khan, Sultan Ali Khan, and Muhammad Umar Khan.پښتود کندهاري دفاع د سلطان احمد خان، خوش دل خان، محمد صادق خان، محمد عالم خان، سلطان علي خان، او محمد عمر خان په ګډون د مخکښو شخصیتونو ډلې لخوا رهبري شوې وه.دریدفاع قندهاری توسط گروهی از شخصیت های برجسته از جمله سلطان احمد خان، خوش دل خان، محمد صادق خان، محمد عالم خان، سلطان علی خان و محمد عمر خان رهبری می شد. این رهبران با اقتدار مرکزی دوست محمد خان مخالفت کردند.[1]EnglishThese leaders opposed the central authority of Dost Muhammad Khan.پښتودغو مشرانو د دوست محمد خان د مرکزي واک سره مخالفت وکړ.دریاین رهبران با اقتدار مرکزی دوست محمد خان مخالفت کردند.
با وجود مقاومت نیروهای محلی قندهاری، شهر بالاخره به دست ارتش سقوط کرد.EnglishDespite the resistance of the local Kandahari forces, the city eventually fell to the army.پښتود ځایی کندهاري ځواکونو د مقاومت سره سره، ښار په پای کې د اردو لاس ته ورسید.دریبا وجود مقاومت نیروهای محلی قندهاری، شهر بالاخره به دست ارتش سقوط کرد. فرماندهان و رهبران امپراطوری در نهایت تسلیم شدند و حکومت سلطنتی سلسله برادران دیل به پایان رسید.[1]EnglishThe commanders and leaders of the principality eventually surrendered, ending the sovereign rule of the Dil brothers' line.پښتود شهزادګۍ قوماندانانو او مشرانو په پای کې تسلیم شول، د دیل ورو وروڼهو کرښې حاکمیت پای ته ورساوه.دریفرماندهان و رهبران امپراطوری در نهایت تسلیم شدند و حکومت سلطنتی سلسله برادران دیل به پایان رسید.
ضمیمه سازی و ادغام
این فتح در نوامبر ۱۸۵۵ تکمیل شد، اما پروسه ادغام این قلمرو در امارت افغانستان تا سپتامبر ۱۸۵۶ ادامه یافت.[1]EnglishThe conquest was completed in November 1855, but the process of consolidating the territory into the Emirate of Afghanistan lasted until September 1856.پښتودا فتح د ۱۸۵۵ کال په نومبر کې بشپړه شوه، خو د افغانستان په امارت کې د دې سیمې د یوځای کولو پروسه د ۱۸۵۶ کال تر سپتمبر پورې دوام وکړ.دریاین فتح در نوامبر ۱۸۵۵ تکمیل شد، اما پروسه ادغام این قلمرو در امارت افغانستان تا سپتامبر ۱۸۵۶ ادامه یافت. با سقوط شهر، قندهار به طور رسمی به قلمرو اداری امارت ملحق شد.[1]EnglishWith the fall of the city, Kandahar was officially incorporated into the administrative territory of the Emirate.پښتود ښار په سقوط سره، کندهار په رسمي ډول د امارت په اداري خاوره کې شامل شو.دریبا سقوط شهر، قندهار به طور رسمی به قلمرو اداری امارت ملحق شد.
پیامد ها و تاثیرات منطقه ای
این الحاق یک تغییر مهم در چشم انداز ژئوپلیتیک جنوب افغانستان را نشان داد، یک جیب مهم حکومت مستقل را از بین برد و قبضه دولت مرکزی را در منطقه تقویت کرد.[1]EnglishThe annexation marked a significant shift in the geopolitical landscape of southern Afghanistan, removing a significant pocket of independent rule and strengthening the central government's grip on the region.پښتود افغانستان د جنوب په جغرافيايي او سياسي منظره کې د دغه هېواد د الحاق په ترڅ کې د پام وړ بدلون رامنځ ته شو، د خپلواک حکومت د پام وړ برخه له منځه ولاړه او په سیمه کې د مرکزي حکومت کنټرول پیاوړی شو.دریاین الحاق یک تغییر مهم در چشم انداز ژئوپلیتیک جنوب افغانستان را نشان داد، یک جیب مهم حکومت مستقل را از بین برد و قبضه دولت مرکزی را در منطقه تقویت کرد. این تثبیت بخشی از یک سری گسترده تر از کمپین های انجام شده توسط دوست محمد خان برای متحد سازی و امنیت دولت افغانستان بود.[1]EnglishThis consolidation was part of a broader series of campaigns undertaken by Dost Muhammad Khan to unify and secure the Afghan state.پښتودا ټینګښت د هغه پراخ لړۍ یوه برخه وه چې دوست محمد خان د افغان دولت د یووالي او امنیت لپاره پیل کړې وه.دریاین تثبیت بخشی از یک سری گسترده تر از کمپین های انجام شده توسط دوست محمد خان برای متحد سازی و امنیت دولت افغانستان بود.