سید میر محمد علیم خان آخرین امیر سلسله امارت بخارا بود که به سلسله امارت بخارا تعلق داشت.[1][2]EnglishSayyid Mir Muhammad Alim Khan was the last emir of the Emirate of Bukhara belonging to the Manghit dynasty.پښتوسید میر محمد علیم خان د بخارا امارت وروستی امیر و چې د بخارا امارت پورې اړه لري.دریسید میر محمد علیم خان آخرین امیر سلسله امارت بخارا بود که به سلسله امارت بخارا تعلق داشت. او از ۳ جنوری ۱۹۱۱ تا ۳۰ اوت ۱۹۲۰ سلطنت کرد.[1][2]EnglishHe reigned from 3 January 1911 until 30 August 1920.پښتوهغه د ۳ جنوري ۱۹۱۱ څخه تر ۳۰ اګست ۱۹۲۰ پورې پاچاهي وکړه.دریاو از ۳ جنوری ۱۹۱۱ تا ۳۰ اوت ۱۹۲۰ سلطنت کرد. او در سال ۱۸۸۰ به دنیا آمد و به عنوان آخرین نسل مستقیم سلسله اش که به عنوان یک حاکم ملی خدمت می کرد، به یک شخصیت قابل توجه در تاریخ آسیای مرکزی تبدیل شد.[1][2]EnglishBorn in 1880, he became a notable figure in Central Asian history as the final direct descendant of his dynasty to serve as a national ruler.پښتوپه ۱۸۸۰ کې زیږیدلی، هغه د خپل سلطنت وروستی مستقیم اولاد په توګه د مرکزي آسیا په تاریخ کې د پام وړ شخصیت شو ترڅو د ملي واکمن په توګه خدمت وکړي.دریاو در سال ۱۸۸۰ به دنیا آمد و به عنوان آخرین نسل مستقیم سلسله اش که به عنوان یک حاکم ملی خدمت می کرد، به یک شخصیت قابل توجه در تاریخ آسیای مرکزی تبدیل شد.
سلسله نسب و حکومت در سلسله مانگیت
علیم خان در ۳ جنوری ۱۸۸۰ در بخارا متولد شد و پسر امیر عبدالاحد خان بود.[1][2]EnglishBorn on 3 January 1880 in Bukhara, Alim Khan was the son of Emir AbdalAhad Khan.پښتوعليم خان د ۱۸۸۰ کال د جنورۍ په ۳مه نېټه په بخارا کې زېږېدلی او د امیر عبدالاحد خان زوی و.دریعلیم خان در ۳ جنوری ۱۸۸۰ در بخارا متولد شد و پسر امیر عبدالاحد خان بود. او از نژاد ازبک بود.[1]EnglishHe was of Uzbek origin.پښتوهغه د ازبکستاني اصل درلود.دریاو از نژاد ازبک بود.
علیم خان در سن سیزده سالگی توسط پدرش به مدت سه سال به سنت پترزبورگ فرستاده شد.[1][2]EnglishAt the age of thirteen, Alim Khan was sent by his father to Saint Petersburg for three years.پښتوپه دیارلس کلنۍ کې، علیم خان د خپل پلار لخوا سینټ پیټرزبورګ ته د دریو کلونو لپاره لیږل شوی و.دریعلیم خان در سن سیزده سالگی توسط پدرش به مدت سه سال به سنت پترزبورگ فرستاده شد. او تکنیک های نظامی مدرن و اداره دولت را مطالعه کرد.[1][2]EnglishHe studied modern military techniques and government administration.پښتوهغه د عصري پوځي تخنیکونو او حکومتي ادارې مطالعه کړې.دریاو تکنیک های نظامی مدرن و اداره دولت را مطالعه کرد. در سال ۱۸۹۶، دولت روسیه به طور رسمی وضعیت او را به عنوان شاهزاده جانشین بخارا تایید کرد.[1][2]EnglishIn 1896, the Russian government officially confirmed his status as the Crown Prince of Bukhara.پښتوپه ۱۸۹۶ کې، د روسیې حکومت په رسمي ډول د بخارا ولیعهد په توګه د هغه حیثیت تایید کړ.دریدر سال ۱۸۹۶، دولت روسیه به طور رسمی وضعیت او را به عنوان شاهزاده جانشین بخارا تایید کرد. او دو سال در بخارا به پدرش کمک کرد قبل از اینکه به مدت دوازده سال به عنوان فرماندار منطقه نسیف منصوب شود.[1][2]EnglishHe spent two years in Bukhara assisting his father before being appointed governor of the Nasef region for twelve years.پښتوهغه دوه کاله په بخارا کې د خپل پلار سره مرسته کوله مخکې لدې چې د دولسو کلونو لپاره د نسف سیمې والي وټاکل شي.دریاو دو سال در بخارا به پدرش کمک کرد قبل از اینکه به مدت دوازده سال به عنوان فرماندار منطقه نسیف منصوب شود. او پس از آن به مدت دو سال تا زمان مرگ پدرش در سال ۱۹۱۰ بر ولایت شمالی کرمانا حکومت کرد.[1][2]EnglishHe subsequently ruled the northern province of Karmana for two years until his father's death in 1910.پښتوهغه وروسته په ۱۹۱۰ کې د خپل پلار تر مړینې پورې د دوه کلونو لپاره د کرمانا شمالي ولایت واکمن شو.دریاو پس از آن به مدت دو سال تا زمان مرگ پدرش در سال ۱۹۱۰ بر ولایت شمالی کرمانا حکومت کرد.
علیم خان در ۳ جنوری ۱۹۱۱ به تخت سلطنت رسید.[1][2]EnglishAlim Khan ascended to the throne on 3 January 1911.پښتوعليم خان د ۱۹۱۱ کال د جنورۍ په ۳ مه پاچا شو.دریعلیم خان در ۳ جنوری ۱۹۱۱ به تخت سلطنت رسید. در اوایل حکومت خود، اصلاحاتی مانند ممنوعیت هدیه های شخصی به امیر و ممنوعیت مقامات از درخواست رشوه یا وضع مالیات های غیرقانونی را اجرا کرد.[1][2]EnglishEarly in his reign, he implemented reforms such as prohibiting personal gifts to the emir and banning officials from soliciting bribes or imposing illegal taxes.پښتود هغه د واکمنۍ په لومړیو کې، هغه اصلاحات پلي کړل لکه امیر ته د شخصي ډالیو منع کول او د چارواکو څخه د رشوت غوښتنه کول یا غیرقانوني مالیه وضع کول منع کول.دریدر اوایل حکومت خود، اصلاحاتی مانند ممنوعیت هدیه های شخصی به امیر و ممنوعیت مقامات از درخواست رشوه یا وضع مالیات های غیرقانونی را اجرا کرد. با این حال، این اندازه گیری ها در طول زمان تغییر کرده است.[1][2]EnglishHowever, these measures shifted over time.پښتوپه هرصورت، دا اقدامات د وخت په تیریدو سره بدل شوي.دریبا این حال، این اندازه گیری ها در طول زمان تغییر کرده است. در حالی که او به عنوان یک حاکم تحصیل کرده و سوادپذیر با عشق عمیق به زبان فارسی در نظر گرفته می شد، او یک سنت گر باقی ماند.[1][2]EnglishWhile he was considered an educated and literate ruler with a deep love for the Persian language, he remained a traditionalist.پښتوپداسې حال کې چې هغه د فارسي ژبې سره د ژورې مینې سره یو لوستی او سواد لرونکی واکمن ګ په پام کې نیول شويل کیده، هغه یو دودیز پاتې شو.دریدر حالی که او به عنوان یک حاکم تحصیل کرده و سوادپذیر با عشق عمیق به زبان فارسی در نظر گرفته می شد، او یک سنت گر باقی ماند. او از مدرن سازی به عنوان ابزاری برای حفظ حمایت از روحانیون و تقویت حکومت منگیت ها استفاده کرد.[1][2]EnglishHe used modernization as a tool to maintain the support of the clergy and strengthen Manghit rule.پښتوهغه عصري کول د یوې وسیلې په توګه وکارول ترڅو د پادریانو ملاتړ وساتي او د منګیټ واکمني پیاوړې کړي.دریاو از مدرن سازی به عنوان ابزاری برای حفظ حمایت از روحانیون و تقویت حکومت منگیت ها استفاده کرد. او به طور کلی از روشنفکران "نوی" مشکوک بود، که آنها را به عنوان نمایندگان امپراطوری عثمانی می دید.[1][2]EnglishHe was generally suspicious of "New" intellectuals, whom he viewed as agents of the Ottoman Empire.پښتوهغه په عمومي ډول د "نوي" روشنفکرانو څخه شک درلود، څوک چې هغه د عثماني امپراتورۍ اجنټانو په توګه ګ په پام کې نیول شويل کیده.دریاو به طور کلی از روشنفکران "نوی" مشکوک بود، که آنها را به عنوان نمایندگان امپراطوری عثمانی می دید.
او تنها حاکم منگود بود که لقب خلیفه را به نام خود اضافه کرد.[2][8]EnglishHe was the only Manghud ruler to add the title of Caliph to his name.پښتوهغه یوازینی منګد واکمن و چې خپل نوم ته یې د خلیفه لقب اضافه کړ.دریاو تنها حاکم منگود بود که لقب خلیفه را به نام خود اضافه کرد. در زمان حکومت او، روزنامه به زبان فارسی بخارا-یه شریف بسته شد.[1][2]EnglishDuring his reign, the Persian-language newspaper Bukhara-ye Sharif was closed.پښتود هغه د واکمنۍ پر مهال، د فارسي ژبې ورځپا ورځپاڼېه بخارا شریف وتړل شوه.دریدر زمان حکومت او، روزنامه به زبان فارسی بخارا-یه شریف بسته شد.
تسخیر بخارا توسط بلشویک ها
در مارچ ۱۹۱۸، فعالان جنبش جوان بخاران به بلشویک ها اطلاع دادند که مردم برای انقلاب آماده شده اند.[1][2]EnglishIn March 1918, activists from the Young Bukharan Movement informed the Bolsheviks that the people were prepared for revolution.پښتود ۱۹۱۸ کال په مارچ کې د ځوان بخارا د غورځنګ فعالانو بلشویکانو ته خبر ورکړ چې خلک د انقلاب لپاره چمتو دي.دریدر مارچ ۱۹۱۸، فعالان جنبش جوان بخاران به بلشویک ها اطلاع دادند که مردم برای انقلاب آماده شده اند. ارتش سرخ به سمت بخارا حرکت کرد و از علیم خان تقاضا کرد که شهر را تسلیم کند.[1][2]EnglishThe Red Army moved toward Bukhara and demanded that Alim Khan surrender the city.پښتوسور پوځ د بخارا په لور حرکت وکړ او له علیم خان څخه یې وغوښتل چې ښار تسلیم کړي.دریارتش سرخ به سمت بخارا حرکت کرد و از علیم خان تقاضا کرد که شهر را تسلیم کند. علیم خان این کار را رد کرد و هیات بلشویک ها را همراه با چند صد طرفدار روسی به قتل رساند.[1][2]EnglishAlim Khan refused and killed the Bolshevik delegation along with several hundred Russian supporters.پښتوعليم خان انکار وکړ او د سلګونو روسي پلویانو سره یې د بلشویک پلاوي ووژل.دریعلیم خان این کار را رد کرد و هیات بلشویک ها را همراه با چند صد طرفدار روسی به قتل رساند. اکثریت جمعیت محلی از حمله بلشویک ها حمایت نکردند.[1][2]EnglishThe majority of the local population did not support the Bolshevik invasion.پښتود ځایی نفوس اکثریت د بولشویک یرغل ملاتړ نه کوه.دریاکثریت جمعیت محلی از حمله بلشویک ها حمایت نکردند.
بلشویک ها در نهایت سربازان تقویت شده را تحت فرماندهی جنرال میخائیل فرونزه فرستادند.[2]EnglishThe Bolsheviks eventually sent reinforced troops under the command of General Mikhail Frunze.پښتوبلشویکانو په پای کې د جنرال میخایل فرونزي تر مشرۍ لاندې ځواکونه واستول.دریبلشویک ها در نهایت سربازان تقویت شده را تحت فرماندهی جنرال میخائیل فرونزه فرستادند. در ۲ سپتامبر ۱۹۲۰، این سربازان به شهر حمله کردند.[2]EnglishOn 2 September 1920, these troops attacked the city.پښتود ۱۹۲۰ کال د سپتمبر په ۲، دې عسکرو په ښار برید وکړ.دریدر ۲ سپتامبر ۱۹۲۰، این سربازان به شهر حمله کردند. بعد از چهار روز جنگ، صندوق بخارا تخریب شد.[2]EnglishAfter four days of fighting, the Ark of Bukhara was destroyed.پښتود څلورو ورځو جګړو وروسته، د بخارا صندوق ویجاړ شو.دریبعد از چهار روز جنگ، صندوق بخارا تخریب شد. پرچم سرخ از مناره کلیان بلند شد.[2]EnglishThe red flag was raised from the Kalyan Minaret.پښتوسور بیرغ د کلیان په منار کې پورته شو.دریپرچم سرخ از مناره کلیان بلند شد. علیم خان نخست به دوشانبه و سپس به کابل در افغانستان فرار کرد.[1][2]EnglishAlim Khan fled first to Dushanbe and then to Kabul in Afghanistan.پښتوعليم خان لومړی دوشنبې او بیا افغانستان ته کابل ته تښتېدلی دی.دریعلیم خان نخست به دوشانبه و سپس به کابل در افغانستان فرار کرد.
تبعید در افغانستان
علیم خان تنها پناهنده بلند رتبه در تاریخ افغانستان بود که پس از سقوط امارت بخارا در سال ۱۹۲۰ به این کشور فرار کرد.[1][3][4]EnglishAlim Khan became the only high-ranking refugee in Afghan history to flee to the country following the collapse of the Emirate of Bukhara in 1920.پښتوعلیم خان د افغانستان په تاریخ کې یوازینی لوړ پوړی کډوال شو چې په ۱۹۲۰ کې د بخارا د امارت له سقوط وروسته هیواد ته تښتیدلی و.دریعلیم خان تنها پناهنده بلند رتبه در تاریخ افغانستان بود که پس از سقوط امارت بخارا در سال ۱۹۲۰ به این کشور فرار کرد. او تا زمان مرگش در افغانستان باقی ماند.[1][3]EnglishHe remained in Afghanistan until his death.پښتوهغه تر مرګ پورې په افغانستان کې پاتې شو.دریاو تا زمان مرگش در افغانستان باقی ماند. در طول سال های تبعید، او حمایت مادی و معنوی را به رهبران مقاومت محلی که به عنوان کوربوشی ها شناخته می شدند، ارائه داد.[5]EnglishDuring his years in exile, he provided material and moral support to local resistance leaders known as qorboshis.پښتوپه تبعید کې د کلونو په جریان کې، هغه د ځایی مقاومت مشرانو ته مادي او معنوي ملاتړ چمتو کړ چې د قربوشیس په نوم پیژندل کیږي.دریدر طول سال های تبعید، او حمایت مادی و معنوی را به رهبران مقاومت محلی که به عنوان کوربوشی ها شناخته می شدند، ارائه داد.
زندگی در کابل و باغ بخارا
او به امید های خود برای بازیابی تخت سلطنت خود متعهد ماند.[6]EnglishHe remained committed to his hopes of reclaiming his throne.پښتوهغه د خپل تخت د بیرته ترلاسه کولو لپاره خپلو هیلو ته ژمن پاتې شو.دریاو به امید های خود برای بازیابی تخت سلطنت خود متعهد ماند. او در میان سایر تزئینات، به ترتیب مونتینیگرو از شاهزاده دانیلو اول اعطا شد.[2]EnglishHe was awarded the Montenegran Order of Prince Danilo I among other decorations.پښتوهغه ته د نورو ډیزاینونو ترڅنګ د مونټینیګرو د شهزاده ډینیلو I امر ورکړل شو.دریاو در میان سایر تزئینات، به ترتیب مونتینیگرو از شاهزاده دانیلو اول اعطا شد.
مرگ و تدفین در شوههدا-یه سلهین
علیم خان در ۲۸ اپریل ۱۹۴۴ در سن ۶۴ سالگی در سال کابل درگذشت.[1][2]EnglishAlim Khan died in Kabul on 28 April 1944 at the age of 64.پښتوعليم خان د ۱۹۴۴ کال د اپرېل په ۲۸مه نېټه په ۶۴ کلنۍ کې په کابل کال کې مړ شو.دریعلیم خان در ۲۸ اپریل ۱۹۴۴ در سن ۶۴ سالگی در سال کابل درگذشت. او در بخش مقبرۀ شُهدا-یه سلهین دفن شده است[2][7]EnglishHe is buried in the Shuhada-ye Salehin cemetery.پښتوهغه په شُهدا-ی صالین هدیره کې ښخ شوی دی.دریاو در بخش مقبرۀ شُهدا-یه سلهین دفن شده است
منابع
- امیر عالمخان - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- Sayyid Mir Muhammad Alim Khan - Wikipedia
- از تاج بخارا تا خاک کابل؛ نگاهی به زندگی آخرین فرمانروای امارت بخارا
- از تاج بخارا تا خاک کابل؛ نگاهی به زندگی آخرین فرمانروای امارت بخارا
- EMIR SAID ALIMKHAN’S LIFE IN AFGHANISTAN AND HIS ATTITUDE TOWARD THE INDEPENDENCE MOVEMENT IN BUKHARA
- سرگذشت آخرین امیر بخارا - BBC News فارسی
- A Tomb in Kabul: The Fate of the Last Amir of Bukhara and his country’s relations with Afghanistan - Afghanistan Analysts Networ....
- Sayyid Mir Muhammad Alim Khan Facts for Kids