بوزکاشی
بوزکاشی یک رقابت اسب سواری است که در آن سواران سوار بر اسب برای مالکیت یک بز بدون سر یا لاشه گوساله مبارزه می کنند، با هدف گرفتن آن از یک نبرد نزدیک و حمل آن از هر رقیب.EnglishBuzkashi (Persian for "goat-dragging," the Afghan national sport) is an equestrian contest in which mounted riders wrestle for possession of a headless goat or calf carcass, aiming to seize it from a melee and carry it clear of every rival.پښتوبوزکاشي د اسونو یوه سیالي ده چې په کې سپاره سپرلۍ د بې سره غوښو یا غواګانو د جسد لپاره مبارزه کوي، هدف یې دا دی چې دا له مینځ څخه ونیسي او دا د هر سیال څخه لرې کړي.دریبوزکاشی یک رقابت اسب سواری است که در آن سواران سوار بر اسب برای مالکیت یک بز بدون سر یا لاشه گوساله مبارزه می کنند، با هدف گرفتن آن از یک نبرد نزدیک و حمل آن از هر رقیب. (فارسی برای "جذب بز"، ورزش ملی افغان ها)[1] این بازی که قرن ها در صحراهای شمالی و آسیای مرکزی اجرا شده است، به عنوان یکی از قوی ترین نمادهای هویت افغان، که از تهاجم، جنگ داخلی و تغییر رژیم ها جان سالم به در برده است، باقی مانده است.[3]EnglishPlayed for centuries across the northern steppes and Central Asia, it endures as one of the most potent symbols of Afghan identity, surviving invasion, civil war, and changing regimes.پښتو(په فارسي ژبه کې "د پسونو راښکته کول"، د افغانستان ملي سپورت) د شمالي ډنډونو او مرکزي اسیا په اوږدو کې د پیړیو لپاره لوبیدلی، دا د افغان هویت یو له خورا پیاوړو سمبولونو څخه دی، د یرغل، کورنۍ جګړې او بدلیدونکي رژیمونو څخه ژوندي پاتې کیږي.دری(فارسی برای "جذب بز"، ورزش ملی افغان ها) این بازی که قرن ها در صحراهای شمالی و آسیای مرکزی اجرا شده است، به عنوان یکی از قوی ترین نمادهای هویت افغان، که از تهاجم، جنگ داخلی و تغییر رژیم ها جان سالم به در برده است، باقی مانده است. اگرچه این بازی عمدتاً با مردم ترک در شمال افغانستان مرتبط است، اما امروزه بازی های مشابهی توسط چندین گروه قومی آسیای مرکزی، از جمله هزاره ها، ازبک ها، قرقیز ها، ترکمن ها، قزاق ها، اویغورها، تاجیک ها، وکی ها و پشتون ها انجام می شود.EnglishThough predominantly associated with Turkic peoples in northern Afghanistan, similar games are played today by several Central Asian ethnic groups, including the Hazaras, Uzbeks, Kyrgyz, Turkmens, Kazakhs, Uyghurs, Tajiks, Wakhis, and Pashtuns.پښتوکه څه هم په عمده توګه د افغانستان په شمال کې د ترکي خلکو سره تړاو لري، ورته لوبې نن ورځ د مرکزي آسیا د څو توکمیزو ډلو لخوا لوبول کیږي، پشمول د هزاره، ازبک، قرغز، ترکمن، قزاق، اویغور، تاجیک، واخی او پښتون.دریاگرچه این بازی عمدتاً با مردم ترک در شمال افغانستان مرتبط است، اما امروزه بازی های مشابهی توسط چندین گروه قومی آسیای مرکزی، از جمله هزاره ها، ازبک ها، قرقیز ها، ترکمن ها، قزاق ها، اویغورها، تاجیک ها، وکی ها و پشتون ها انجام می شود. در غرب، این ورزش از طریق مهاجرین قرغیزی که در روستای اولوپامیر در منطقه وان ترکیه سکونت یافته بودند، مورد توجه قرار گرفت، در حالیکه در افغانستان این ورزش همچنان عمیقاً ریشه در میراث کوچکی و حماسه های مردمی دارد که قرن ها تحرک صحرایی را جشن می گیرد.[1]EnglishIn the West, the sport gained attention through Kyrgyz migrants who settled in Ulupamir village in the Van district of Turkey, while in Afghanistan it remains deeply rooted in nomadic heritage and folk epics celebrating centuries of steppe mobility.پښتوپه لویدیځ کې، سپورت د قرغزستان مهاجرینو له لارې پاملرنه ترلاسه کړه چې د ترکیې په وان ولسوالۍ کې د اولوپامیر کلي کې میشته شوي، پداسې حال کې چې په افغانستان کې دا د ګمرکي میراث او ولسي داستانونو کې ژورې ریښې پاتې دي چې د پیړیو راهیسې د ځمکې خوځښت لمانځي.دریدر غرب، این ورزش از طریق مهاجرین قرغیزی که در روستای اولوپامیر در منطقه وان ترکیه سکونت یافته بودند، مورد توجه قرار گرفت، در حالیکه در افغانستان این ورزش همچنان عمیقاً ریشه در میراث کوچکی و حماسه های مردمی دارد که قرن ها تحرک صحرایی را جشن می گیرد.
دو بازی ها
این شکل سنتی در حومه های باز و بدون مرز بازی می شود: تا چند صد سوارکار یکبار در شمال افغانستان با هم رقابت می کردند، هر کدام تلاش می کردند تا جنازه را از پشت اسب بگیرند و سوار شوند تا بقیه پشت سر گذاشته شوند.EnglishThe traditional form, tudabarai ("coming out from a mass"), is played in the open countryside with no boundaries: as many as several hundred riders once competed at once in northern Afghanistan, each trying to grab the carcass from horseback and ride until all others were left behind.پښتودغه دودیزه بڼه په آزادو کلیوالي سیمو کې پرته له کومې پولې لوبیږي: په شمالي افغانستان کې څو سوه سپرلۍ یوځل سیالي کوي، هر یو یې هڅه کوي چې مړی له اس څخه ونیسي او سپرلۍ تر هغه وخته پورې چې نور ټول پاتې شي.دریاین شکل سنتی در حومه های باز و بدون مرز بازی می شود: تا چند صد سوارکار یکبار در شمال افغانستان با هم رقابت می کردند، هر کدام تلاش می کردند تا جنازه را از پشت اسب بگیرند و سوار شوند تا بقیه پشت سر گذاشته شوند. (توده بارای ("از یک توده بیرون می آید")) فرم تنظیم شده یک دور در اطراف یک پرچم را اضافه می کند و یک نقطه را به یک دایره نقاشی می کند.EnglishThe regulated form, qarajai ("black place"), adds a lap around a flag and a scored drop into a painted circle (the "Circle of Justice." A player is a chapandaz; mastery is thought to peak around forty, after years of training, and a renowned chapandaz may claim any horse, to its owner's pride).پښتو(ټوډابارۍ ("د ډلې څخه راوتل")) منظم بڼه د بیرغ په شاوخوا کې یو چوکۍ اضافه کوي او په رنګ شوي حلقې کې یو ټاکل شوی ډراپ.دری(توده بارای ("از یک توده بیرون می آید")) فرم تنظیم شده یک دور در اطراف یک پرچم را اضافه می کند و یک نقطه را به یک دایره نقاشی می کند. (قره جوی ها ("جای تاریک")) ("دائرۀ عدالت" یک بازیکن یک چپانداز است؛ تصور می شود که تسلط در حدود چهل سالگی، بعد از سال ها آموزش، به اوج خود می رسد، و یک چپانداز مشهور می تواند هر اسبی را به افتخار صاحبش بدست آورد) خود اسب ها متعلق به مرد های ثروتمند هستند و جایزه ها به برنده ها داده می شود در حالی که یک دلقک، جورچی، ستایش مالک اسب را می خواند.EnglishThe horses themselves are owned by wealthy men (traditionally khans whose entourages played as informal teams) and prizes (once carpets, rifles, and cloaks; now usually cash) go to winners while a jester, the jorchi, chants praise of the horse's owner.پښتو(د زړګي لرونکی ("تور ځای")) (د "عدالت دایره" یو لوبغاړی یو چپنداز دی؛ داسې انګیرل کیږي چې د څلویښتو کلونو په شاوخوا کې، د کلونو روزنې وروسته، او یو مشهور چپنداز کولی شي د خپل مالک ویاړ لپاره هر آس ته ادعا وکړي) پخپله اسونه د شتمنو سړیو ملکیت دی او جایزې ګټونکو ته ځي پداسې حال کې چې یو جیسټر، جورچي، د اس مالک ستاینه کوي.دری(قره جوی ها ("جای تاریک")) ("دائرۀ عدالت" یک بازیکن یک چپانداز است؛ تصور می شود که تسلط در حدود چهل سالگی، بعد از سال ها آموزش، به اوج خود می رسد، و یک چپانداز مشهور می تواند هر اسبی را به افتخار صاحبش بدست آورد) خود اسب ها متعلق به مرد های ثروتمند هستند و جایزه ها به برنده ها داده می شود در حالی که یک دلقک، جورچی، ستایش مالک اسب را می خواند. (به طور سنتی خان ها که همراهان شان به عنوان تیم های غیر رسمی بازی می کردند) (قبلاً فرش ها، تفنگ ها و کت ها، حالا معمولاً پول نقد) در بعضی از جوامع شمالی، مانند شبرگان، رقابت می تواند بسیار فردی باشد، و اعضای خانواده گاهی اوقات برای اطمینان از حداقل یکی از آنها امتیاز می گیرند، و پیروزی را به عنوان یک دستاورد مشترک خانوادگی در نظر می گیرند.EnglishIn some northern communities, such as Sheberghan, the contest can become highly individual, with family members sometimes strategizing to ensure at least one of them scores, treating victory as a shared household achievement.پښتو(په دودیز ډول خانان چې د دوی ملګرتیا د غیر رسمي ټیمونو په توګه لوبیدلې) (یوځل فرشونه، ټوپکونه، او کوټونه؛ اوس معمولا نغدي پیسې) په ځینو شمالي ټولنو کې، لکه شیبرګان، سیالي کولی شي خورا انفرادي شي، د کورنۍ غړو سره ځینې وختونه ستراتیژي جوړه کوي ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې لږترلږه یو له دوی څخه نمرې ترلاسه کوي، بریا د ګډ کورني لاسته راوړنې په توګه چلند کوي.دری(به طور سنتی خان ها که همراهان شان به عنوان تیم های غیر رسمی بازی می کردند) (قبلاً فرش ها، تفنگ ها و کت ها، حالا معمولاً پول نقد) در بعضی از جوامع شمالی، مانند شبرگان، رقابت می تواند بسیار فردی باشد، و اعضای خانواده گاهی اوقات برای اطمینان از حداقل یکی از آنها امتیاز می گیرند، و پیروزی را به عنوان یک دستاورد مشترک خانوادگی در نظر می گیرند. قوانین مدرن شدت خام بازی را کاهش داده اند، که نشان دهنده نگرانی های امنیتی و وضعیت در حال تکامل آن به عنوان یک نهاد فرهنگی مشهور است.EnglishModern rules have softened the game's raw intensity, reflecting both safety concerns and its evolving status as a celebrated cultural institution.پښتوعصري قواعد د لوبې خام شدت نرم کړی، د خوندیتوب اندیښنې او د مشهور کلتوري ادارې په توګه د دې پرمختللي حالت منعکس کوي.دریقوانین مدرن شدت خام بازی را کاهش داده اند، که نشان دهنده نگرانی های امنیتی و وضعیت در حال تکامل آن به عنوان یک نهاد فرهنگی مشهور است. در بعضی از تغییرات، مدت زمان یک دور می تواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.EnglishIn some variations, the duration of a single round can last anywhere from several seconds to a few minutes.پښتوپه ځینو تغیراتو کې، د یو واحد دورې موده د څو ثانیو څخه تر څو دقیقو پورې هرچیرې دوام کولی شي.دریدر بعضی از تغییرات، مدت زمان یک دور می تواند از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.
منشاء و میراث
بوزکاشی یک بازی باستانی سنتی آسیای مرکزی با ریشه های عمیق کوچکی است.[2]EnglishBuzkashi is an ancient traditional Central Asian game with deep nomadic roots.پښتوبوزکاشي یوه پخوانۍ دودیزه مرکزي آسیا لوبه ده چې ژورې ګمرکي ریښې لري.دریبوزکاشی یک بازی باستانی سنتی آسیای مرکزی با ریشه های عمیق کوچکی است. گزارش های تاریخی نشان می دهد که این ورزش ممکن است برای اولین بار در نزدیکی رودخانه آمو داریا (اوکسوس) بوجود آمده باشد.EnglishHistorical accounts suggest the sport may have first originated in the vicinity of the Amu Darya (Oxus) river.پښتوتاریخي حسابونه وړاندیز کوي چې سپورت ممکن لومړی د امو دریا (اوکسس) سیند په شاوخوا کې رامینځته شوی وي.دریگزارش های تاریخی نشان می دهد که این ورزش ممکن است برای اولین بار در نزدیکی رودخانه آمو داریا (اوکسوس) بوجود آمده باشد. این یک بازی اسب سواری است که از نظر جسمی سخت است و روح زندگی کوچکی را در بر می گیرد، جایی که سواران از مهارت و شجاعت برای حرکت در جنگ استفاده می کنند.[1][2]EnglishIt is a physically demanding equestrian game that captures the spirit of nomadic life, where riders use skill and bravery to navigate the melee.پښتودا په فزیکي توګه سخته سپورټي لوبه ده چې د کوچیانو د ژوند روحیه راجلبوي، چیرې چې سپرلۍ د مهارت او زړورتیا څخه کار اخلي ترڅو د جګړې په لاره کې حرکت وکړي.دریاین یک بازی اسب سواری است که از نظر جسمی سخت است و روح زندگی کوچکی را در بر می گیرد، جایی که سواران از مهارت و شجاعت برای حرکت در جنگ استفاده می کنند. این بازی یک ورزش تیمی یا فردی است که در آن اسب در موفقیت سواران نقش اصلی را ایفا می کند.EnglishThe game is a team or individual sport where the horse is central to the rider's success.پښتولوبه د ټیم یا انفرادي سپورت دی چیرې چې آس د سواری بریالیتوب لپاره مرکزي دی.دریاین بازی یک ورزش تیمی یا فردی است که در آن اسب در موفقیت سواران نقش اصلی را ایفا می کند. در حالی که در درجه اول به عنوان یک ورزش ملی افغانستان شناخته می شود، این یک ورزش فرهنگی قرن ها قدمت در تاجیکستان است که در آن به عنوان انعکاس فرهنگ تاجیک و شیوه زندگی کوچکی انجام می شود.EnglishWhile primarily known as an Afghan national sport, it is also a centuries-old cultural staple in Tajikistan, where it is played as a reflection of Tajik culture and the nomadic way of life.پښتوپداسې حال کې چې دا په لومړي سر کې د افغان ملي سپورت په توګه پیژندل شوی، دا په تاجکستان کې د پیړیو پخوانی کلتوري اساس هم دی، چیرې چې دا د تاجک کلتور او د ګمرکي ژوندانه د انعکاس په توګه لوبیږي.دریدر حالی که در درجه اول به عنوان یک ورزش ملی افغانستان شناخته می شود، این یک ورزش فرهنگی قرن ها قدمت در تاجیکستان است که در آن به عنوان انعکاس فرهنگ تاجیک و شیوه زندگی کوچکی انجام می شود. این بازی با زمین های محلی سازگار می شود: در مناطق مرتفع به طور تاریخی روی اسب یا پشت یاک بازی می شود، یک نوع که در میان مردم پامیر و دامنه های آسیای مرکزی مجاور دیده می شود.[6]EnglishThe game adapts to local terrain: in highland regions it has historically been played on horseback or yak back, a variant seen among the peoples of the Pamirs and adjacent Central Asian ranges.پښتولوبه د ځایی ځمکې سره تطبیق کوي: په لوړو سیمو کې دا په تاریخي ډول په آس یا یاک کې لوبیدلی، د پامیر او نږدې مرکزي آسیا رینجونو خلکو کې لیدل شوی ډول.دریاین بازی با زمین های محلی سازگار می شود: در مناطق مرتفع به طور تاریخی روی اسب یا پشت یاک بازی می شود، یک نوع که در میان مردم پامیر و دامنه های آسیای مرکزی مجاور دیده می شود.
سواران مشهور
تاریخچه این ورزش قهرمانان خود را حفظ می کند.EnglishThe sport's history preserves its champions.پښتود سپورټ تاریخ خپل اتلان ساتي.دریتاریخچه این ورزش قهرمانان خود را حفظ می کند. مشهورترین سوار سوار بوزکاشی در تاریخ افغانستان به عنوان تاش پهلوان به یاد می رود که دو متر قد و حدود ۱۹۰ کیلوگرم وزن داشت و در سال ۱۳۶۰ تقویم هجری شمسی (۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲) در جریان یک مسابقه کشته شد.EnglishThe most prominent buzkashi rider in Afghanistan's history is remembered as Tash Pahlavan ("Stone Champion") a man of two metres in height and some 190 kilograms who was killed during a match in the year 1360 of the Solar Hijri calendar (1981–82).پښتود افغانستان په تاریخ کې د بوزکاشي تر ټولو مشهور چلوونکی د تاش پهلوان په نوم یادیږي چې دوه متره قد او شاوخوا ۱۹۰ کیلوګرامه وزن یې درلود چې د شمسي هجري کلیزې (۱۹۸۱ تر ۱۹۸۲) په ۱۳۶۰ کال کې د یوې سیالۍ په ترڅ کې ووژل شو.دریمشهورترین سوار سوار بوزکاشی در تاریخ افغانستان به عنوان تاش پهلوان به یاد می رود که دو متر قد و حدود ۱۹۰ کیلوگرم وزن داشت و در سال ۱۳۶۰ تقویم هجری شمسی (۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲) در جریان یک مسابقه کشته شد. (" قهرمان سنگ ها ")[7]
قدرت در پشت اسب ها
خود لاشه با قطع سر و شکستن روده ها آماده می شود و یک روز در آب سرد خیس می شود. یک گوساله ترجیح داده می شود زیرا با هم نگه می دارد و گاهی اوقات برای وزن در داخل شن بسته بندی می شود. (اگرچه میله های مدرن اغلب از یک کیسه چرم سی کیلوگرم یا جعلی به جای آن استفاده می کنند) انسان شناس ویتنی ایزوی، که مطالعه اش را بوزکاشی: بازی و قدرت در افغانستان عنوان کرده است، یک موازنه کلاسیک را ایجاد کرده است: رهبران با روش های غیرقانونی و عادلانه کنترل را به دست می آورند و با رقبای خود مبارزه می کنند. (این دقیقاً همان کاری است که سوار کننده بوزکاشی انجام می دهد) دولت های افغان موافقت کردند: از سال ۱۹۵۳، رژیم های متوالی، تورنمنت های سالانه را در سال کابل حمایت مالی کردند و آن ها را برای روز تولد پادشاه، سپس روز سازمان ملل متحد، سپس سالگرد انقلاب بلشویک برنامه ریزی کردند (هر یک از این نمایش بی ثبات به عنوان نمایش ظرفیت خود برای حکومت، حتی زمانی که کشور دهه ها درگیری را تجربه می کرد). قواعد رسمی که تحت فدراسیون المپیک افغانستان تنظیم شده است عمدتاً در پایتخت رعایت می شود. (یک میدان ۴۰۰ متری، تیم های ده سوار، دو نیمه ۴۵ دقیقه ای) با وجود شهرت خشن آن، اسب های بوزکاشی مسلماً با انسانیت بیشتری نسبت به اسب های نخبگان پولو غربی رفتار می شوند، و تمرکز ذاتی این ورزش بر میراث، جایگاه آن را در زندگی فرهنگی افغانستان تقویت می کند.
اسب ها و پرورش آن ها
اسب هایی که در بوزکاشی استفاده می شوند، ورزشکاران نخبه ای هستند که اغلب به اندازه یا حتی سخت تر از چپانداز ها تمرین می کنند.EnglishThe horses used in buzkashi are elite athletes, often training as hard as, if not harder than, the chapandazes.پښتوپه بوزکاشي کې کارول شوي اسونه غوره ورزشکاران دي، ډیری وختونه د چاپانډاز په څیر سخت تمرین کوي، که نه تر هغه سخت.دریاسب هایی که در بوزکاشی استفاده می شوند، ورزشکاران نخبه ای هستند که اغلب به اندازه یا حتی سخت تر از چپانداز ها تمرین می کنند. این اسب ها می توانند هر کدام تا ۵۰،۰۰۰ دلار هزینه داشته باشند، اما برای استقامت ساخته شده اند، با یک اسب بوزکاشی سالم که قادر به رقابت برای ۲۰ سال است.EnglishThese horses can cost up to $50,000 each, but they are built for endurance, with a healthy buzkashi horse capable of competing for 20 years.پښتودا آسونه هر یو یې تر ۵۰۰۰۰ ډالرو پورې لګښت کولی شي، خو دوی د زغم لپاره جوړ شوي دي، د یو سالم بوزکاشی آس سره چې د ۲۰ کلونو لپاره سیالۍ کولی شي.دریاین اسب ها می توانند هر کدام تا ۵۰،۰۰۰ دلار هزینه داشته باشند، اما برای استقامت ساخته شده اند، با یک اسب بوزکاشی سالم که قادر به رقابت برای ۲۰ سال است. به دلیل اینکه افغانستان توانایی خود را برای پرورش این حیوانات تخصصی از دست داده است، امروزه بسیاری از اسب ها از ازبکستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی وارد می شوند.EnglishDue to Afghanistan losing its capacity to breed these specialized animals, many horses today are imported from Uzbekistan and other Central Asian countries.پښتوځکه چې افغانستان د دې ځانګړي څارویو نسل ورکولو وړتیا له لاسه ورکوي، نن ورځ ډیری اسونه له ازبکستان او نورو مرکزي آسیا هیوادونو څخه وارد شوي دي.دریبه دلیل اینکه افغانستان توانایی خود را برای پرورش این حیوانات تخصصی از دست داده است، امروزه بسیاری از اسب ها از ازبکستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی وارد می شوند.
در ادبیات و فلم
بوزکاشی حداقل از دهه ۱۹۲۰ توجه غربی را به خود جلب کرده است.EnglishBuzkashi has drawn Western attention since at least the 1920s.پښتوبوزکاشي لږترلږه د ۱۹۲۰ لسیزې راهیسې د لویدیځ پام ځانته اړولی دی.دریبوزکاشی حداقل از دهه ۱۹۲۰ توجه غربی را به خود جلب کرده است. جوزف کسل، رمان نویس فرانسوی، وحشی بودن آن را در فلم "سواران" (۱۹۵۱) ثبت کرد، که جان فرانکن هایمر آن را در فلم "سواران" (۱۹۷۱) با بازی عمر شریف و جک پالانس در نقش یک چاپانداز بازنشسته، تطبیق داد.EnglishThe French novelist Joseph Kessel captured its ferocity in Les Cavaliers (1951), which John Frankenheimer adapted into the 1971 film The Horsemen, starring Omar Sharif and Jack Palance as a retired chapandaz.پښتود فرانسوي ناول لیکوال جوزف کیسل په لیس کیوالیرز (۱۹۵۱) کې د دې وحشي توب نیولی، کوم چې جان فرانکن هایمر په ۱۹۷۱ کې په فلم کې تطبیق کړی د اسونو سپرلۍ، د عمر شریف او جیک پالینس ستوري د تقاعد شوي چپانډاز په توګه.دریجوزف کسل، رمان نویس فرانسوی، وحشی بودن آن را در فلم "سواران" (۱۹۵۱) ثبت کرد، که جان فرانکن هایمر آن را در فلم "سواران" (۱۹۷۱) با بازی عمر شریف و جک پالانس در نقش یک چاپانداز بازنشسته، تطبیق داد. مطالعه بشریت شناس ویتنی ایزوی بوزکاشی: بازی ها و همچنان قدرت در آن ها افغانستان (۱۹۸۲) همچنان حساب قطعی زبان انگلیسی از ورزش به عنوان استعاره سیاسی است و نویسنده سفر امریکایی P.J.EnglishAnthropologist Whitney Azoy's study Buzkashi: Game and Power in Afghanistan (1982) remains the definitive English-language account of the sport as political metaphor, and the American travel writer P.J.پښتود بشرپوه وټني ایزوي مطالعه بوزکاشي: په افغانستان کې لوبه او ځواک (۱۹۸۲) د سیاسي استعارې په توګه د سپورت په اړه د انګلیسي ژبې قطعي حساب پاتې دی، او د امریکایی سفر لیکوال P.J.دریمطالعه بشریت شناس ویتنی ایزوی بوزکاشی: بازی ها و همچنان قدرت در آن ها افغانستان (۱۹۸۲) همچنان حساب قطعی زبان انگلیسی از ورزش به عنوان استعاره سیاسی است و نویسنده سفر امریکایی P.J. اورک یک فصل به یاد ماندنی را در پارلمان فاحشه ها (۱۹۹۱) به آن اختصاص داد.EnglishO'Rourke devoted a memorable chapter to it in Parliament of Whores (1991).پښتود اورورکي د فاحشه ګانو په پارلمان (۱۹۹۱) کې دې ته یو نه هیریدونکی فصل وقف کړی.دریاورک یک فصل به یاد ماندنی را در پارلمان فاحشه ها (۱۹۹۱) به آن اختصاص داد.
ممنوعیت، لیگ، پول
طالبان بوزکاشی را در اولین حکومت خود به عنوان غیر اخلاقی ممنوع کرد؛ بعد از سال ۲۰۰۱ دوباره احیا شد و وقتی آنها در سال ۲۰۲۱ به قدرت بازگشتند به ادامه آن اجازه دادند (توضیح رئیس فدراسیون این بود که این ورزش مردم را خوشحال می کند و مقامات اکنون از آن مالیات می گیرند).[4]EnglishThe Taliban banned buzkashi during their first rule as immoral; it revived after 2001, and when they returned to power in 2021 they allowed it to continue (the federation president's explanation being that the sport makes people happy, and the authorities now tax it).پښتوطالبانو ډله د دوی د لومړي واکمنۍ په جریان کې بوزکاشی د غیر اخلاقي په توګه منع کړ؛ دا د ۲۰۰۱ وروسته بیا راژوندی شو، او کله چې دوی په ۲۰۲۱ کې واک ته راستانه شول دوی دې ته اجازه ورکړه چې دوام ومومي (د فدراسیون ولسمشر تشریح دا ده چې سپورت خلک خوشحاله کوي، او چارواکي اوس دا مالیه کوي).دریطالبان بوزکاشی را در اولین حکومت خود به عنوان غیر اخلاقی ممنوع کرد؛ بعد از سال ۲۰۰۱ دوباره احیا شد و وقتی آنها در سال ۲۰۲۱ به قدرت بازگشتند به ادامه آن اجازه دادند (توضیح رئیس فدراسیون این بود که این ورزش مردم را خوشحال می کند و مقامات اکنون از آن مالیات می گیرند). لیگ ملی بازی را در عرض چند ماه بعد از اشغال از سر گرفت.EnglishThe national league resumed play within months of the takeover.پښتوملي لیګ د استملاک په میاشتو کې لوبې بیا پیل کړې.دریلیگ ملی بازی را در عرض چند ماه بعد از اشغال از سر گرفت. از سال ۲۰۲۰ یک لیگ حرفه ای از سیزده تیم از ده ولایت این بازی را با پول نقد پر کرده است: سواران برتر می توانند حدود ۱۰،۰۰۰ دلار در سال کسب کنند، تیم های برنده ۳۵،۰۰۰ دلار به علاوه شترها و یک ماشین را به اشتراک می گذارند، و فینال مزار شریف یک استادیوم را با ده هزار طرفدار پر کرده است.[4][5]EnglishSince 2020 a professional league of thirteen teams from ten provinces has flushed the game with cash: top riders can earn about $10,000 a year, winning teams share $35,000 plus camels and a car, and the Mazar-i-Sharif final has filled a stadium with ten thousand fans.پښتود ۲۰۲۰ کال راهیسې د لسو ولایتونو څخه د دیارلسو ټیمونو مسلکي لیګ د پیسو سره لوبې ته رسیدلی: غوره چلوونکي کولی شي په کال کې شاوخوا $ ۱۰,۰۰۰، ډالر وګټي، ګټونکي ټیمونه د $ ۳۵,۰۰۰، ډالرو پلس او د اوښانو او موټر سره شریکوي، او د مزار شریف فائنل د لسو زرو مینه والو سره سټیډیم ډک کړی.دریاز سال ۲۰۲۰ یک لیگ حرفه ای از سیزده تیم از ده ولایت این بازی را با پول نقد پر کرده است: سواران برتر می توانند حدود ۱۰،۰۰۰ دلار در سال کسب کنند، تیم های برنده ۳۵،۰۰۰ دلار به علاوه شترها و یک ماشین را به اشتراک می گذارند، و فینال مزار شریف یک استادیوم را با ده هزار طرفدار پر کرده است. سواران ثبت شده در سراسر کشور از چند صد تا حداقل پنج صد از سال ۲۰۲۱ افزایش یافته اند، زیرا بازیکنان جوان بازی را که پدربزرگ های شان سوار می کردند، شروع کرده اند.EnglishRiders registered nationwide have grown from a few hundred to at least five hundred since 2021, as young players take up the game their grandfathers rode.پښتوپه ټول هیواد کې راجستر شوي سپرلۍ د ۲۰۲۱ راهیسې له څو سوو څخه لږترلږه پنځه سوه ته وده کړې، ځکه چې ځوان لوبغاړي د دوی نیکه لوبې کوي.دریسواران ثبت شده در سراسر کشور از چند صد تا حداقل پنج صد از سال ۲۰۲۱ افزایش یافته اند، زیرا بازیکنان جوان بازی را که پدربزرگ های شان سوار می کردند، شروع کرده اند.
منابع
- Buzkashi — Wikipedia
- BOZKAŠĪ — Encyclopaedia Iranica
- Traditional "goat pulling" sport outlasts Afghan wars, politics — Reuters (2017)
- The pain and money behind the Afghan game of buzkashi — France24/AFP (2024)
- Traditional Afghan 'goat-pulling' sport draws fans despite crisis — Reuters (2022)
- Buzkashi rules explained — Far West China
- بزکشی؛ ورزش سنتی و گروهی افغانستان — Beytoote