انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هافرهنگکتابخانه

افغانستان در جنگ جهانی اول

در جریان جنگ جهانی اول، افغانستان یک سیاست بی طرفی را حفظ کرد در حالیکه منافع رقابتی British Raj و قدرت های مرکزی را اداره می کرد.[1]EnglishDuring World War I, Afghanistan maintained a policy of neutrality while navigating the competing interests of the British Raj and the Central Powers.پښتود لومړۍ نړیوالې جګړې په جریان کې، افغانستان د بې طرفۍ تګلاره ساتلې پداسې حال کې چې د British Raj او مرکزي ځواکونو سیالي کونکي ګټو ته لاره هواروي.دریدر جریان جنگ جهانی اول، افغانستان یک سیاست بی طرفی را حفظ کرد در حالیکه منافع رقابتی British Raj و قدرت های مرکزی را اداره می کرد. این درگیری یک چالش دیپلماتیک را برای کشور بوجود آورد.EnglishThe conflict presented a diplomatic challenge for the country.پښتوشخړه د هیواد لپاره ډیپلوماټیک ننګونه وړاندې کړه.دریاین درگیری یک چالش دیپلماتیک را برای کشور بوجود آورد.

بی طرفی ژئوپلیتیک

در اوایل جنگ، امیر افغانستان بی طرفی اش را اعلام کرد.[1][3]EnglishEarly in the war, the Emir of Afghanistan declared neutrality.پښتود جګړې په پیل کې، د افغانستان امیر بې طرفي اعلان کړه.دریدر اوایل جنگ، امیر افغانستان بی طرفی اش را اعلام کرد. این تلاش ها توسط مداخله های شخصی پادشاه جورج پنجم و معاون پادشاه، لرد هاردینج رهبری شد.[1]EnglishThese efforts were led by personal interventions from King George V and the Viceroy, Lord Hardinge.پښتودا هڅې د پاچا جورج پنځم او ویسیر، لارډ هارډینج لخوا د شخصي مداخلې لخوا رهبري شوې.دریاین تلاش ها توسط مداخله های شخصی پادشاه جورج پنجم و معاون پادشاه، لرد هاردینج رهبری شد.

نفوذ آلمانی ها و عثمانی ها

جرمنی و امپراطوری عثمانی تلاش کردند از جنبش پان اسلامی برای تضعیف امپراطوری بریتانیا استفاده کنند.[1][4][5]EnglishGermany and the Ottoman Empire sought to use the pan-Islamic movement to weaken the British Empire.پښتوجرمني او عثماني امپراتورۍ هڅه وکړه چې د برتانیا امپراتورۍ کمزوري کولو لپاره د پان اسلامي خوځښت څخه کار واخلي.دریجرمنی و امپراطوری عثمانی تلاش کردند از جنبش پان اسلامی برای تضعیف امپراطوری بریتانیا استفاده کنند. جرمنی نقشه های خود را برای هدف قرار دادن منافع استعماری بریتانیایی ها در هند با استفاده از تحریک سیاسی دنبال کرد.[1]EnglishGermany pursued plans to target the British colonial interests in India by utilizing political agitation.پښتوجرمني د سیاسي تحریک په کارولو سره په هند کې د برتانیا استعماري ګټو په نښه کولو پلانونه تعقیب کړل.دریجرمنی نقشه های خود را برای هدف قرار دادن منافع استعماری بریتانیایی ها در هند با استفاده از تحریک سیاسی دنبال کرد. این تلاش ها بخشی از ستراتیژی های گسترده تر آلمان برای هدف قرار دادن امپراطوری های استعماری دشمنان خود، از جمله ترکستان های روسی بود.[1]EnglishThese efforts were part of broader German strategies to target the colonial empires of its enemies, including Russian Turkestan.پښتودا هڅې د آلمان د پراخو ستراتیژیو یوه برخه وه چې د خپلو دښمنانو استعماري امپراتورۍ په نښه کړي، پشمول د روسیې ترکستان.دریاین تلاش ها بخشی از ستراتیژی های گسترده تر آلمان برای هدف قرار دادن امپراطوری های استعماری دشمنان خود، از جمله ترکستان های روسی بود. جرمنی همچنان روابط قبل از جنگ را با ناسیونالیست های هندی که به دنبال تحریک یک انقلاب در هند بودند، تقویت کرد.[1]EnglishGermany also nurtured pre-war links with Indian nationalists who sought to provoke a revolution in India.پښتوجرمني د جګړې دمخه د هندي ملتپالو سره اړیکې هم رامینځته کړې چې غوښتل یې په هندوستان کې انقلاب راپورته کړي.دریجرمنی همچنان روابط قبل از جنگ را با ناسیونالیست های هندی که به دنبال تحریک یک انقلاب در هند بودند، تقویت کرد.

ماموریت نیدرمایر هینتیگ

در سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۶، قدرت های مرکزی یک ماموریت دیپلماتیک به افغانستان را که به عنوان ماموریت ماموریت نیدرمایر هینتیگ یا کابل شناخته می شد، راه اندازی کردند.[1]EnglishIn 1915–1916, the Central Powers launched a diplomatic mission to Afghanistan known as the Niedermayer–Hentig Expedition, or the Kabul Mission.پښتوپه ۱۹۱۵ تر ۱۹۱۶ کې، مرکزي قدرتونو افغانستان ته یو ډیپلوماتیک ماموریت پیل کړ چې د نیډر مییر هینټیګ سفر، یا کابل ماموریت په نوم پیژندل شوی.دریدر سال های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۶، قدرت های مرکزی یک ماموریت دیپلماتیک به افغانستان را که به عنوان ماموریت ماموریت نیدرمایر هینتیگ یا کابل شناخته می شد، راه اندازی کردند. این ماموریت یک عملیات مشترک بین آلمان و ترکیه بود.[1]EnglishThe mission was a joint operation between Germany and Turkey.پښتودا ماموریت د جرمني او ترکیې ترمنځ یو ګډ عملیات و.دریاین ماموریت یک عملیات مشترک بین آلمان و ترکیه بود. این گروه توسط افسران ارتش آلمان اسکار نیدرمایر و ورنر اتو فون هینتیگ رهبری می شد.[1]EnglishIt was led by German Army officers Oskar Niedermayer and Werner Otto von Hentig.پښتود دې مشري د آلمان د پوځ افسران اوسکار نیدر مایر او ورنر اوټو فون هینټیګ کوله.دریاین گروه توسط افسران ارتش آلمان اسکار نیدرمایر و ورنر اتو فون هینتیگ رهبری می شد. این سفر به طور رسمی توسط شاهزاده هندی تبعید شده راجا مهندرا پرتاپ رهبری می شد.[1][6]EnglishThe expedition was nominally headed by the exiled Indian prince Raja Mahendra Pratap.پښتود دې سفر مشري په نوم د هندي شهزاده راجا مهېندرا پرتاپ په غاړه وه.دریاین سفر به طور رسمی توسط شاهزاده هندی تبعید شده راجا مهندرا پرتاپ رهبری می شد.

این ماموریت شامل اعضای کمیته برلین، یک سازمان ملی گرای هندی مستقر در آلمان بود.[1]EnglishThe mission included members of the Berlin Committee, a German-based Indian nationalist organization.پښتوپه دې ماموریت کې د برلین کمیټې غړي شامل وو، چې په آلمان کې میشته یو هندي ملتپال سازمان دی.دریاین ماموریت شامل اعضای کمیته برلین، یک سازمان ملی گرای هندی مستقر در آلمان بود. شرکت کنندگان شامل مولوی برکات الله و چمپاکارامان پیلای بودند.[1]EnglishParticipants included Maulavi Barkatullah and Chempakaraman Pillai.پښتوپه ګډون کونکو کې مولوي برکات الله او چمپاکارمن پیلاي شامل وو.دریشرکت کنندگان شامل مولوی برکات الله و چمپاکارامان پیلای بودند. هیات ترک توسط کازیم بی، یکی از نزدیکان نور پاشا نمایندگی شده بود.[1][3]EnglishThe Turkish delegation was represented by Kazim Bey, a close confidante of Enver Pasha.پښتود ترکي پلاوي استازیتوب د نور پاشا د نږدې ملګري کازم بی لخوا شوی و.دریهیات ترک توسط کازیم بی، یکی از نزدیکان نور پاشا نمایندگی شده بود. هدف اصلی این بود که افغانستان را تشویق کند تا استقلال کامل خود را از امپراطوری بریتانیا اعلام کند.[1]EnglishThe primary objective was to encourage Afghanistan to declare full independence from the British Empire.پښتواصلي هدف دا و چې افغانستان وهڅوي چې له برتانوي امپراتورۍ څخه بشپړه خپلواکي اعلان کړي.دریهدف اصلی این بود که افغانستان را تشویق کند تا استقلال کامل خود را از امپراطوری بریتانیا اعلام کند. قدرت های مرکزی همچنین هدف شان این بود که افغانستان به جنگ در کنار آنها بپیوندد و به British Raj حمله کند.[1]EnglishThe Central Powers also aimed to have Afghanistan join the war on their side and attack the British Raj.پښتود مرکزي قدرتونو هدف دا هم و چې افغانستان دې په جګړه کې له دوی سره یوځای شي او پر British Raj برید وکړي.دریقدرت های مرکزی همچنین هدف شان این بود که افغانستان به جنگ در کنار آنها بپیوندد و به British Raj حمله کند.

این ماموریت با توطئه هندو-آلمان مرتبط بود که شامل تلاش برای تحریک یک انقلاب ملی در هند بود.[1]EnglishThe expedition was linked to the Hindu–German Conspiracy, which involved efforts to provoke a nationalist revolution in India.پښتودا سفر د هندو - جرمني توطئه سره تړاو درلود، کوم چې په هندوستان کې د ملي انقلاب هڅولو هڅې پکې شاملې وې.دریاین ماموریت با توطئه هندو-آلمان مرتبط بود که شامل تلاش برای تحریک یک انقلاب ملی در هند بود. این ماموریت در وظیفه اصلی خود در جمع آوری دولت سال حبیب الله خان برای تلاش های جنگی آلمان و ترکیه شکست خورد.[1]EnglishThe mission failed in its primary task of rallying the government of Emir Habibullah Khan to the German and Turkish war effort.پښتودغه ماموریت په خپل لومړني کار کې ناکام شو چې د آلمان او ترکیې د جګړې هڅو ته د حبیب الله خان حکومت راټولول.دریاین ماموریت در وظیفه اصلی خود در جمع آوری دولت سال حبیب الله خان برای تلاش های جنگی آلمان و ترکیه شکست خورد. با وجود این ناکامی، این سفر به ناآرامی های سیاسی داخلی و اصلاحات در داخل افغانستان منجر شد.[1]EnglishDespite this failure, the expedition triggered internal political turmoil and reforms within Afghanistan.پښتود دې ناکامۍ سره سره، دا سفر په افغانستان کې د سیاسي ګډوډیو او اصلاحاتو لامل شو.دریبا وجود این ناکامی، این سفر به ناآرامی های سیاسی داخلی و اصلاحات در داخل افغانستان منجر شد. این پیشرفت ها به ترور امیر در سال ۱۹۱۹ کمک کرد که بعداً منجر به جنگ سوم اینگلو-افغانستان شد.[1]EnglishThese developments contributed to the assassination of the Emir in 1919, which subsequently led to the Third Anglo-Afghan War.پښتودې پرمختګونو په ۱۹۱۹ کې د امیر په وژنه کې مرسته وکړه، کوم چې وروسته د دریمه انګلیسي - افغان جګړه لامل شو.دریاین پیشرفت ها به ترور امیر در سال ۱۹۱۹ کمک کرد که بعداً منجر به جنگ سوم اینگلو-افغانستان شد.

سیاست های داخلی و مدرن سازی

دوره جنگ بزرگ با تقسیم بندی های داخلی در داخل افغانستان مشخص شد.[2]EnglishThe period of the Great War was marked by internal divisions within Afghanistan.پښتود سترې جګړې دوره په افغانستان کې د داخلي اختلافاتو له امله نښه شوې وه.دریدوره جنگ بزرگ با تقسیم بندی های داخلی در داخل افغانستان مشخص شد. محمود طرزی و امان الله خان، سومین پسر امیر، شخصیت های برجسته در میان مدرنیزه کننده های کشور بودند.[2]EnglishMahmud Tarzi and Amanullah Khan, the third son of the Emir, were prominent figures among the country's modernizers.پښتومحمود طرزي او امان الله خان، د امیر دریم زوی، د هیواد د عصري کونکو په مینځ کې مشهور شخصیتونه و.دریمحمود طرزی و امان الله خان، سومین پسر امیر، شخصیت های برجسته در میان مدرنیزه کننده های کشور بودند. برعکس، یک جناح محافظه کار توسط پرنس نصرالله خان، برادر عبدالرحمن خان رهبری می شد.[2]EnglishConversely, a conservative faction was led by Prince Nasrullah Khan, the brother of Abdur Rahman Khan.پښتوپه مقابل کې، محافظه کاره ډله د شهزاده نصرالله خان لخوا رهبري شوې، د عبدالرحمن خان ورور.دریبرعکس، یک جناح محافظه کار توسط پرنس نصرالله خان، برادر عبدالرحمن خان رهبری می شد.

مشارکت افغان ها در نیرو های عثمانی

امپراطوری عثمانی به قدرت های مرکزی در درگیری علیه انتانت ملحق شد.[1]EnglishThe Ottoman Empire joined the Central Powers in the conflict against the Entente.پښتود عثماني امپراتورۍ د اتحادیې په وړاندې په جګړه کې د مرکزي قدرتونو سره یوځای شو.دریامپراطوری عثمانی به قدرت های مرکزی در درگیری علیه انتانت ملحق شد. درحالیکه افغانستان بی طرف بود، تحت تاثیر اتحاد عثمانی با آلمان بود.[1]EnglishWhile Afghanistan remained neutral, it was influenced by the Ottoman alliance with Germany.پښتوپداسې حال کې چې افغانستان بې طرفه پاتې شو، دا د جرمني سره د عثماني اتحاد لخوا اغیزمن شو.دریدرحالیکه افغانستان بی طرف بود، تحت تاثیر اتحاد عثمانی با آلمان بود. قدرت های مرکزی به طور فعال به دنبال استفاده از منطقه برای تضعیف نفوذ بریتانیا در شرق بودند.[1]EnglishThe Central Powers actively sought to leverage the region to undermine British influence in the East.پښتومرکزي قدرتونو په فعاله توګه هڅه وکړه چې په ختیځ کې د برتانیا نفوذ کمزوری کړي.دریقدرت های مرکزی به طور فعال به دنبال استفاده از منطقه برای تضعیف نفوذ بریتانیا در شرق بودند.

منابع

  1. Niedermayer–Hentig Expedition - Wikipedia
  2. Afghanistan / 1.0 / handbook - 1914-1918-Online (WW1) Encyclopedia
  3. Niedermayer–Hentig Expedition Facts for Kids
  4. Pan-Islamism (Ottoman Empire) - 1914-1918-Online
  5. Pan-Islamism | History of the Middle East - Fiveable
  6. Niedermayer-Hentig Expedition | Historical Atlas of... | Omniatlas