شورش جمهوری خواهان در افغانستان
شورش جمهوری خواهان در افغانستان یک درگیری جنجالی سطح پایین است که توسط جناح های مسلح وفادار به جمهوری اسلامی افغانستان از بین رفته علیه طالبان انجام می شود.[1][2]EnglishThe Republican insurgency in Afghanistan is an ongoing low-level guerrilla conflict waged by armed factions loyal to the defunct Islamic Republic of Afghanistan against the Taliban.پښتوپه افغانستان کې د جمهوري غوښتونکو پاڅون یوه روانه جګړه ده چې د افغانستان اسلامي جمهوریت او طالبانو ډله ډلو ترمنځ د وسله والو ډلو ترمنځ جګړه روانه ده.دریشورش جمهوری خواهان در افغانستان یک درگیری جنجالی سطح پایین است که توسط جناح های مسلح وفادار به جمهوری اسلامی افغانستان از بین رفته علیه طالبان انجام می شود. شورش بلافاصله پس از سقوط کابل در اوت ۲۰۲۱ آغاز شد.[1][2]EnglishThe insurgency began immediately following the fall of Kabul in August 2021.پښتوبغاوت د اګست په ۲۰۲۱ کې د کابل له سقوط وروسته سمدلاسه پیل شو.دریشورش بلافاصله پس از سقوط کابل در اوت ۲۰۲۱ آغاز شد. این درگیری نشان دهنده تداوم دهه های طولانی درگیری افغان است.[2]EnglishThis conflict represents a continuation of the decades-long Afghan conflict.پښتودا شخړه د لسیزو اوږده افغان شخړې دوام څرګندوي.دریاین درگیری نشان دهنده تداوم دهه های طولانی درگیری افغان است. این کار عمدتاً توسط پرسنل سابق امنیتی دولت، شبه نظامیان محلی و سازمان های سیاسی و نظامی انجام می شود که به دنبال مخالفت یا سرنگونی حکومت امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) هستند.[2]EnglishIt is primarily conducted by former government security personnel, local militias, and political and military organizations seeking to oppose or overturn the rule of the Islamic Emirate of Afghanistan.پښتودا په عمده توګه د پخواني حکومتي امنیتي پرسونل، ځایی ملیشیاګانو، او سیاسي او نظامي سازمانونو لخوا ترسره کیږي چې د افغانستان اسلامي امارت (۱۹۹۶ ۲۰۰۱) واکمنۍ سره د مخالفت یا سرغړونې په لټه کې دي.دریاین کار عمدتاً توسط پرسنل سابق امنیتی دولت، شبه نظامیان محلی و سازمان های سیاسی و نظامی انجام می شود که به دنبال مخالفت یا سرنگونی حکومت امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) هستند. دولت به رهبری طالبان رسماً به این نیرو های مقاومت مسلحانه به عنوان "گروه های شیطانی و فاسد" اشاره می کند.EnglishThe Taliban-led government officially refers to these armed resistance forces as "evil and corrupt groups" (shar-o fasad).پښتود طالبانو په مشرۍ حکومت په رسمي ډول د دغو وسله والو مقاومت ځواکونو ته د "شر او فاسدو ډلو" په توګه اشاره کوي.دریدولت به رهبری طالبان رسماً به این نیرو های مقاومت مسلحانه به عنوان "گروه های شیطانی و فاسد" اشاره می کند. (نمای شار-و)[2]
منشأ و زمینه اش
این شورش به عنوان یک شکاف سیاسی و نظامی بین گروه National Resistance Front و طالبان بوجود آمد.[1]EnglishThe insurgency emerged as a political and military rift between the National Resistance Front of Afghanistan and the Taliban.پښتودغه پاڅون د National Resistance Front او طالبانو ترمنځ د سیاسي او پوځي اختلاف په توګه رامنځته شو.دریاین شورش به عنوان یک شکاف سیاسی و نظامی بین گروه National Resistance Front و طالبان بوجود آمد. در ۱۷ اگست ۲۰۲۱، امرالله صلح ریاست جمهوری افغانستان را به عهده گرفت و مقاومت دره پنجشیر را اعلام کرد.[1]EnglishOn 17 August 2021, Amrullah Saleh assumed the presidency of Afghanistan and declared the Panjshir Valley resistance.پښتود ۲۰۲۱ کال د اګست په ۱۷، امرالله صالح د افغانستان ولسمشرۍ واخیسته او د پنجشیر دره مقاومت یې اعلان کړ.دریدر ۱۷ اگست ۲۰۲۱، امرالله صلح ریاست جمهوری افغانستان را به عهده گرفت و مقاومت دره پنجشیر را اعلام کرد. یک آتش بس کوتاه مدت در ۲۶ اوت اعلام شد، اما مذاکرات در ۱ سپتامبر شکست خورد.[1]EnglishA brief ceasefire was announced on 26 August, but negotiations failed on 1 September.پښتویو لنډ اوربند د اګست په ۲۶ اعلان شو، مګر خبرې اترې د سپتمبر په ۱ ناکامې شوې.درییک آتش بس کوتاه مدت در ۲۶ اوت اعلام شد، اما مذاکرات در ۱ سپتامبر شکست خورد. در پی ناکامی این مذاکرات، طالبان به موقعیت های مقاومت حمله کردند.[1]EnglishFollowing the failure of these talks, the Taliban launched attacks on resistance positions.پښتود دغو خبرو اترو له ناکامۍ وروسته، طالبانو د مقاومت پر پوستو بریدونه پیل کړل.دریدر پی ناکامی این مذاکرات، طالبان به موقعیت های مقاومت حمله کردند.
گروه ها و گروه های اصلی
مقاومت شامل باقیمانده های ارتش ملی افغانستان، نیروی هوایی افغانستان و اداره ملی امنیت است. (پولیس ملی افغانستان (جیروا))[2] گروه National Resistance Front توسط احمد مسعود رهبری می شود.[2] سایر شخصیت های قابل توجه مرتبط با مقاومت شامل امرالله صلح و چندین فرمانده و رهبر است.[1]
نیروهای مخالف شامل امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) نیروی مسلح است که شامل سپاه ۲۱۷ عمری، بخش ۲۱۹ عمری سالیس و گردان بدری ۳۱۳ می باشد.[2]EnglishThe opposing forces include the Islamic Emirate of Afghanistan armed forces, which include the 217 Omari Corps, the 219 Omer-e-Salis Division, and the Badri 313 Battalion.پښتود مخالفو ځواکونو په مینځ کې د افغانستان اسلامي امارت (۱۹۹۶ ۲۰۰۱) وسله وال ځواکونه شامل دي، چې پکې د ۲۱۷ عمري کور، د ۲۱۹ عمر - سالیس څانګه، او د بدري ۳۱۳ لوا شامل دي.درینیروهای مخالف شامل امارت اسلامی افغانستان (۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱) نیروی مسلح است که شامل سپاه ۲۱۷ عمری، بخش ۲۱۹ عمری سالیس و گردان بدری ۳۱۳ می باشد. این نیروها توسط ملیشه های مختلف طرفدار طالبان، مجاهدین خارجی (ممکن است وابسته به گروه Al-Qaeda) و جنگجویان جمعیت انصارالله حمایت می شوند.[1][2]EnglishThese forces are supported by various pro-Taliban militias, foreign mujahideen (possibly affiliated with al-Qaeda), and Jamaat Ansarullah fighters.پښتودا ځواکونه د مختلفو طالبانو پلوه ملیشو، بهرنیو مجاهدینو (شاید د القداเย سره تړاو لري)، او د جمیعت انصارالله جنګیالیو لخوا ملاتړ کیږي.دریاین نیروها توسط ملیشه های مختلف طرفدار طالبان، مجاهدین خارجی (ممکن است وابسته به گروه Al-Qaeda) و جنگجویان جمعیت انصارالله حمایت می شوند.
جغرافیا درگیری ها
درگیری ها در بخش های مختلف کشور به ویژه در شمال و شمال شرقی رخ داده است.[2]EnglishFighting has occurred in several parts of the country, particularly in the north and northeast.پښتود هیواد په څو برخو کې، په ځانګړي توګه په شمال او شمال ختیځ کې جګړه شوې.دریدرگیری ها در بخش های مختلف کشور به ویژه در شمال و شمال شرقی رخ داده است. این ساحات شامل ولایت پنجشیر، ولایت بغلان، ولایت بدخشان، ولایت تخار، و ولایت کندوز است.[2]EnglishThese areas include Panjshir Province, Baghlan Province, Badakhshan Province, Takhar Province, and Kunduz Province.پښتوپه دغو سیمو کې پنجشیر ولایت، د بغلان ولایت، بدخشان ولایت، د تخار ولایت او د کندوز ولایت شامل دي.دریاین ساحات شامل ولایت پنجشیر، ولایت بغلان، ولایت بدخشان، ولایت تخار، و ولایت کندوز است. درگیری همچنان در کابل و اطراف آن ادامه دارد.[2][3]EnglishConflict also persists in and around Kabul.پښتوشخړه په کابل او شاوخوا کې هم دوام لري.دریدرگیری همچنان در کابل و اطراف آن ادامه دارد. شورش عمدتاً شکل جنگ چریکی را گرفته است که شامل کمین ها و حمله به تاسیسات طالبان است.[2]EnglishThe insurgency has largely taken the form of guerrilla warfare, including ambushes and attacks on Taliban installations.پښتودغه پاڅون تر ډیره حده د ګریلا جګړې بڼه غوره کړې ده، چې پکې د طالبانو پر تاسیساتو کمینونه او بریدونه شامل دي.دریشورش عمدتاً شکل جنگ چریکی را گرفته است که شامل کمین ها و حمله به تاسیسات طالبان است.
روابط بین الملل
مقامات طالبان پاکستان را متهم می کنند که حامی اصلی گروه های مقاومت است.[2][4]EnglishThe Taliban authorities accuse Pakistan of being the primary supporter of the resistance groups.پښتود طالبانو چارواکي پاکستان تورنوي چې د مقاومت ډلو اصلي ملاتړی دی.دریمقامات طالبان پاکستان را متهم می کنند که حامی اصلی گروه های مقاومت است. آنها ادعا می کنند که پاکستان پناهگاه های امن برای این گروه ها در منطقه چترال در شمال پاکستان فراهم کرده است.[2]EnglishThey claim that Pakistan has provided safe havens for these groups in the Chitral region of northern Pakistan.پښتودوی ادعا کوي چې پاکستان د شمالي پاکستان په چترال سیمه کې دغو ډلو ته خوندي ځایونه برابر کړي دي.دریآنها ادعا می کنند که پاکستان پناهگاه های امن برای این گروه ها در منطقه چترال در شمال پاکستان فراهم کرده است. صلح به تاجیکستان فرار کرد و سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در دوشنبی ادعای مربوط به مقاومت را تائید کرد.[2]EnglishSaleh escaped to Tajikistan, and the Embassy of the Islamic Republic of Afghanistan in Dushanbe endorsed a claim regarding the resistance.پښتوصالح تاجکستان ته وتښتېد، او په دوشنبې کې د افغانستان د اسلامي جمهوریت سفارت د مقاومت په اړه یوه ادعا تایید کړه.دریصلح به تاجیکستان فرار کرد و سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در دوشنبی ادعای مربوط به مقاومت را تائید کرد.