انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هاواژه‌نامهکتابخانه

عرب ها در افغانستان

در حالی که برخی از گروه های عرب تاریخی در بافت محلی ادغام شدند یا زبان مادری خود را با گذشت زمان از دست دادند، برخی از جوامع همچنان میراث متمایز خود را حفظ می کنند.[1]EnglishWhile some historical Arab groups were integrated into the local fabric or lost their native tongue over time, certain communities continue to preserve their distinct heritage.پښتوپداسې حال کې چې ځینې تاریخي عربي ډلې په ځایی جوړښت کې مدغم شوي یا د وخت په تیریدو سره یې خپله مورنۍ ژبه له لاسه ورکړې، ځینې ټولنې خپل ځانګړي میراث ساتلو ته دوام ورکوي.دریدر حالی که برخی از گروه های عرب تاریخی در بافت محلی ادغام شدند یا زبان مادری خود را با گذشت زمان از دست دادند، برخی از جوامع همچنان میراث متمایز خود را حفظ می کنند.

منشاء تاریخی و مهاجرت

تاریخ عرب ها در افغانستان در قرن هفتم در جریان گسترش اسلام آغاز شد.[1]EnglishThe history of Arabs in Afghanistan began in the 7th century during the Islamic expansion.پښتوپه افغانستان کې د عربانو تاریخ په اوومه پیړۍ کې د اسلامي پراختیا په جریان کې پیل شو.دریتاریخ عرب ها در افغانستان در قرن هفتم در جریان گسترش اسلام آغاز شد. در پایان قرن هفتم، عرب های اموی پس از شکست شان در امپراطوری ساسانی در نیاهوند وارد منطقه شدند.[1]EnglishBy the end of the 7th century, Umayyad Arabs entered the region following their defeat of the Sasanian Empire at Nihawand.پښتود اوومې پیړۍ په پای کې، اموي عربان په نیوهاند کې د ساسانیانو امپراتورۍ د ماتې وروسته سیمې ته ننوتل.دریدر پایان قرن هفتم، عرب های اموی پس از شکست شان در امپراطوری ساسانی در نیاهوند وارد منطقه شدند. این نیرو ها از شمال شرقی ایران به منطقه هرات منتقل شدند، جایی که بخش بزرگی از ارتش قبل از پیشرفت بیشتر به شرق افغانستان مستقر بودند.[1]EnglishThese forces moved from north-eastern Iran into Herat, where a large portion of the army was stationed before advancing further into eastern Afghanistan.پښتودا ځواکونه د ایران له شمال ختیځ څخه په هرات کې حرکت وکړ، چیرې چې د اردو لویه برخه د افغانستان ختیځ ته د تګ دمخه ځای پرځای شوې وه.دریاین نیرو ها از شمال شرقی ایران به منطقه هرات منتقل شدند، جایی که بخش بزرگی از ارتش قبل از پیشرفت بیشتر به شرق افغانستان مستقر بودند.

بعضی از گروه های عرب در این مناطق سکونت یافتند و با افراد محلی ازدواج کردند و رسوم جدید را اتخاذ کردند.[1]EnglishSome Arab groups settled in these areas and married locally, adopting new customs.پښتوځینې عربي ډلې پدې سیمو کې میشتې شوې او په سیمه کې یې واده وکړ، نوي دودونه یې خپل کړل.دریبعضی از گروه های عرب در این مناطق سکونت یافتند و با افراد محلی ازدواج کردند و رسوم جدید را اتخاذ کردند. سایر گروه ها در مناطق اطراف بامیان با مقاومت روبرو شدند و به حرکت به شرق ادامه دادند.[1]EnglishOther contingents encountered resistance in the areas surrounding Bamyan and continued moving east.پښتونورې ډلې د بامیان په شاوخوا سیمو کې د مقاومت سره مخ شوې او ختیځ ته یې حرکت ته دوام ورکړ.دریسایر گروه ها در مناطق اطراف بامیان با مقاومت روبرو شدند و به حرکت به شرق ادامه دادند. عرب ها در نهایت به کابل رسیدند، جایی که با حاکمان محلی روبرو شدند.[1]EnglishThe Arabs eventually reached Kabul, where they confronted the local rulers.پښتوعربان په پای کې کابل ته ورسیدل، چیرې چې دوی د ځایی واکمنانو سره مخامخ شول.دریعرب ها در نهایت به کابل رسیدند، جایی که با حاکمان محلی روبرو شدند. شدیدترین جنگ در منطقه چاهاردی رخ داد، جایی که بسیاری از سربازان عرب کشته شدند. مقبره های این افراد هنوز در منطقه دارولامان وجود دارد.[1][6]EnglishThe most intense warfare occurred in the Chahardi area, where many Arab soldiers were killed; the tombs of these individuals still exist in the Darulaman area.پښتوتر ټولو سخته جګړه د چاهاردي په سیمه کې وشوه، چیرې چې ډیری عربي سرتیري ووژل شول؛ د دې اشخاصو قبرونه لاهم د دارولامان په سیمه کې شتون لري.دریشدیدترین جنگ در منطقه چاهاردی رخ داد، جایی که بسیاری از سربازان عرب کشته شدند. مقبره های این افراد هنوز در منطقه دارولامان وجود دارد. یکی از شخصیت های برجسته ای که در این درگیری کشته شد شاه دو شمشیرا بود که مقبره اش در نزدیکی سال رودخانه کابل باقی مانده است.[1]EnglishOne prominent figure killed in this conflict was Shah-do Shamshira, whose tomb remains near the Kabul River.پښتوپه دې جګړه کې د شهید شوي یو مشهور شخصیت شاه دو شمشیرا و، چې قبر یې کابل سیند ته نږدې پاتې دی.درییکی از شخصیت های برجسته ای که در این درگیری کشته شد شاه دو شمشیرا بود که مقبره اش در نزدیکی سال رودخانه کابل باقی مانده است.

در طول قرن هفتم، چندین رهبر عرب موقعیت های قدرت را در اختیار داشتند.[5]EnglishDuring the 7th century, several Arab leaders held positions of authority.پښتود اوومې پیړۍ په جریان کې، یو شمیر عرب مشرانو د واک مقامونه درلودل.دریدر طول قرن هفتم، چندین رهبر عرب موقعیت های قدرت را در اختیار داشتند. در سال ۶۶۴ میلادی، خلیفه موآویا بن ابی صوفیان، زید، پسر اومیا را نامزد کرد تا بر بوسورا، سیستان و خراسان حکومت کند.[5]EnglishIn 664 AD, the Caliph Moavia Bin Aby Soofian nominated Zeead, the son of Oomya, to govern Bussora, Seestan, and Khorassan.پښتوپه ۶۶۴ میلادی کې، خلیفه موآویا بن ابی صوفیان د زید، د اومیا زوی، د بسورا، سیستان، او خراسان د حکومت لپاره وټاکه.دریدر سال ۶۶۴ میلادی، خلیفه موآویا بن ابی صوفیان، زید، پسر اومیا را نامزد کرد تا بر بوسورا، سیستان و خراسان حکومت کند. در همان سال، عبدالرحمن بن شمور از مورف به کابل راهپیمایی کرد و بیش از دوازده هزار نفر را به اسلام تبدیل کرد.[5]EnglishIn the same year, Abdool Ruhman Bin Shimur marched from Murv to Kabul and converted upwards of twelve thousand people to Islam.پښتوپه همدغه کال کې، عبدالرحمن بن شیمور له مورف څخه کابل ته لاړ او له دولسو زرو څخه ډیر خلک یې اسلام ته واړول.دریدر همان سال، عبدالرحمن بن شمور از مورف به کابل راهپیمایی کرد و بیش از دوازده هزار نفر را به اسلام تبدیل کرد. بعداً، عبدالرحمن، پسر زید، فرمانروای خراسان منصوب شد.[5]EnglishLater, Abdool Ruhman, the son of Zeead, was appointed ruler of Khorassan.پښتووروسته، عبدالرحمن، د زید زوی، د خراسان واکمن وټاکل شو.دریبعداً، عبدالرحمن، پسر زید، فرمانروای خراسان منصوب شد.

جمعیت شناسی و محل سکونت

عرب های قومی تقریباً ۱-۲٪ از جمعیت افغانستان را تشکیل می دهند.[1]EnglishEthnic Arabs make up approximately 1-2% of the population of Afghanistan.پښتوقومي عربان د افغانستان د نفوس شاوخوا ۱-۲٪ جوړوي.دریعرب های قومی تقریباً ۱-۲٪ از جمعیت افغانستان را تشکیل می دهند. آنها عمدتاً در مناطق مخصوص روستایی متمرکز شده اند، مانند دهکده هایی که معمولاً به عنوان قریه-یه ʿArabhā نامیده می شوند.[1][6]EnglishThey are primarily concentrated in specific rural areas, such as the villages commonly referred to as Qaryeh-ye ʿArabhā.پښتودوی په عمده توګه په ځانګړو کلیوالي سیمو کې متمرکز دي، لکه کلي چې عموما د قریه - ای عربا په نوم پیژندل کیږي.دریآنها عمدتاً در مناطق مخصوص روستایی متمرکز شده اند، مانند دهکده هایی که معمولاً به عنوان قریه-یه ʿArabhā نامیده می شوند. در این سکونتگاه ها، جامعه لباس های سنتی، شیوه های فرهنگی و سایر نشانه های میراث عرب را حفظ کرده است.[1]EnglishWithin these settlements, the community has retained traditional dress, cultural practices, and other markers of Arab heritage.پښتوپه دې استوګنځایونو کې، ټولنې دودیز لباس، کلتوري کړنې، او د عربي میراث نور نښه کونکي ساتلي دي.دریدر این سکونتگاه ها، جامعه لباس های سنتی، شیوه های فرهنگی و سایر نشانه های میراث عرب را حفظ کرده است.

افراد عرب در افغانستان اغلب دارای لقب ها و نام های خاص مانند سید، هاشمی، قریشی و تمیمی هستند.[1]EnglishIndividuals of Arab descent in Afghanistan often carry specific titles and surnames, such as Sayyid, Hashimi, Quraishi, and Tamimi.پښتوپه افغانستان کې د عربي نسل افراد اکثرا ځانګړي لقبونه او نومونه لري، لکه سید، هاشمي، قریشي، او تميمي.دریافراد عرب در افغانستان اغلب دارای لقب ها و نام های خاص مانند سید، هاشمی، قریشی و تمیمی هستند. در حالیکه اکثریت جمعیت عرب تاریخی به تدریج زبان مادری خود را از دست دادند، این دهکده های خاص همچنان به حفظ عربی به عنوان یک زبان صحبت شده ادامه می دهند.[1]EnglishWhile the majority of the historical Arab population gradually lost their native language, these specific villages continue to preserve Arabic as a spoken language.پښتوپداسې حال کې چې د تاریخي عرب نفوس اکثریت په تدریجي ډول خپله مورنۍ ژبه له لاسه ورکوي، دا ځانګړي کلي د عربي ژبې ژبې په توګه ساتلو ته دوام ورکوي.دریدر حالیکه اکثریت جمعیت عرب تاریخی به تدریج زبان مادری خود را از دست دادند، این دهکده های خاص همچنان به حفظ عربی به عنوان یک زبان صحبت شده ادامه می دهند.

ویژگی های زبانی

عرب های افغانستان به یک لهجه عربی متمایز که به عنوان عربی آسیای مرکزی شناخته می شود، صحبت می کنند.[1]EnglishThe Arabs of Afghanistan speak a distinct dialect of Arabic known as Central Asian Arabic.پښتود افغانستان عربان د عربي ژبې یوه ځانګړې لهجه خبرې کوي چې د مرکزي آسیا عربي په نوم پیژندل کیږي.دریعرب های افغانستان به یک لهجه عربی متمایز که به عنوان عربی آسیای مرکزی شناخته می شود، صحبت می کنند. این در کنار دریایی ها یا زبان پشتو صحبت می شود.[1]EnglishThis is spoken alongside either Dari or Pashto.پښتودا د ډاري یا پښتو ژبه تر څنګ ویل کیږي.دریاین در کنار دریایی ها یا زبان پشتو صحبت می شود. بیشتر جوامع اولیه عرب در این کشور در نهایت صحبت کردن به زبان عربی را به عنوان زبان اصلی خود متوقف کردند.[1]EnglishMost early Arab communities in the country eventually ceased speaking Arabic as their primary language.پښتوپه هیواد کې ډیری لومړني عربي ټولنې په پای کې د خپلې لومړنۍ ژبې په توګه عربي خبرې کول بند کړل.دریبیشتر جوامع اولیه عرب در این کشور در نهایت صحبت کردن به زبان عربی را به عنوان زبان اصلی خود متوقف کردند.

زندگی اجتماعی و فرهنگی

هویت عرب در افغانستان با ترکیب حفظ تاریخ و شناخت فرهنگی مدرن مشخص می شود.[1][7]EnglishThe Arab identity in Afghanistan is characterized by a blend of historical preservation and modern cultural recognition.پښتوپه افغانستان کې عربي هویت د تاریخي ساتنې او عصري کلتوري پیژندنې ترکیب لخوا مشخص شوی.دریهویت عرب در افغانستان با ترکیب حفظ تاریخ و شناخت فرهنگی مدرن مشخص می شود. در سال های اخیر، تلاش های تازه ای برای حفاظت از زبان عربی و هویت گسترده عربی تحت حکومت فعلی انجام شده است.[1]EnglishIn recent years, there have been renewed efforts to safeguard the Arabic language and broader Arab identity under the current government.پښتوپه وروستیو کلونو کې، د اوسني حکومت لاندې د عربي ژبې او پراخه عربي هویت خوندي کولو لپاره نوي هڅې شوي دي.دریدر سال های اخیر، تلاش های تازه ای برای حفاظت از زبان عربی و هویت گسترده عربی تحت حکومت فعلی انجام شده است. این نشان دهنده افزایش شناخت اهمیت فرهنگی و تاریخی جمعیت اقلیت است.[1]EnglishThis reflects an increased recognition of the cultural and historical significance of the minority population.پښتودا د لږکیو نفوس کلتوري او تاریخي اهمیت د زیاتیدونکي پیژندنې منعکس کوي.دریاین نشان دهنده افزایش شناخت اهمیت فرهنگی و تاریخی جمعیت اقلیت است.

تاریخ معاصر دخالت عرب ها

در یک زمینه متفاوت، اصطلاح "عرب جنگ افغانستان (۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲) همچنین به عرب ها و دیگر شبه نظامیان مسلمان اشاره دارد که در طول جنگ شوروی - افغان به مجاهدین پیوستند.[2][3][4]EnglishIn a different context, the term "Afghan Arabs" also refers to Arab and other Muslim militants who joined the Mujahideen during the Soviet–Afghan War.پښتود افغاني عربانو په بلو کښې، د «افغاني عربان» نوم هم عربانو او د اسلامي ملیت لرونکو کسانو ته ويل کېږي چې د د مجاهدينو ډله په ګډون کې شوروي اتحاد–افغانستان جګړه (۱۹۷۸ تر ۱۹۹۲).دریدر یک زمینه متفاوت، اصطلاح "عرب جنگ افغانستان (۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲) همچنین به عرب ها و دیگر شبه نظامیان مسلمان اشاره دارد که در طول جنگ شوروی - افغان به مجاهدین پیوستند. این داوطلبان به افغانستان آمدند تا علیه اتحاد جماهیر شوروی و دولت افغان طرفدار شوروی بجنگند.[3][4]EnglishThese volunteers came to Afghanistan to fight against the Soviet Union and the pro-Soviet Afghan government.پښتودغه رضاکاران افغانستان ته د شوروي اتحاد او د شوروي پلوه افغان حکومت پر ضد د جګړې لپاره راغلي وو.دریاین داوطلبان به افغانستان آمدند تا علیه اتحاد جماهیر شوروی و دولت افغان طرفدار شوروی بجنگند. برآورد تعداد این داوطلبان بین ۸۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ می باشد.[3]EnglishEstimates of the number of these volunteers range from 8,000 to 35,000.پښتود دغو رضاکارانو د شمېر اټکلونه له ۸۰۰۰ څخه تر ۳۵۰۰۰ پورې دي.دریبرآورد تعداد این داوطلبان بین ۸۰۰۰ تا ۳۵۰۰۰ می باشد.

عبدالله یوسف عازم ها یک شخصیت مرکزی در بسیج جهان عرب برای جهاد در افغانستان بود.[3][5]EnglishAbdullah Yusuf Azzam was a central figure in mobilizing the Arab world for the jihad in Afghanistan.پښتوعبدالله یوسف عزام په افغانستان کې د جهاد لپاره د عربي نړۍ په متحرک کولو کې مرکزي شخصیت و.دریعبدالله یوسف عازم ها یک شخصیت مرکزی در بسیج جهان عرب برای جهاد در افغانستان بود. در سال ۱۹۷۹، او فتوی صادر کرد که اعلام کرد که جهاد در افغانستان یک وظیفه انفرادی برای همه مسلمانان است.[3][8]EnglishIn 1979, he issued a fatwa declaring that jihad in Afghanistan was an individual obligation for all Muslims.پښتوپه ۱۹۷۹ کال کې، هغه یوه فتوا خپره کړه چې په افغانستان کې جهاد د ټولو مسلمانانو لپاره انفرادي مکلفیت و.دریدر سال ۱۹۷۹، او فتوی صادر کرد که اعلام کرد که جهاد در افغانستان یک وظیفه انفرادی برای همه مسلمانان است. او طرفدار این بود که کسانی که نمی توانند در فلسطین بجنگند باید به جای آن به افغانستان سفر کنند.[2]EnglishHe advocated that those unable to fight in Palestine should instead travel to Afghanistan.پښتوهغه د دې ملاتړ وکړ چې هغه څوک چې په فلسطین کې جنګ نه شي کولی باید پرځای یې افغانستان ته لاړ شي.دریاو طرفدار این بود که کسانی که نمی توانند در فلسطین بجنگند باید به جای آن به افغانستان سفر کنند. عزام مکتب الخدمه را در پاکستان تاسیس کرد تا تدارکات، مسکن و آموزش برای سربازان را فراهم کند.[3][5]EnglishAzzam established the Maktab al-Khidmah in Pakistan to provide logistics, housing, and training for recruits.پښتوعزام په پاکستان کې مکتب الخدمه تاسیس کړ ترڅو د نوماندانو لپاره لوژستیک، استوګنځای او روزنه چمتو کړي.دریعزام مکتب الخدمه را در پاکستان تاسیس کرد تا تدارکات، مسکن و آموزش برای سربازان را فراهم کند.

در اولین دوره حکومت طالبان، عرب های افغان (مربوط به القاعده شیفته وهابی) تأثیر قابل توجهی بر طالبان داشتند.EnglishDuring the first era of Taliban rule, the Afghan Arabs (associated with the Wahhabi-leaning Al-Qaeda) exerted significant influence on the Taliban.پښتود طالبانو ډله واکمنۍ په لومړي دور کې، افغان عربانو (د وهابیانو سره تړاو لرونکي القاعده) په طالبانو باندې د پام وړ نفوذ درلود.دریدر اولین دوره حکومت طالبان، عرب های افغان (مربوط به القاعده شیفته وهابی) تأثیر قابل توجهی بر طالبان داشتند. آنها همچنین در منطقه ریشکور فعال بودند، جایی که با احمد شاه مسعود جنگیدند.EnglishThey were also active in the Rishkhor region, where they fought against Ahmad Shah Massoud.پښتودوی په ریشخور سیمه کې هم فعال وو، چیرې چې دوی د احمد شاه مسعود سره جګړه وکړه.دریآنها همچنین در منطقه ریشکور فعال بودند، جایی که با احمد شاه مسعود جنگیدند.

منابع

  1. History of Arabs in Afghanistan - Wikipedia
  2. Afghan Arabs - Wikipedia
  3. افغان عربان - ويکيپېډيا
  4. عرب‌های افغانستان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
  5. تاریخ عرب‌ها در افغانستان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
  6. History of Arabs in Afghanistan - Reference.org
  7. Contemporary Identity of People in Afghanistan who are Defined as Arab in their Passports: How do they feel about these roots, do they matter to them, and how?
  8. Abdullah Yusuf Azzam - New World Encyclopedia