زبان پشتو
پشتو یک زبان از بخش ایرانی خانواده هندو-اروپایی است.EnglishPashto (پښتو, Pəx̌tó) is a language of the Iranian division of the Indo-European family.پښتوپښتو د هندو اروپایي کورنۍ د ایراني څانګې یوه ژبه ده.دریپشتو یک زبان از بخش ایرانی خانواده هندو-اروپایی است. (پښتو، Pəx̌tó پښتو، Pəx̌tó)[1] یکی از دو زبان رسمی افغانستان در کنار دریایی ها، زبان بزرگ ترین گروه قومی این کشور است و از دهه ۱۹۳۰ توسط دولت های متعاقب به عنوان نشانگر هویت ملی ترویج شده است.EnglishOne of Afghanistan's two official languages alongside Dari, it is the tongue of the country's largest ethnic group and has been promoted by successive governments since the 1930s as a marker of national identity.پښتو(پښتو، پښتو) د ډاري تر څنګ د افغانستان د دوو رسمي ژبو څخه یوه، دا د هیواد د لوی توکمیز ګروپ ژبه ده او د ۱۹۳۰ لسیزې راهیسې د پرله پسې حکومتونو لخوا د ملي هویت نښه کونکي په توګه هڅول شوې.دری(پښتو، Pəx̌tó پښتو، Pəx̌tó) یکی از دو زبان رسمی افغانستان در کنار دریایی ها، زبان بزرگ ترین گروه قومی این کشور است و از دهه ۱۹۳۰ توسط دولت های متعاقب به عنوان نشانگر هویت ملی ترویج شده است. این زبان، که بعضی اوقات به آن "افغانی" گفته می شود، اولین زبانی است که تقریباً ۷۵٪ از جمعیت افغانستان به آن صحبت می کنند.EnglishThe language, sometimes referred to as "Afghani," is the first language spoken by approximately 75% of the population in Afghanistan.پښتودا ژبه، چې ځینې وختونه د "افغاني" په نوم یادېږي، لومړنۍ ژبه ده چې په افغانستان کې د شاوخوا ۷۵٪ نفوس لخوا ویل کیږي.دریاین زبان، که بعضی اوقات به آن "افغانی" گفته می شود، اولین زبانی است که تقریباً ۷۵٪ از جمعیت افغانستان به آن صحبت می کنند. فراتر از منطقه، پشتو دارای جمعیت جهانی سخنرانان حدود چهل میلیون نفر است، از جمله جوامع دیاسپورای مهم در آمریکای شمالی و اروپا.EnglishBeyond the region, Pashto has a global speaker population of around forty million, including significant diaspora communities in North America and Europe.پښتود سیمې څخه بهر، پښتو شاوخوا څلویښت ملیونه خبرې کونکي نفوس لري، پشمول په شمالي امریکا او اروپا کې د ډیاسپورا مهمې ټولنې.دریفراتر از منطقه، پشتو دارای جمعیت جهانی سخنرانان حدود چهل میلیون نفر است، از جمله جوامع دیاسپورای مهم در آمریکای شمالی و اروپا.
ریشه های عمیق، منشأ نامشخص
مانند تمام زبان های هندو-اروپایی آسیای جنوبی، در نهایت از زبان های حمل شده توسط چوپانان استپ عصر برنز که در هزاره دوم قبل از میلاد به سوی جنوب از طریق آسیای مرکزی مهاجرت کردند، سرچشمه می گیرد.EnglishLike all Indo-European languages of South Asia, it ultimately descends from the languages carried by Bronze Age Steppe pastoralists who migrated southward through Central Asia in the second millennium BCE.پښتود سویلي آسیا د ټولو هند-اروپایی ژبو په څیر، دا په نهایت کې د ژبو څخه راځي چې د برونز عمر سټیپ ګوډاګیانو لخوا لیږدول شوي چې په دویمه زریزه کې د مرکزي آسیا له لارې سویل ته کډه شوي.دریمانند تمام زبان های هندو-اروپایی آسیای جنوبی، در نهایت از زبان های حمل شده توسط چوپانان استپ عصر برنز که در هزاره دوم قبل از میلاد به سوی جنوب از طریق آسیای مرکزی مهاجرت کردند، سرچشمه می گیرد. تاریخ اولیه این زبان به ندرت مستند شده است؛ اولین متون ادبی پشتو به قرن شانزدهم تعلق دارد.EnglishThe language's early history is poorly documented; the earliest Pashto literary texts date from the sixteenth century.پښتود پښتو ژبې لومړنی تاریخ لږ مستند شوی دی؛ د پښتو ژبې لومړني ادبي متنونه د شپاړسمې پیړۍ دي.دریتاریخ اولیه این زبان به ندرت مستند شده است؛ اولین متون ادبی پشتو به قرن شانزدهم تعلق دارد. آنچه روشن است این است که پشتو بسیاری از ویژگی های مورفولوژیکی باستانی ایرانی را حفظ می کند در حالی که نفوذ عمیق هندو-آریایی را در طول قرن ها تماس در امتداد مرز جذب می کند.EnglishWhat is clear is that Pashto preserves many archaic Iranic morphological features (in this respect, only Ossetic competes with it) while absorbing profound Indo-Aryan influence over centuries of contact along the frontier.پښتوهغه څه چې روښانه دي هغه دا دي چې پښتو ډیری لرغوني ایراني مورفولوژیکي ب ځانګړتیاوېې ساتي پداسې حال کې چې د سرحد په اوږدو کې د پیړیو اړیکو په اوږدو کې ژور هند - آریایی نفوذ جذبوي.دریآنچه روشن است این است که پشتو بسیاری از ویژگی های مورفولوژیکی باستانی ایرانی را حفظ می کند در حالی که نفوذ عمیق هندو-آریایی را در طول قرن ها تماس در امتداد مرز جذب می کند. (در این زمینه، تنها اوسیتیک با آن رقابت می کند) بازسازی های زبانی نشان می دهد که زبان به عنوان یک موجودیت متمایز به احتمال زیاد در حدود اواسط دهه ۱۰۰۰ میلادی، از طریق امواج متوالی تبادل فرهنگی و جمعیتی در منطقه تکامل یافته است.EnglishLinguistic reconstructions suggest the language crystallized as a distinct entity likely around the mid-1000s CE, evolving through successive waves of cultural and demographic exchange in the region.پښتو(په دې برخه کې، یوازې اوسیټیک د هغې سره سیالي کوي) ژبني بیارغونې وړاندیز کوي چې ژبه د یوې ځانګړې ادارې په توګه کریسټال شوې چې احتمال لري د ۱۰۰۰s میلادی په مینځ کې وي، په سیمه کې د کلتوري او ډیموګرافیک تبادلې پرله پسې څپې له لارې وده کوي.دری(در این زمینه، تنها اوسیتیک با آن رقابت می کند) بازسازی های زبانی نشان می دهد که زبان به عنوان یک موجودیت متمایز به احتمال زیاد در حدود اواسط دهه ۱۰۰۰ میلادی، از طریق امواج متوالی تبادل فرهنگی و جمعیتی در منطقه تکامل یافته است.
این زبان همچنین در شاخه آریانیک گروه هندو-ایرانی طبقه بندی شده است، که وابستگی به شاخه های شمال غربی غربی و ساکا / ساکا را نشان می دهد.[3]EnglishThe language is also classified within the Arianic branch of the Indo-Iranian group, showing affiliation with Northwest Western and Saka/Saki branches.پښتودا ژبه د هند-ایراني ډلې د آریانیک څانګې دننه هم طبقه بندي شوې، چې د شمال لویدیز لویدیز او ساکا / ساکا څانګو سره تړاو ښیې.دریاین زبان همچنین در شاخه آریانیک گروه هندو-ایرانی طبقه بندی شده است، که وابستگی به شاخه های شمال غربی غربی و ساکا / ساکا را نشان می دهد. بعضی تخمین ها نشان می دهد که این زبان ممکن است تقریباً ۲۵۰۰ سال قدمت داشته باشد و از ناحیه قندهار افغانستان سرچشمه گرفته است.EnglishSome estimates suggest the language may be approximately 2,500 years old, originating in the Kandahar district of Afghanistan.پښتوځینې اټکلونه وړاندیز کوي چې دا ژبه ممکن شاوخوا ۲,۵۰۰ کاله پخوانۍ وي، چې د افغانستان په کندهار ولسوالۍ کې سرچینه لري.دریبعضی تخمین ها نشان می دهد که این زبان ممکن است تقریباً ۲۵۰۰ سال قدمت داشته باشد و از ناحیه قندهار افغانستان سرچشمه گرفته است.
زبان هویت
پشتو خیلی بیشتر از یک وسیله ارتباط است: یک قانون شرافت است.EnglishPashto is far more than a means of communication: it is a code of honour.پښتوپښتو د خبرو اترو له یوې وسیلې څخه ډیره ده: دا د ویاړ کوډ دی.دریپشتو خیلی بیشتر از یک وسیله ارتباط است: یک قانون شرافت است. ضرب المثل پشتونی "پشتونولی ها" ("پشتونی کسی نیست که پشتو صحبت کند، بلکه کسی است که پشتو حمل می کند") نقش زبان را به عنوان نشان تعلق گرفتن به آن را نشان می دهد.EnglishThe Pashtun proverb "Pashtunwali" ("a Pashtun is not he who speaks Pashto, but he who carries Pashto") captures the language's role as a badge of belonging.پښتود پښتون متل "پښتونولي" ("پښتون هغه څوک نه دی چې پښتو خبرې کوي، مګر هغه څوک چې پښتو لري") د ژبې رول د تړاو نښه په توګه نیسي.دریضرب المثل پشتونی "پشتونولی ها" ("پشتونی کسی نیست که پشتو صحبت کند، بلکه کسی است که پشتو حمل می کند") نقش زبان را به عنوان نشان تعلق گرفتن به آن را نشان می دهد. پادشاه امان الله خان شروع به ترویج زبان پشتو پس از جنگ سوم اینگلو-افغانستان در سال ۱۹۱۹ کرد و تولانا (آکادمی) پشتو در سال ۱۹۳۷ تاسیس شد.[1]EnglishKing Amanullah Khan began promoting Pashto after the Third Anglo-Afghan War in 1919, and the Pashto Tolana (Academy) was established in 1937.پښتوپاچا امان الله خان په ۱۹۱۹ کې د دریمه انګلیسي - افغان جګړه وروسته پښتو ته وده ورکول پیل کړل، او د پښتو تولانا (اکاډمۍ) په ۱۹۳۷ کې تاسیس شوه.دریپادشاه امان الله خان شروع به ترویج زبان پشتو پس از جنگ سوم اینگلو-افغانستان در سال ۱۹۱۹ کرد و تولانا (آکادمی) پشتو در سال ۱۹۳۷ تاسیس شد. فرمان سلطنتی زاهیر شاه در سال ۱۹۳۶ آن را به یک زبان رسمی تبدیل کرد، اگرچه حتی خانواده سلطنتی پشتون اکثرا در خلوت به زبان دریایی ها صحبت می کردند.[2]EnglishZahir Shah's 1936 royal decree made it an official language, though even the ethnically Pashtun royal family mostly spoke Dari in private.پښتود ظاهر شاه د ۱۹۳۶ کال شاهي فرمان دا یوه رسمي ژبه ګرځولې، که څه هم حتی د پښتون شاهي کورنۍ هم په خصوصي توګه په ډاري ژبه خبرې کولې.دریفرمان سلطنتی زاهیر شاه در سال ۱۹۳۶ آن را به یک زبان رسمی تبدیل کرد، اگرچه حتی خانواده سلطنتی پشتون اکثرا در خلوت به زبان دریایی ها صحبت می کردند. قانون اساسی سال ۱۹۶۴ هر دو زبان را به عنوان زبان های رسمی تایید کرد و به طور بحث برانگیز، نام فارسی افغانستان را به دری تغییر داد.[1]EnglishThe 1964 constitution reaffirmed both official languages and, controversially, renamed Afghan Persian as Dari.پښتود ۱۹۶۴ کال اساسي قانون دواړه رسمي ژبې تایید کړې او په جنجالي ډول یې افغاني فارسي ته د دري نوم ورکړ.دریقانون اساسی سال ۱۹۶۴ هر دو زبان را به عنوان زبان های رسمی تایید کرد و به طور بحث برانگیز، نام فارسی افغانستان را به دری تغییر داد. در پاکستان، زبان پشتو به عنوان دومین زبان رایج است، اما به طور تاریخی با بی توجهی نهادی در آموزش رسمی و کانال های اداری مواجه شده است، یک تفاوت که مدافعان فرهنگی و سیاسی را در میان جوامع پشتون در سراسر مرز تقویت کرده است.EnglishIn Pakistan, Pashto ranks as the second-largest spoken language but has historically faced institutional neglect in official education and administrative channels, a disparity that has fueled ongoing cultural and political advocacy among Pashtun communities across the border.پښتوپه پاکستان کې، پښتو د دویمې لویې خبرې شوې ژبې په توګه درجه بندي شوې مګر په تاریخي ډول په رسمي تعلیم او اداري چینلونو کې د ادارې له پامه غورځول شوي، یو توپیر چې د پولې په اوږدو کې د پښتون ټولنو ترمنځ روانه کلتوري او سیاسي ملاتړ ته وده ورکړې.دریدر پاکستان، زبان پشتو به عنوان دومین زبان رایج است، اما به طور تاریخی با بی توجهی نهادی در آموزش رسمی و کانال های اداری مواجه شده است، یک تفاوت که مدافعان فرهنگی و سیاسی را در میان جوامع پشتون در سراسر مرز تقویت کرده است.
شاعران و سالنامه نگاران
شکوفایی بزرگ ادبی زبان پشتو در قرن های هفدهم و هجدهم اتفاق افتاد.[2]EnglishPashto's great literary flowering came in the seventeenth and eighteenth centuries.پښتود پښتو ژبې ادبي پرمختګ په اوولسمه او اتلسمه پېړۍ کې رامنځته شو.دریشکوفایی بزرگ ادبی زبان پشتو در قرن های هفدهم و هجدهم اتفاق افتاد. پیر روشان (۱۵۲۵ تا ۱۵۸۵) با اختراع الفبای پشتو شناخته می شود.EnglishPir Roshan (1525–1585) is credited with inventing the Pashto alphabet.پښتوپیر روشان (۱۵۲۵ تر ۱۵۸۵) د پښتو د الفبا د اختراع په نامه یادېږي.دریپیر روشان (۱۵۲۵ تا ۱۵۸۵) با اختراع الفبای پشتو شناخته می شود. خوشال خان ختاک (۱۶۱۳ تا ۱۶۸۹)، شاعر جنگجو قبیله ختاک و رحمان بابا (۱۶۵۳ تا ۱۷۱۱)، شاعر صوفی پشاور، ستون های دوقلوی آن هستند.[2]EnglishKhushal Khan Khattak (1613–1689), warrior-poet of the Khattak tribe, and Rahman Baba (1653–1711), the Sufi lyricist of Peshawar, are its twin pillars.پښتوخوشال خان خټک (۱۶۱۳ تر ۱۶۸۹)، د خټک قبیلې جنګیالي شاعر، او رحمان بابا (۱۶۵۳ تر ۱۷۱۱)، د پیښور صوفي لیکوال، د دې دوه ستنې دي.دریخوشال خان ختاک (۱۶۱۳ تا ۱۶۸۹)، شاعر جنگجو قبیله ختاک و رحمان بابا (۱۶۵۳ تا ۱۷۱۱)، شاعر صوفی پشاور، ستون های دوقلوی آن هستند. احمد شاه درانی، بنیان گذار امپراطوری افغانستان، به زبان پشتو نوشت؛ دربار او از اواسط قرن هجدهم آن را به زبان حکومت تبدیل کرد.[1]EnglishAhmad Shah Durrani, founder of the Afghan empire, wrote in Pashto; his court made it the language of government from the mid-eighteenth century.پښتواحمد شاه دراني، د افغان امپراتورۍ بنسټ ایښودونکی، په پښتو کې لیکلي؛ د هغه محکمې دا د اتلسمې پیړۍ له مینځ څخه د حکومت ژبه ګرځولې.دریاحمد شاه درانی، بنیان گذار امپراطوری افغانستان، به زبان پشتو نوشت؛ دربار او از اواسط قرن هجدهم آن را به زبان حکومت تبدیل کرد. این دوره اولین مرحله اصلی تکامل ادبی پشتو را نشان می دهد، که از سنت های شفاهی قبیله ای به شعرهای مرموز و عرفانی تبدیل می شود.EnglishThis period marks the first major stage of Pashto's literary evolution, transitioning from oral tribal traditions to codified courtly and mystical verse.پښتودا دوره د پښتو د ادبي ارتقاء لومړۍ لویه مرحله نښه کوي، د شفاهي قبایلي دودونو څخه د کوډ شوي دربار او صوفي شعر ته لیږدول کیږي.دریاین دوره اولین مرحله اصلی تکامل ادبی پشتو را نشان می دهد، که از سنت های شفاهی قبیله ای به شعرهای مرموز و عرفانی تبدیل می شود. مراحل ادبی بعدی به تاریخچه های تاریخی و شعر ملی گرایی گسترش یافت، با شخصیت هایی مانند نوه خوشال، افضال خان، که کارهای اساسی مانند تاریخچه اش موراسا را ارائه می دهند، که به طور سیستماتیک شجره نامه و حافظه جمعی پشتون را مستند می کند.EnglishLater literary phases expanded into historical chronicles and nationalist poetry, with figures such as Khushal's grandson Afzal Khan contributing foundational works like the Tarikh-e Morassa, which systematically documented Pashtun genealogy and collective memory.پښتووروسته ادبي پړاوونه په تاریخي تاریخي او ملي شاعري کې پراخه شول، د خوشال لوڼي افضل خان په څیر شخصیتونو بنسټیز کارونه لکه طارق مورسا کې مرسته وکړه، کوم چې په سیستماتیک ډول د پښتون نسب او ډله ایز حافظه مستند کړه.دریمراحل ادبی بعدی به تاریخچه های تاریخی و شعر ملی گرایی گسترش یافت، با شخصیت هایی مانند نوه خوشال، افضال خان، که کارهای اساسی مانند تاریخچه اش موراسا را ارائه می دهند، که به طور سیستماتیک شجره نامه و حافظه جمعی پشتون را مستند می کند.
گویش ها و استاندارد سازی
پشتو یک سلسله گویش قوی را نشان می دهد که به طور سنتی به شاخه های غربی و شرقی تقسیم می شود که تقریباً با الگوی سکونت جغرافیایی و تاریخی مطابقت دارد.[2]EnglishPashto exhibits a robust dialectal continuum, traditionally divided into Western and Eastern branches that correspond roughly to geographic and historical settlement patterns.پښتوپښتو یو پیاوړی لهجوي تسلسل ښیې، په دودیز ډول په لویدیز او ختیځ څانګو ویشل شوی چې په پراخه کچه د جغرافیوي او تاریخي جوړجاړي نمونې سره سمون لري.دریپشتو یک سلسله گویش قوی را نشان می دهد که به طور سنتی به شاخه های غربی و شرقی تقسیم می شود که تقریباً با الگوی سکونت جغرافیایی و تاریخی مطابقت دارد. گویش غربی، که معمولاً به نام شهر تاریخی قندهار به عنوان قندهاری شناخته می شود، به عنوان مبنای فرم ادبی و نشر استاندارد شده ای که در افغانستان استفاده می شود، عمل می کند.[1]EnglishThe Western dialect, commonly known as Kandahari after the historic city of Kandahar, serves as the basis for the standardized literary and broadcast form used in Afghanistan.پښتولویدیځ لهجه، چې په عام ډول د کندهار تاریخي ښار وروسته د کندهاري په نوم پیژندل کیږي، په افغانستان کې د معیاري ادبي او نشراتي ب لپارهه لپاره اساس دی.دریگویش غربی، که معمولاً به نام شهر تاریخی قندهار به عنوان قندهاری شناخته می شود، به عنوان مبنای فرم ادبی و نشر استاندارد شده ای که در افغانستان استفاده می شود، عمل می کند. لهجه شرقی، که به آن نانگراهاری-پشاوری یا مشرقی گفته می شود، در شرق افغانستان و در سراسر مرز در ولایت خیبر پختونخوا پاکستان غالب است.EnglishThe Eastern dialect, referred to as Nangrahari-Peshawari or Mashriqi, dominates in eastern Afghanistan and across the border in Pakistan's Khyber Pakhtunkhwa province.پښتوختیځ لهجه، چې د ننګرهاري - پیښوري یا مشریکي په نوم پیژندل کیږي، د افغانستان په ختیځ کې او د پولې په اوږدو کې د پاکستان په خیبر پښتونخوا ولایت کې حاکمه ده.دریلهجه شرقی، که به آن نانگراهاری-پشاوری یا مشرقی گفته می شود، در شرق افغانستان و در سراسر مرز در ولایت خیبر پختونخوا پاکستان غالب است. تفاوت های فونولوژیکی بین این شاخه ها شامل تفاوت در طول حروف مقطعی، حفظ حروف مقطعی و الگوهای استرس پروزودیک است، اگرچه قابلیت تفاهم متقابل همچنان بالا است.EnglishPhonological variations between these branches include differences in vowel length, consonant retention, and prosodic stress patterns, though mutual intelligibility remains high.پښتود دې څانګو ترمینځ فونولوژیکي تغیرات د حرف په اوږدوالي کې توپیرونه، د همغږۍ ساتل، او د پروډیک فشار نمونې شامل دي، که څه هم دوه اړخیز پوهه لوړه پاتې ده.دریتفاوت های فونولوژیکی بین این شاخه ها شامل تفاوت در طول حروف مقطعی، حفظ حروف مقطعی و الگوهای استرس پروزودیک است، اگرچه قابلیت تفاهم متقابل همچنان بالا است. تلاش های استاندارد سازی توسط تولانا پشتو و نهادهای دولتی بعدی برای هماهنگی املا و گرامر در سراسر رسانه ها و آموزش کار کرده اند، اگرچه استفاده روزمره در مراکز شهری مانند کابل و پشاور همچنان وام های لغوی از اردو، فارسی و انگلیسی را جذب می کند.[2]EnglishStandardization efforts by the Pashto Tolana and later state institutions have worked to harmonize spelling and grammar across media and education, though colloquial usage in urban centers like Kabul and Peshawar continues to absorb lexical borrowings from Urdu, Persian, and English.پښتود پښتو تولانا او وروسته دولتي ادارو لخوا د معیاري کولو هڅو د رسنیو او تعلیم په اوږدو کې د املا او ګرامر همغږي کولو لپاره کار کړی، که څه هم د کابل او پیښور په څیر ښاري مرکزونو کې د خبرو اترو کارول د اردو، فارسي او انګلیسي څخه د لغوي پورونو جذب ته دوام ورکوي.دریتلاش های استاندارد سازی توسط تولانا پشتو و نهادهای دولتی بعدی برای هماهنگی املا و گرامر در سراسر رسانه ها و آموزش کار کرده اند، اگرچه استفاده روزمره در مراکز شهری مانند کابل و پشاور همچنان وام های لغوی از اردو، فارسی و انگلیسی را جذب می کند.
ریشه شناسی و سیستم نوشتاری
از نظر ریشه شناسی، تصور می شود کلمه "پشتو" از "پشتون" یا "پختو" مشتق شده است.[1][2]EnglishEtymologically, the word "Pashto" is thought to derive from "Pashtun" or "Pukhto".پښتود ایټیمولوژیکي پلوه، د "پښتو" کلمه د "پښتون" یا "پخټو" څخه اخیستل کیږي.دریاز نظر ریشه شناسی، تصور می شود کلمه "پشتو" از "پشتون" یا "پختو" مشتق شده است. بعضی از تحلیل های زبانی نشان می دهد که اصطلاح "پشتو" ممکن است یک مشتق صوت شناسی از کلمه پارسا- باشد که به معنی "فارسی" است.[2]EnglishSome linguistic analyses suggest that the term "Pashto" may be a phonological derivative of the word Parsaw-, meaning "Persian".پښتود ژبپوهنې ځینې تحلیلونه وړاندیز کوي چې د "پښتو" اصطلاح ممکن د پارسو - د کلمې غږیز مشتق وي، چې معنی یې "فارسي" ده.دریبعضی از تحلیل های زبانی نشان می دهد که اصطلاح "پشتو" ممکن است یک مشتق صوت شناسی از کلمه پارسا- باشد که به معنی "فارسی" است. این زبان با استفاده از یک رسم الخط عربی اصلاح شده نوشته می شود.EnglishThe language is written using a modified Arabic script.پښتودا ژبه د عربي ژبې د ليکلو له لارې ليکل کيږي.دریاین زبان با استفاده از یک رسم الخط عربی اصلاح شده نوشته می شود. الفبا از ۴۴ حرف تشکیل شده است.EnglishThe alphabet consists of 44 letters.پښتوالفبا له ۴۴ تورو څخه جوړه ده.دریالفبا از ۴۴ حرف تشکیل شده است.
زمینه تاریخی و تکامل ادبی
پشتو به عنوان وسیله ای برای اداری درباری و ادبیات مقاومت در طول تاریخ آشفته این منطقه خدمت کرده است.EnglishPashto has served as a vehicle for both courtly administration and resistance literature throughout the region's turbulent history.پښتوپښتو د سیمې په ګډوډ تاریخ کې د دواړو دربار ادارې او مقاومت ادبیاتو لپاره د وسایطو په توګه خدمت کړی.دریپشتو به عنوان وسیله ای برای اداری درباری و ادبیات مقاومت در طول تاریخ آشفته این منطقه خدمت کرده است. قرن های هفدهم و هجدهم شاهد شکوفایی ادبی بود که زبان را مستقیماً به هویت قومی پیوند می داد، که با آثار خوشال خان ختاک شروع شد و از طریق نسل های بعدی که حافظه جمعی و سلسله نسب را مستند کردند، ادامه یافت.EnglishThe seventeenth and eighteenth centuries witnessed a literary flowering that linked language directly to ethnic identity, beginning with the works of Khushal Khan Khattak and continuing through subsequent generations who documented collective memory and genealogical lineages.پښتود اوولسمې او اتلسمې پېړۍ ادبي پرمختګ شاهد و چې ژبه یې په مستقیم ډول قومي هویت سره تړلې وه، د خوشال خان خټک له کارونو سره پیل او د راتلونکو نسلونو په اوږدو کې دوام درلود چې د ډله ایز حافظې او نسبي نسبونو اسناد یې ثبت کړل.دریقرن های هفدهم و هجدهم شاهد شکوفایی ادبی بود که زبان را مستقیماً به هویت قومی پیوند می داد، که با آثار خوشال خان ختاک شروع شد و از طریق نسل های بعدی که حافظه جمعی و سلسله نسب را مستند کردند، ادامه یافت. تکامل ادبی بعداً به شعر ملی گرایانه و نثر تاریخی گسترش یافت و سنت های شفاهی را حفظ کرد و در عین حال با کنوانسیون های رسم الخط رسمی سازگار شد.EnglishLiterary evolution later expanded into nationalist poetry and historical prose, preserving oral traditions while adapting to formalized script conventions.پښتوادبي ارتقاء وروسته په ملي شاعري او تاریخي نثر کې پراخه شوه، د شفاهي دودونو ساتل پداسې حال کې چې د رسم الخط کنوانسیونونو سره تطبیق کول.دریتکامل ادبی بعداً به شعر ملی گرایانه و نثر تاریخی گسترش یافت و سنت های شفاهی را حفظ کرد و در عین حال با کنوانسیون های رسم الخط رسمی سازگار شد.
تنوع منطقه ای و توزیع جمعیتی
پشتو به عنوان زبان مادری برای اکثریت مردم پشتون عمل می کند که عمدتاً در منطقه بین هندوکش در شمال شرقی افغانستان و امتداد شمالی رودخانه سند در پاکستان زندگی می کنند.EnglishPashto functions as the mother tongue for the majority of the Pashtun population, who reside primarily in the region between the Hindu Kush in northeastern Afghanistan and the northern stretch of the Indus River in Pakistan.پښتوپښتو د پښتنو د اکثریت لپاره د مورنۍ ژبې په توګه فعالیت کوي، څوک چې په عمده توګه د افغانستان په شمال ختیځ کې د هندوکش او په پاکستان کې د سیند د شمالي برخې تر مینځ په سیمه کې ژوند کوي.دریپشتو به عنوان زبان مادری برای اکثریت مردم پشتون عمل می کند که عمدتاً در منطقه بین هندوکش در شمال شرقی افغانستان و امتداد شمالی رودخانه سند در پاکستان زندگی می کنند. در افغانستان، زبان پشتو در میان بزرگ ترین گروه قومی این کشور غالب است.[6]EnglishIn Afghanistan, Pashto is the dominant vernacular among the country's largest ethnic group.پښتوپه افغانستان کې، پښتو د هیواد ترټولو لوی توکمیز ګروپ کې غالب ژبه ده.دریدر افغانستان، زبان پشتو در میان بزرگ ترین گروه قومی این کشور غالب است. گسترش جغرافیایی زبان شامل هر دو دره های قبیله ای روستایی و مراکز شهری در حال گسترش است، جایی که اغلب با دری، که از لحاظ تاریخی به عنوان زبان مشترک منطقه بین جوامع قومی مختلف است، همزیستی می کند.[4]EnglishThe language's geographic spread encompasses both rural tribal valleys and expanding urban centers, where it frequently coexists with Dari, which historically serves as the region’s shared lingua franca between different ethnic communities.پښتود ژبې جغرافيايي خپریدل دواړه کلیوالي قبایلي دره او پراخېدونکي ښاري مرکزونه پوښي، چیرې چې دا ډیری وختونه د دري سره یوځای شتون لري، کوم چې په تاریخي ډول د مختلف توکمیز ټولنو ترمینځ د سیمې شریک لینګوا فرانکا په توګه کار کوي.دریگسترش جغرافیایی زبان شامل هر دو دره های قبیله ای روستایی و مراکز شهری در حال گسترش است، جایی که اغلب با دری، که از لحاظ تاریخی به عنوان زبان مشترک منطقه بین جوامع قومی مختلف است، همزیستی می کند.
استاندارد سازی و ارقام مدرن شایستگی
مستندات زبانی معاصر چندین گویش را به رسمیت می شناسد، با شاخه های غربی و شرقی که هسته تداوم گویش را تشکیل می دهند.EnglishContemporary linguistic documentation recognizes multiple dialects, with the Western (Kandahari) and Eastern (Nangrahari-Peshawari or Mashriqi) branches forming the core of the dialectal continuum.پښتومعاصر ژبپوهنیز اسناد ډیری لهجې پیژني، د لویدیز او ختیځ څانګو سره چې د لهجې تسلسل اصلي جوړوي.دریمستندات زبانی معاصر چندین گویش را به رسمیت می شناسد، با شاخه های غربی و شرقی که هسته تداوم گویش را تشکیل می دهند. (قندهاری ها) (ننگرهاری-پشاوری یا مشریقی)[2] تلفظ مدرن در میان سخنرانان متفاوت است، با انواع شناخته شده از جمله [pəʂˈبه نوبت]، [pʊxˈبه نوبت]، [pəçˈبه نوبت]، و [pəʃˈبه نوبت]، که منعکس کننده تغییرات صوتی منطقه ای بدون به خطر انداختن درک متقابل است.[1]EnglishModern pronunciation varies across speakers, with recognized variants including [pəʂˈto], [pʊxˈto], [pəçˈto], and [pəʃˈto], reflecting regional phonetic shifts without compromising mutual comprehension.پښتو(د کندهاري) (ننګرهاري- پېښورۍ یا مشرقۍ) عصري تلفظ د ویناوالو ترمینځ توپیر لري، د پیژندل شوي ډولونو سره چې پکې [pəʂˈپه]، [pʊxˈپه]، [pəçˈپه]، او [pəʃˈپه] شامل دي، د متقابل تفاهم له خطر سره مخ کیدو پرته سیمه ایز غږیز بدلونونه منعکس کوي.دری(قندهاری ها) (ننگرهاری-پشاوری یا مشریقی) تلفظ مدرن در میان سخنرانان متفاوت است، با انواع شناخته شده از جمله [pəʂˈبه نوبت]، [pʊxˈبه نوبت]، [pəçˈبه نوبت]، و [pəʃˈبه نوبت]، که منعکس کننده تغییرات صوتی منطقه ای بدون به خطر انداختن درک متقابل است. فرم های استاندارد تحت طبقه بندی مرکزی یکپارچه شده اند که تسهیل مواد آموزشی یکنواخت و رسانه های پخش را تسهیل می کند.EnglishStandard forms have been consolidated under the Central classification, facilitating uniform educational materials and broadcast media.پښتومعیاري فورمې د مرکزي طبقه بندي لاندې یوځای شوي، د یونیفورم تعلیمي موادو او نشراتي رسنیو اسانه کول.دریفرم های استاندارد تحت طبقه بندی مرکزی یکپارچه شده اند که تسهیل مواد آموزشی یکنواخت و رسانه های پخش را تسهیل می کند. این تلاش ها هم از سخنرانان بومی که به دنبال املای استاندارد هستند و هم از زبان آموزان بین المللی که با عبارات مکالمه ای اساسی تعامل دارند، حمایت می کند و وضعیت پشتو را به عنوان یک سیستم زبانی زنده و در حال تکامل تقویت می کند.[5]EnglishThese efforts support both native speakers seeking standardized orthography and international learners engaging with basic conversational phrases, reinforcing Pashto's status as a living, evolving linguistic system.پښتودا هڅې د دواړو اصلي ویناوالو ملاتړ کوي چې معیاري املا غواړي او نړیوال زده کونکي د لومړني خبرو اترو جملو سره ښکیل دي، د ژوندی، پرمختللي ژبني سیسټم په توګه د پښتو حیثیت پیاوړی کوي.دریاین تلاش ها هم از سخنرانان بومی که به دنبال املای استاندارد هستند و هم از زبان آموزان بین المللی که با عبارات مکالمه ای اساسی تعامل دارند، حمایت می کند و وضعیت پشتو را به عنوان یک سیستم زبانی زنده و در حال تکامل تقویت می کند.