انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هافرهنگکتابخانه

قندهار

قندهار دومین شهر بزرگ افغانستان و پایتخت ولایت قندهار است که در دشت رودخانه ارغنداب در جنوب کشور واقع شده است.[1][2][5]EnglishKandahar is Afghanistan's second-largest city and the capital of Kandahar Province, set on the plain of the Arghandab River in the country's south.پښتوکندهار د افغانستان دوهم لوی ښار او د کندهار ولایت پلازمینه ده، چې د هیواد په جنوب کې د ارغنداب سیند په میدان کې موقعیت لري.دریقندهار دومین شهر بزرگ افغانستان و پایتخت ولایت قندهار است که در دشت رودخانه ارغنداب در جنوب کشور واقع شده است. این مرکز اصلی تجاری جنوب افغانستان است که در تقاطع بزرگراه های کابل، هرات و کوئتا (پاکستان) واقع شده است.[1][17]EnglishIt is southern Afghanistan’s chief commercial center, situated at the junction of highways from Kabul, Herat, and Quetta (Pakistan).پښتودا د جنوبي افغانستان اصلي سوداګریز مرکز دی، چې د کابل، هرات، او کوټې (پاکستان) څخه د لویو لارو په تقاطع کې موقعیت لري.دریاین مرکز اصلی تجاری جنوب افغانستان است که در تقاطع بزرگراه های کابل، هرات و کوئتا (پاکستان) واقع شده است. موقعیت این شهر در مسیرهای متصل کننده شبه قاره هند با آسیای مرکزی، ایران و خلیج فارس آن را به یکی از جنگنده ترین شهرها در تاریخ آسیا تبدیل کرده است.[3]EnglishIts position astride the routes linking the Indian subcontinent with Central Asia, Iran, and the Persian Gulf has made it one of the most fought-over cities in Asian history.پښتود دې موقعیت د مرکزي آسیا، ایران، او فارس خلیج سره د هندي برصغیر سره د لارې په اوږدو کې دی چې دا یې د آسیا په تاریخ کې یو له خورا جنګیدلو ښارونو څخه جوړ کړی دی.دریموقعیت این شهر در مسیرهای متصل کننده شبه قاره هند با آسیای مرکزی، ایران و خلیج فارس آن را به یکی از جنگنده ترین شهرها در تاریخ آسیا تبدیل کرده است. این به عنوان پایتخت فرهنگی جامعه پشتون و مرکز اداری، اقتصادی و فرهنگی اصلی منطقه شناخته شده به عنوان لویی قندهار عمل می کند.[15][16]EnglishIt serves as the cultural capital of the Pashtun community and the main administrative, economic, and cultural center of the region known as Loy Kandahar.پښتودا د پښتون ټولنې د کلتوري پلازمینې په توګه خدمت کوي او د لوۍ کندهار په نوم د سیمې اصلي اداري، اقتصادي او کلتوري مرکز دی.دریاین به عنوان پایتخت فرهنگی جامعه پشتون و مرکز اداری، اقتصادی و فرهنگی اصلی منطقه شناخته شده به عنوان لویی قندهار عمل می کند.

بنیان های باستانی

این شهر در منطقه باستانی اراخوسیا رشد کرد.[4]EnglishThe city grew up in the ancient region of Arachosia.پښتودغه ښار د لرغوني اراچوسیا په سیمه کې وده وکړه.دریاین شهر در منطقه باستانی اراخوسیا رشد کرد. در اوایل هزاره اول قبل از میلاد یک سکونتگاه مستحکم در یا نزدیک این مکان وجود داشت و تحت امپراطوری فارس هخامنشی به یک شهر دیواری و چهارگانه با قلعه خود گسترش یافت، که احتمالاً پایتخت منطقه ای است که پارسی ها آن را به عنوان Harauvatiš می دانستند.EnglishA fortified settlement existed on or near the site by the early first millennium BCE (the earliest possible date of occupation is around 1000 BCE, with pottery evidence favouring about 700 BCE) and under the Achaemenid Persian empire it expanded into a walled, quartered city with its own citadel, quite possibly the regional capital the Persians knew as Harauvatiš.پښتود لومړۍ زریزې په لومړیو کې په دې ځای یا نږدې کې یو کلابند ښارګوټی شتون درلود او د اچیمینیډ فارسي امپراتورۍ لاندې دا په یو دیوال، څلور اړخیز ښار کې پراخه شوی چې خپل ښارګوټی لري، په بشپړ ډول احتمالي سیمه ایز پلازمینه چې پارسیان یې د هاروواټیس په نوم پیژني.دریدر اوایل هزاره اول قبل از میلاد یک سکونتگاه مستحکم در یا نزدیک این مکان وجود داشت و تحت امپراطوری فارس هخامنشی به یک شهر دیواری و چهارگانه با قلعه خود گسترش یافت، که احتمالاً پایتخت منطقه ای است که پارسی ها آن را به عنوان Harauvatiš می دانستند. (اولین تاریخ ممکن اشغال حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد است، با شواهد سفالی که در حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد است.) ویرانه های این شهر باستانی، که با نام قندهار قدیمی شناخته می شود، تقریباً چهار کیلومتر در غرب شهر مدرن قرار دارد.[4]EnglishThe ruins of this ancient city, known as Old Kandahar, lie approximately four kilometres west of the modern city.پښتو(د اشغال ترټولو لومړنۍ ممکنه نیټه شاوخوا ۱۰۰۰ ق م ده، د خټکي شواهدو سره شاوخوا ۷۰۰ ق م) د دې لرغوني ښار ویجاړونه، چې د زوړ کندهار په نوم پیژندل کیږي، د عصري ښار لویدیز شاوخوا څلور کیلومتره کې پروت دی.دری(اولین تاریخ ممکن اشغال حدود ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد است، با شواهد سفالی که در حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد است.) ویرانه های این شهر باستانی، که با نام قندهار قدیمی شناخته می شود، تقریباً چهار کیلومتر در غرب شهر مدرن قرار دارد.

سنت بنیان گذار شهر را الکساندر کبیر می داند، که حدود ۳۳۰ قبل از میلاد به آن "الکساندریا در اراخوسیا" نامگذاری کرده است، و نام مدرن معمولاً به همان منشأ یونانی منسوب می شود.[3][4]EnglishTradition makes Alexander the Great the city's founder, renaming it "Alexandria in Arachosia" around 330 BCE, and the modern name is usually traced to that Greek origin.پښتودود د ښار بنسټ ایښودونکی لوی سکندر ګرځوي، چې شاوخوا ۳۳۰ ق م کې یې "په اراچوسیا کې الیګزانډریا" نومولی، او عصري نوم معمولا د هغه یوناني اصل څخه تعقیب کیږي.دریسنت بنیان گذار شهر را الکساندر کبیر می داند، که حدود ۳۳۰ قبل از میلاد به آن "الکساندریا در اراخوسیا" نامگذاری کرده است، و نام مدرن معمولاً به همان منشأ یونانی منسوب می شود. با این حال اولین سالنامه نگاران الکساندر چنین بنیادی را ثبت نمی کنند: نام الکساندرپولیس تنها در نویسندگان کلاسیک اواخر مانند ایزیدور از کاراکس ظاهر می شود، و دانشمندان شناسایی را با قندهار به عنوان محتمل اما ثابت نشده در نظر می گیرند.EnglishYet the earliest chroniclers of Alexander record no such foundation: the name Alexandropolis appears only in late classical writers such as Isidore of Charax (first century CE), and scholars treat the identification with Kandahar as probable but unproven.پښتوپه هرصورت، د سکندر لومړني تاریخ لیکونکي داسې بنسټ نه ثبتوي: د الیګزانډروپولیس نوم یوازې په وروستي کلاسیک لیکوالانو کې څرګندیږي لکه د کاراکس اسیدور، او پوهان د کندهار سره پیژندنه احتمالي مګر نه ثابت شوي په توګه چلند کوي.دریبا این حال اولین سالنامه نگاران الکساندر چنین بنیادی را ثبت نمی کنند: نام الکساندرپولیس تنها در نویسندگان کلاسیک اواخر مانند ایزیدور از کاراکس ظاهر می شود، و دانشمندان شناسایی را با قندهار به عنوان محتمل اما ثابت نشده در نظر می گیرند. (قرن اول بعد از میلاد)[4][5]

عصر های بعد نشانه های واضح تری را باقی گذاشتند.EnglishLater ages left clearer marks.پښتوپه وروستیو زمانو کې ډیرې ښکاره نښې پاتې شوې.دریعصر های بعد نشانه های واضح تری را باقی گذاشتند. یک حکمی دو زبانه یونانی و ارامی از امپراطور موریایی اشوکا (قرن سوم قبل از میلاد) در تپه سال چیلزین کشف شد، که در بالای شهر قدیمی حک شده بود، و سکه های پادشاه هند-پارتی گاندوفارس در نزدیکی کشف شده است.[5]EnglishA bilingual Greek-and-Aramaic rock edict of the Mauryan emperor Ashoka (third century BCE) was discovered on the hillside of Chilzina, the carved outcrop above the old city, and coins of the Indo-Parthian king Gondophares have been recovered nearby.پښتود موریان امپراتور اشوکا (د دریمې پیړۍ ق م) دوه ژبې یوناني او ارامیک ډبرې فرمان د چيلزينا په غره کې وموندل شو، د زاړه ښار څخه پورته کښت شوی، او د هند - پارټیان پاچا ګونډوفیرس سکې نږدې موندل شوي.درییک حکمی دو زبانه یونانی و ارامی از امپراطور موریایی اشوکا (قرن سوم قبل از میلاد) در تپه سال چیلزین کشف شد، که در بالای شهر قدیمی حک شده بود، و سکه های پادشاه هند-پارتی گاندوفارس در نزدیکی کشف شده است.

از خلیفه ها تا کاروان ها

بعد از فتح عرب در قرن هفتم، قندهار به نوبت متعلق به ایالت های صفری، غزنوی، غوری، خوارزمی، مغولی، کارت و تیموری بود.EnglishAfter the Arab conquest of the seventh century, Kandahar belonged in turn to the Saffarid, Ghaznavid, Ghurid, Khwarazmian, Mongol, Kart, and Timurid states.پښتود اوومې پیړۍ د عربو له فتحې وروسته، کندهار په بدل کې د صفاریانو، غزنویانو، غوریو، خوارزمیانو، منګولانو، کارټ او تیموریانو ایالتونو پورې اړه درلوده.دریبعد از فتح عرب در قرن هفتم، قندهار به نوبت متعلق به ایالت های صفری، غزنوی، غوری، خوارزمی، مغولی، کارت و تیموری بود. از اوایل قرن شانزدهم به عنوان یک جایزه بین مغول های هند و صفوی های پارس مورد رقابت قرار گرفت و در طول حدود دوصد سال بارها دست های خود را تغییر داد.[3]EnglishFrom the early sixteenth century it became a prize contested between the Mughals of India and the Safavids of Persia, changing hands repeatedly over some two hundred years.پښتود شپاړسمې پیړۍ له پیل راهیسې دا د هندوستان د مغلو او د فارس د صفویانو ترمینځ سیالي شوې جایزه شوه، چې شاوخوا دوه سوه کلونو کې یې په مکرر ډول لاسونه بدل کړل.دریاز اوایل قرن شانزدهم به عنوان یک جایزه بین مغول های هند و صفوی های پارس مورد رقابت قرار گرفت و در طول حدود دوصد سال بارها دست های خود را تغییر داد.

هوتاک ها و نادر شاه

در سال ۱۷۰۹ میرویس هوتاک این منطقه را در شورش علیه صفویان ایران برانگیخت و قندهار را به پایتخت یک پادشاهی مستقل افغان تبدیل کرد. پسر او محمود در سال ۱۷۲۲ به اصفهان حمله کرد و برای مدت کوتاهی به تخت سلطنت فارس رسید.[3]EnglishIn 1709 Mirwais Hotak raised the region in revolt against Safavid Persia and made Kandahar the capital of an independent Afghan kingdom; his son Mahmud marched on Isfahan in 1722 and briefly claimed the Persian throne.پښتوپه ۱۷۰۹ کې میرویس هوتک د صفوي فارس په وړاندې د بغاوت په سیمه کې راپورته شو او کندهار یې د خپلواک افغان سلطنت پلازمینه جوړه کړه. د هغه زوی محمود په ۱۷۲۲ کې په اصفهان باندې مارچ وکړ او په لنډ وخت کې یې د فارس تخت ادعا وکړه.دریدر سال ۱۷۰۹ میرویس هوتاک این منطقه را در شورش علیه صفویان ایران برانگیخت و قندهار را به پایتخت یک پادشاهی مستقل افغان تبدیل کرد. پسر او محمود در سال ۱۷۲۲ به اصفهان حمله کرد و برای مدت کوتاهی به تخت سلطنت فارس رسید. این آزمایش زمانی از بین رفت که نادر شاه ایران پس از یک محاصره بیش از یک سال در سال ۱۷۳۸ قندهار قدیمی را حمله کرد و تخریب کرد و یک جایگزین کوتاه مدت به نام نادرباد را در کنار ویرانه ها تاسیس کرد.EnglishThe experiment collapsed when Nader Shah of Iran stormed and destroyed Old Kandahar (remembered locally as Zor Shar or Shahr-e Kona, the "Old City") in 1738 after a siege of well over a year, and founded a short-lived replacement, Naderabad, beside the ruins.پښتودا تجربه هغه مهال مات شوه کله چې د ایران نادر شاه په ۱۷۳۸ کې د یو کال څخه ډیرې محاصرې وروسته په زاړه کندهار برید وکړ او ویجاړ یې کړ، او د ویجاړیو تر څنګ یې د نادرباد په نوم د لنډې مودې لپاره ځای په ځای شو.دریاین آزمایش زمانی از بین رفت که نادر شاه ایران پس از یک محاصره بیش از یک سال در سال ۱۷۳۸ قندهار قدیمی را حمله کرد و تخریب کرد و یک جایگزین کوتاه مدت به نام نادرباد را در کنار ویرانه ها تاسیس کرد. (در محلی به عنوان "زور شار" یا "شهر کونا"، "شهر قدیمی" یاد می شود.)[3][5][14]

پایتخت دورانی ها

بعد از ترور نادر شاه در ژوئن ۱۷۴۷، جوان احمد شاه درانی در نزدیکی قندهار به عنوان پادشاه انتخاب شد و در آنجا کشوری را تاسیس کرد که به افغانستان مدرن تبدیل شد و قندهار اولین پایتخت آن بود.[1][7]EnglishAfter Nader Shah's assassination in June 1747, the young Ahmad Shah Durrani was chosen king near Kandahar and founded there the state that grew into modern Afghanistan, with Kandahar as its first capital.پښتوپه جون ۱۷۴۷ کې د نادر شاه تر وژل کیدو وروسته، ځوان احمد شاه دراني د کندهار سره نږدې پاچا وټاکل شو او هلته یې هغه دولت تاسیس کړ چې په عصري افغانستان کې وده وکړه، چې کندهار یې لومړی پلازمینه وه.دریبعد از ترور نادر شاه در ژوئن ۱۷۴۷، جوان احمد شاه درانی در نزدیکی قندهار به عنوان پادشاه انتخاب شد و در آنجا کشوری را تاسیس کرد که به افغانستان مدرن تبدیل شد و قندهار اولین پایتخت آن بود. او به زودی یک شهر بزرگ جدید در شمال نادرا آباد را ایجاد کرد: انسیکلوپیدیا ایرانیکا گزارش می دهد که ساخت آن در اوایل سال ۱۷۵۶ دستور داده شده است، در حالی که سایر حساب ها قرار دادن پایه ها را در ژوئن سال ۱۷۶۱ قرار می دهند.[3][7]EnglishHe soon laid out a grand new city north of Naderabad: Encyclopaedia Iranica reports construction was ordered in early 1756, while other accounts place the laying of the foundations in June 1761.پښتوهغه ژر تر ژره د نادرباد په شمال کې یو لوی نوی ښار جوړ کړ: انسایکلوپیډیا ایرانیکا راپور ورکوي چې د جوړولو امر د ۱۷۵۶ په پیل کې ورکړل شوی و، پداسې حال کې چې نور حسابونه د جون په ۱۷۶۱ کې د بنسټونو ایښودلو ځای نیسي.دریاو به زودی یک شهر بزرگ جدید در شمال نادرا آباد را ایجاد کرد: انسیکلوپیدیا ایرانیکا گزارش می دهد که ساخت آن در اوایل سال ۱۷۵۶ دستور داده شده است، در حالی که سایر حساب ها قرار دادن پایه ها را در ژوئن سال ۱۷۶۱ قرار می دهند. در یک طرح تراپیزی ساخته شده که توسط دیوارهای سوراخ شده با شش دروازه نامگذاری شده احاطه شده است، توسط دو خیابان اصلی که در زاویه راست زیر یک بازار پوشیده گنبد، چاهرسوک عبور می کنند، به چهار بخش تقسیم می شود. بلوک های آن توسط قبیله حل و فصل می شد و کاخ سلطنتی مرکز شمالی را اشغال می کرد.[3][5]EnglishBuilt on a trapezoidal plan ringed by walls pierced with six named gates, it divided into four quarters by two main streets crossing at right angles beneath a domed covered bazaar, the chaharsuq; its blocks were settled by tribe, and a royal palace occupied the northern centre.پښتود شپږو نومونو دروازو سره د دیوالونو لخوا محاصره شوي په ټریپزیډ پلان کې جوړ شوی، دا د دوه اصلي سړکونو لخوا په څلورو برخو ویشل شوی چې د ګنډل شوي پوښل شوي بازار، چرسوک لاندې په ښی زاویه کې تیریږي؛ د دې بلاکونه د قبیلې لخوا میشته شوي، او شاهي ما ماڼۍۍ شمالي مرکز نیولی.دریدر یک طرح تراپیزی ساخته شده که توسط دیوارهای سوراخ شده با شش دروازه نامگذاری شده احاطه شده است، توسط دو خیابان اصلی که در زاویه راست زیر یک بازار پوشیده گنبد، چاهرسوک عبور می کنند، به چهار بخش تقسیم می شود. بلوک های آن توسط قبیله حل و فصل می شد و کاخ سلطنتی مرکز شمالی را اشغال می کرد. یک کانال آبیاری که از رودخانه ارغنداب حفاری شده بود، به آن خدمت می کرد و نام افتخارآمیز اشرف البلاد، "خوبترین شهر" را داشت، یک صفت که سکه های ضرب شده به خود قندهار اعمال می شد.[7]EnglishAn irrigation canal dug from the Arghandab River served it, bearing the proud name ashraf al-belad, "noblest of cities", an epithet the minted coins applied to Kandahar itself.پښتود ارغنداب سیند څخه کیندل شوی د اوبو لګولو کانال دې ته خدمت وکړ، چې د اشرف البلاد ویاړلی نوم یې درلود، "د ښارونو ترټولو غوره"، یو تخلص چې د سکې سکې پخپله د کندهار لپاره کارول شوې.درییک کانال آبیاری که از رودخانه ارغنداب حفاری شده بود، به آن خدمت می کرد و نام افتخارآمیز اشرف البلاد، "خوبترین شهر" را داشت، یک صفت که سکه های ضرب شده به خود قندهار اعمال می شد.

محکمه تحت فرمان پسر احمد شاه تیمور شاه، که پایتخت را در اواسط دهه ۱۷۷۰ به کابل منتقل کرد (منابعی به ۱۷۷۵ یا ۱۷۷۶ اشاره می کنند) و قندهار را به پایتخت بی نظیر جنوب پشتون ها تبدیل کرد.[3][7]EnglishThe court moved on under Ahmad Shah's son Timur Shah, who transferred the capital to Kabul in the mid-1770s (sources give 1775 or 1776) leaving Kandahar the unrivalled metropolis of the Pashtun south.پښتومحکمې د احمد شاه زوی تیمور شاه تر مشرۍ لاندې حرکت وکړ، چې پلازمینه یې د ۱۷۷۰s په نیمایي کې کابل ته واړوله (سرچینې ۱۷۷۵ یا ۱۷۷۶ ورکوي) او کندهار یې د پښتون جنوب بې سارې میټروپولیس پریښود.دریمحکمه تحت فرمان پسر احمد شاه تیمور شاه، که پایتخت را در اواسط دهه ۱۷۷۰ به کابل منتقل کرد (منابعی به ۱۷۷۵ یا ۱۷۷۶ اشاره می کنند) و قندهار را به پایتخت بی نظیر جنوب پشتون ها تبدیل کرد. در عصر مدرن، این شهر توسط یک شهرداری اداره می شود که توسط یک شهردار اداره می شود؛ حاکم فعلی ملا حکم الله است.[3]EnglishIn the modern era, the city is governed by a municipality headed by a mayor; the current incumbent is Mullah Hekmatullah.پښتوپه عصري دور کې، ښار د ښاروال په مشرۍ د ښاروالۍ لخوا اداره کیږي؛ اوسنی واکمن ملا حکمت الله دی.دریدر عصر مدرن، این شهر توسط یک شهرداری اداره می شود که توسط یک شهردار اداره می شود؛ حاکم فعلی ملا حکم الله است. تحت سلطنت سلسله بارکزی که بعد از سلطنت امپراطوری دورانی به وجود آمد، قندهار از دوره های نیمه استقلال برخوردار بود: یک سلسله سرداران از دهه ۱۸۲۰ تا سال رحیم دل خان بر امپراطوری قندهار حکمرانی کردند، آخرین سردار، توسط دوست محمد خان در سال ۱۸۵۶ سرنگون شد و شهر مستقیماً به امارت جذب شد.[13]EnglishUnder the Barakzai dynasty that succeeded the Durrani Empire, Kandahar enjoyed periods of semi-independence: a line of Sardars ruled the Principality of Kandahar from the 1820s until Rahim Dil Khan, the last Sardar, was overthrown by Dost Muhammad Khan in 1856 and the city was absorbed directly into the emirate.پښتود بارکزي سلسله لاندې چې د دراني امپراتورۍ بریالی شو، کندهار د نیمه خپلواکۍ دورې څخه خوند واخیست: د سردارانو یوه کرښه د ۱۸۲۰ لسیزې څخه تر رحیم دل خان پورې د کندهار شهزادګۍ په واک کې وه، وروستی سردار، په ۱۸۵۶ کې د دوست محمد خان لخوا نسکور شو او ښار په مستقیم ډول په امارت کې جذب شو.دریتحت سلطنت سلسله بارکزی که بعد از سلطنت امپراطوری دورانی به وجود آمد، قندهار از دوره های نیمه استقلال برخوردار بود: یک سلسله سرداران از دهه ۱۸۲۰ تا سال رحیم دل خان بر امپراطوری قندهار حکمرانی کردند، آخرین سردار، توسط دوست محمد خان در سال ۱۸۵۶ سرنگون شد و شهر مستقیماً به امارت جذب شد.

قندهار امیر آهنین

زمانیکه عبدالرحمن خان در سال ۱۸۸۰ امیر شد، قندهار همچنان مرکز اصلی قدرت پشتون ها و منبع شورش های مداوم بود.EnglishWhen Abdur Rahman Khan became Amir in 1880, Kandahar was still a major centre of Pashtun power and a source of persistent rebellion.پښتوکله چې عبدالرحمن خان په ۱۸۸۰ کې امیر شو، کندهار لاهم د پښتون ځواک لوی مرکز او د دوامداره بغاوت سرچینه وه.دریزمانیکه عبدالرحمن خان در سال ۱۸۸۰ امیر شد، قندهار همچنان مرکز اصلی قدرت پشتون ها و منبع شورش های مداوم بود. نیرو های او با شورش های مکرر گلزایی ها و سایر قبایل پشتون در منطقه روبرو شدند.EnglishHis forces faced repeated uprisings from the Ghilzai and other Pashtun tribes in the region.پښتود هغه ځواکونه په سیمه کې د ګیلزای او نورو پښتون توکمونو څخه د پرله پسې پاڅونونو سره مخ شوي.درینیرو های او با شورش های مکرر گلزایی ها و سایر قبایل پشتون در منطقه روبرو شدند. در سال ۱۸۸۹، امیر شخصاً یک کمپین علیه قندهار را رهبری کرد، شهر را محاصره کرد و شورش را با انتقام های شدید سرکوب کرد.EnglishIn 1889, the Amir personally led a campaign against Kandahar, besieging the city and crushing the rebellion with severe reprisals.پښتوپه ۱۸۸۹ کې، امیر په شخصي ډول د کندهار پروړاندې د کمپاین مشري وکړه، ښار یې محاصره کړ او بغاوت یې د سخت غچ اخیستنې سره مات کړ.دریدر سال ۱۸۸۹، امیر شخصاً یک کمپین علیه قندهار را رهبری کرد، شهر را محاصره کرد و شورش را با انتقام های شدید سرکوب کرد. او ساختارهای قدرت قدیمی را از بین برد، رهبران شورشی را اعدام یا تبعید کرد و استان را تحت کنترل مستقیم مرکزی سازماندهی کرد.[6]EnglishHe dismantled the old power structures, executed or exiled rebel leaders, and reorganised the province under direct central control.پښتوهغه د واک زاړه جوړښتونه ړنګ کړل، د یاغیانو مشران یې اعدام کړل یا تبعید کړل، او ولایت یې د مستقیم مرکزي کنټرول لاندې تنظیم کړ.دریاو ساختارهای قدرت قدیمی را از بین برد، رهبران شورشی را اعدام یا تبعید کرد و استان را تحت کنترل مستقیم مرکزی سازماندهی کرد. قلعه های شهر تقویت شد و برای جلوگیری از شورش های بیشتر سربازان در آنجا مستقر شدند.EnglishThe city's fortifications were reinforced, and a garrison was stationed to deter further insurrection.پښتود ښار کلابندۍ پیاوړې شوې، او د نورو بغاوتونو د مخنیوي لپاره یو ګارنیشن ځای پر ځای شوی و.دریقلعه های شهر تقویت شد و برای جلوگیری از شورش های بیشتر سربازان در آنجا مستقر شدند.

جنگ های قرن نوزدهم و بیستم

نیروهای بریتانیایی برای مدت کوتاهی این شهر را در جریان جنگ های انگلیسی-افغانی قرن نوزدهم اشغال کردند و در خارج از دیوارهای آن، در ۱ سپتامبر ۱۸۸۰، ارتش کمک رسانی رابرتز آخرین نبرد سال جنگ دوم اینگلو-افغانستان را جنگید (نگاه کنید جنگ قندهار (۱۸۸۰)).[3]EnglishBritish forces briefly occupied the city during the Anglo-Afghan wars of the nineteenth century, and it was outside its walls, on 1 September 1880, that Roberts' relief army fought the last battle of the Second Anglo-Afghan War (see Battle of Kandahar (1880)).پښتوبرتانوي ځواکونو د نولسمې پیړۍ د انګلیسي - افغان جګړو په جریان کې ښار په لنډ وخت کې اشغال کړ، او دا د دې دیوالونو څخه بهر و، د سپتمبر په ۱، ۱۸۸۰ کې، چې د رابرټس د مرستې اردو د دویمه انګلیسي - افغان جګړه وروستۍ جګړه وکړه (وګورئ کندهار جګړه (۱۸۸۰)).درینیروهای بریتانیایی برای مدت کوتاهی این شهر را در جریان جنگ های انگلیسی-افغانی قرن نوزدهم اشغال کردند و در خارج از دیوارهای آن، در ۱ سپتامبر ۱۸۸۰، ارتش کمک رسانی رابرتز آخرین نبرد سال جنگ دوم اینگلو-افغانستان را جنگید (نگاه کنید جنگ قندهار (۱۸۸۰)). در دوران اشغال شوروی در دهه ۱۹۸۰، سربازان دولتی هرگز قادر به حفظ امنیت قندهار نبودند و عمدتاً فرودگاه آن را در اختیار داشتند در حالیکه این شهر نقش عمده ای در مقاومت علیه دولت کمونیست بازی می کرد.EnglishDuring the Soviet occupation of the 1980s, government troops were never really able to secure Kandahar and held chiefly its airport (a field laid out in the 1960s with American aid) while the city played a major part in the resistance against the communist government.پښتود ۱۹۸۰ لسیزې د شوروي اشغال په جریان کې، حکومتي سرتیري هیڅکله د دې وړ نه و چې د کندهار امنیت خوندي کړي او په عمده توګه یې خپل هوایی ډګر درلود پداسې حال کې چې ښار د کمونستي حکومت پروړاندې مقاومت کې لوی رول لوبولی و.دریدر دوران اشغال شوروی در دهه ۱۹۸۰، سربازان دولتی هرگز قادر به حفظ امنیت قندهار نبودند و عمدتاً فرودگاه آن را در اختیار داشتند در حالیکه این شهر نقش عمده ای در مقاومت علیه دولت کمونیست بازی می کرد. (ساحه ای که در دهه ۱۹۶۰ با کمک امریکایی ایجاد شد)[5]

محل تولد طالبان

در پاییز ۱۹۹۴، جنبش طالبان در اطراف فرمانده ضد شوروی سابق ملا محمد عمر ظهور کرد و از مدارس مذهبی در قندهار و سراسر مرز پاکستان سربازان را جذب کرد.[8]EnglishIn the autumn of 1994 the Taliban movement emerged around the former anti-Soviet commander Mullah Muhammad Omar, drawing recruits from religious schools in Kandahar and across the Pakistani border.پښتود ۱۹۹۴ په مني کې د طالبانو ډله غورځنګ د پخواني شوروي ضد قوماندان ملا محمد عمر په شاوخوا کې راپورته شو، چې په کندهار او د پاکستان له پولې هاخوا د مذهبي ښوونځیو څخه ګمارل شوي.دریدر پاییز ۱۹۹۴، جنبش طالبان در اطراف فرمانده ضد شوروی سابق ملا محمد عمر ظهور کرد و از مدارس مذهبی در قندهار و سراسر مرز پاکستان سربازان را جذب کرد. این گروه در اکتبر ۱۹۹۴ شهر مرزی سپین بولداک را تصرف کرد و خود قندهار را در ماه نوامبر با مقاومت اندکی تسخیر کرد.[9]EnglishIt seized the border town of Spin Boldak in October 1994 and captured Kandahar itself, meeting little resistance, that November.پښتودا د ۱۹۹۴ کال په اکتوبر کې د سپین بولدک سرحدي ښار ونیو او پخپله کندهار یې ونیو، چې د لږ مقاومت سره مخ شو، د نومبر په میاشت کې.دریاین گروه در اکتبر ۱۹۹۴ شهر مرزی سپین بولداک را تصرف کرد و خود قندهار را در ماه نوامبر با مقاومت اندکی تسخیر کرد. قندهار به مقر اصلی این جنبش تبدیل شد و تا زمان سرنگونی تحت رهبری ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ همچنان به همین شکل باقی ماند.[1]EnglishKandahar became the movement's headquarters and remained so until the US-led overthrow of 2001.پښتوکندهار د غورځنګ مرکزي دفتر شو او د امریکا په مشرۍ د ۲۰۰۱ کال تر کودتا پورې همداسې پاتې شو.دریقندهار به مقر اصلی این جنبش تبدیل شد و تا زمان سرنگونی تحت رهبری ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ همچنان به همین شکل باقی ماند.

در بهار سال ۱۹۹۶ در قندهار بود که عمر حجاب پیامبر را از بالای یک سقف در مقابل جمعیت عظیمی به نمایش گذاشت.EnglishIt was at Kandahar, in the spring of 1996, that Omar displayed the Cloak of the Prophet Muhammad from a rooftop before a vast crowd (a pivotal moment in his claim to the title Amir al-Mu'minin, "Commander of the Faithful").پښتودا په کندهار کې و، د ۱۹۹۶ کال په پسرلي کې، چې عمر د یوه بام څخه د لویو خلکو په وړاندې د پیغمبر محمد د جامه نندارې ته وړاندې کړه.دریدر بهار سال ۱۹۹۶ در قندهار بود که عمر حجاب پیامبر را از بالای یک سقف در مقابل جمعیت عظیمی به نمایش گذاشت. (یک لحظه محوری در ادعای او برای عنوان امیر المومنین، "فرمانده مؤمنین")[10] زمانیکه طالبان یک نسل بعد به قدرت بازگشتند، قندهار یکی از آخرین پایتخت های ولایتی بود که سقوط کرد و در ۱۳ اگست ۲۰۲۱، یک روز قبل از کابل تسلیم شد.[11]EnglishWhen the Taliban returned to power a generation later, Kandahar was among the last provincial capitals to fall, surrendering on 13 August 2021, the day before Kabul.پښتو(د امیر المومنین، "د مومنانو قوماندان" د لقب په ادعا کې یوه مهمه شیبه) کله چې طالبان یو نسل وروسته واک ته راستانه شول، کندهار د وروستیو ولایتي پلازمېنو په ډله کې و چې سقوط یې وکړ، د ۱۳ اګست ۲۰۲۱، د کابل څخه یوه ورځ مخکې تسلیم شو.دری(یک لحظه محوری در ادعای او برای عنوان امیر المومنین، "فرمانده مؤمنین") زمانیکه طالبان یک نسل بعد به قدرت بازگشتند، قندهار یکی از آخرین پایتخت های ولایتی بود که سقوط کرد و در ۱۳ اگست ۲۰۲۱، یک روز قبل از کابل تسلیم شد.

میوه ها، تجارت و زیارتگاه ها

قندهار همچنان قلب زراعت جنوب است: انار، انگور و انجیر آن منجر به صادرات این استان می شود که در باغ های آبیاری شده ارغنداب، پنجوای و مناطق همسایه رشد می کند و اخیراً در سال ۲۰۰۷ تقریباً ۴۵ درصد از نیروی کار این استان به کشاورزی مشغول بودند.[11]EnglishKandahar remains the agricultural heart of the south: its pomegranates, grapes, and figs lead the province's exports, grown in the irrigated orchards of Arghandab, Panjwayi, and neighbouring districts, and as recently as 2007 farming engaged roughly 45 percent of the provincial workforce.پښتوکندهار د سویل زراعتي زړه پاتې دی: د دې انار، انګور، او انګور د ولایت صادراتو رهبري کوي، د ارغنداب، پنجوايي، او ګاونډیو ولسوالیو په اوبو لګول شوي باغونو کې کرل شوي، او په دې وروستیو کې د ۲۰۰۷ زراعت په ولایت کې شاوخوا ۴۵ سلنه کاري ځواک بوخت کړی.دریقندهار همچنان قلب زراعت جنوب است: انار، انگور و انجیر آن منجر به صادرات این استان می شود که در باغ های آبیاری شده ارغنداب، پنجوای و مناطق همسایه رشد می کند و اخیراً در سال ۲۰۰۷ تقریباً ۴۵ درصد از نیروی کار این استان به کشاورزی مشغول بودند. پارک صنعتی شهر، که مدت ها مرکز فرآوری میوه های خشک شده این منطقه بود، پس از آگوست ۲۰۲۱ به دلیل کمبود برق تقریباً سقوط کرد.[11]EnglishThe city's industrial park, long the processing centre for the region's dried fruit, nearly collapsed after August 2021 for lack of electricity.پښتود ښار صنعتي پارک، د اوږدې مودې لپاره د سیمې وچې میوې پروسس کولو مرکز، د اګست ۲۰۲۱ وروسته د بریښنا نشتوالي له امله نږدې سقوط وکړ.دریپارک صنعتی شهر، که مدت ها مرکز فرآوری میوه های خشک شده این منطقه بود، پس از آگوست ۲۰۲۱ به دلیل کمبود برق تقریباً سقوط کرد. زیرساخت های شهر شامل پارک های صنعتی، پارک های عمومی، مراکز تجاری، بانک ها، هتل ها، رستوران ها، مساجد، بیمارستان ها و دانشگاه ها است.[3]EnglishThe city's infrastructure includes industrial parks, public parks, business centers, banks, hotels, restaurants, mosques, hospitals, and universities.پښتود ښار په زیربناوو کې صنعتي پارکونه، عامه پارکونه، د سوداګرۍ مرکزونه، بانکونه، هوټلونه، رستورانتونه، جوماتونه، روغتونونه او پوهنتونونه شامل دي.دریزیرساخت های شهر شامل پارک های صنعتی، پارک های عمومی، مراکز تجاری، بانک ها، هتل ها، رستوران ها، مساجد، بیمارستان ها و دانشگاه ها است.

در قلب شهر مدرن زیارتگاه کرکه شریف قرار دارد که حجاب پیامبر را در خود جای داده است و در مقابل مقبره احمد شاه دورانی در یک محوطه مشترک قرار دارد.[10]EnglishAt the heart of the modern city stands the shrine of the Kherqa Sharif, housing the Cloak of the Prophet, facing the mausoleum of Ahmad Shah Durrani across a shared enclosure.پښتود عصري ښار په زړه کې د خرقه شریف زیارت ولاړ دی، چې د پیغمبر جامه پکې ساتل کیږي، د احمد شاه دراني د مقبرې په مقابل کې د ګډې حوزې په اوږدو کې.دریدر قلب شهر مدرن زیارتگاه کرکه شریف قرار دارد که حجاب پیامبر را در خود جای داده است و در مقابل مقبره احمد شاه دورانی در یک محوطه مشترک قرار دارد. این جامه در سال ۱۷۶۸ به قندهار آورده شد و به ندرت به نمایش گذاشته می شود و بیش از دو قرن توسط یک خانواده محافظت می شود.EnglishThe cloak itself was brought to Kandahar in 1768 (most accounts as a gift from Murad Beg, emir of Bukhara, though the relic's earlier home is debated) and it stays locked away, shown only rarely and guarded by the same family for more than two centuries.پښتوپخپله جامه په ۱۷۶۸ کې کندهار ته راوړل شوه او دا بند پاتې کیږي، یوازې په ندرت سره ښودل کیږي او د دوه پیړیو څخه ډیر وخت لپاره د ورته کورنۍ لخوا ساتل کیږي.دریاین جامه در سال ۱۷۶۸ به قندهار آورده شد و به ندرت به نمایش گذاشته می شود و بیش از دو قرن توسط یک خانواده محافظت می شود. (بیشتر حساب ها به عنوان یک هدیه از مراد بیگ، امیر بخارا، هر چند که خانه قبلی این اثار مورد بحث است)[10][12] در غرب، دیواره های چمن زاده قندهار قدیمی شکل شهر باستانی را حفظ کرده اند.[14]EnglishTo the west, the grass-grown ramparts of Old Kandahar preserve the outline of the ancient town.پښتو(ډیری حسابونه د بخارا د امیر مراد بیګ لخوا د ډالۍ په توګه، که څه هم د یادښت پخوانی کور بحث شوی) په لویدیځ کې، د زاړه کندهار د چرسو څخه جوړ شوي دیوالونه د لرغوني ښار شکل ساتي.دری(بیشتر حساب ها به عنوان یک هدیه از مراد بیگ، امیر بخارا، هر چند که خانه قبلی این اثار مورد بحث است) در غرب، دیواره های چمن زاده قندهار قدیمی شکل شهر باستانی را حفظ کرده اند.

منابع

  1. Kandahar — Encyclopaedia Britannica
  2. KANDAHAR — Encyclopaedia Iranica
  3. Kandahar — Wikipedia
  4. Alexandria Arachosia — Wikipedia
  5. KANDAHAR i. Historical Geography to 1979 — Encyclopaedia Iranica
  6. Abdur Rahman Khan, "The Iron Amir," 1880–1901 — Library of Congress Country Studies
  7. KANDAHAR iv. From the Mongol Invasion Through the Safavid Era — Encyclopaedia Iranica
  8. Afghanistan: Civil war, mujahideen, Taliban phase — Encyclopaedia Britannica
  9. 1995 — Taliban rise to power — Arab News
  10. Under the Cloak of History: The Kherqa-ye Sharif — Afghanistan Analysts Network
  11. Crops not Watered, Fruit Rotting — Afghanistan Analysts Network
  12. Cloak of Muhammad — Wikipedia
  13. Principality of Kandahar — Wikipedia
  14. Old Kandahar — Wikipedia
  15. 6 Beautiful Places to Visit in Kandahar, Afghanistan - Laure Wanders
  16. Kandahar Province - Wikipedia
  17. Kandahar Afghanistan, Southern Pashtun Province of Afghanistan