رحیم دل خان

زندگی اولیه اش

رحیم دل در سال قندهار در سلسله بارکزی به دنیا آمد، پسر پایانده خان و یک مادر ایدو خل هوتک بود.EnglishRahim Dil was born in Kandahar into the Barakzai dynasty, the son of Payandah Khan and an Idu Khel Hotak mother.پښتورحیم دل په کندهار کال کې د بارکزي په سلسله کې زېږېدلی، د پایانده خان او د ایډو خېل هوتک مور زوی دی.دریرحیم دل در سال قندهار در سلسله بارکزی به دنیا آمد، پسر پایانده خان و یک مادر ایدو خل هوتک بود. او یکی از "برادران دیل" بود.EnglishHe was one of the "Dil Brothers" (four full brothers who would play major roles in Afghan politics: Sher Dil Khan, Pur Dil Khan, Kohan Dil Khan, and Mehr Dil Khan).پښتوهغه د "ډیل وروڼو" له ډلې څخه و.دریاو یکی از "برادران دیل" بود. (چهار برادر کامل که نقش های عمده ای در سیاست افغانستان بازی می کردند: شیر دل خان، پور دل خان، کوهن دل خان و مهر دل خان) پدر آن ها پاینده خان در سال امپراطوری دورانی به عنوان سردار قندهار خدمت کرده بود و این خانواده ریشه های عمیقی در شبکه های سیاسی و قبیله ای شهر داشتند.^[1][3]EnglishTheir father Payandah Khan had served as Sardar of Kandahar under the Durrani Empire, and the family held deep roots in the city's political and tribal networks.پښتو(څلور پوره وروڼه چې په افغان سیاست کې به لوی رول ولوبوي: شیر دل خان، پور دل خان، کوهن دل خان، او مهر دل خان) د دوی پلار پاینده خان د دراني امپراتورۍ لاندې د کندهار د سردار په توګه دنده ترسره کړې وه، او کورنۍ د ښار په سیاسي او قبایلي شبکو کې ژورې ریښې درلودې.دری(چهار برادر کامل که نقش های عمده ای در سیاست افغانستان بازی می کردند: شیر دل خان، پور دل خان، کوهن دل خان و مهر دل خان) پدر آن ها پاینده خان در سال امپراطوری دورانی به عنوان سردار قندهار خدمت کرده بود و این خانواده ریشه های عمیقی در شبکه های سیاسی و قبیله ای شهر داشتند.

بعد از اینکه برادران بارکزی در دهه ۱۸۱۰ سلسله دورانی را سرنگون کردند، شیر دل خان در اوت ۱۸۱۸، از امپراطوری دورانی که در حال شکستن بود، سلطنت قندهار را تاسیس کرد.EnglishAfter the Barakzai brothers overthrew the Durrani dynasty in the 1810s, Sher Dil Khan established the Principality of Kandahar in August 1818, breaking away from the fracturing Durrani Empire.پښتووروسته له هغه چې د بارکزي ورو وروڼهو په ۱۸۱۰s کې د دراني سلسله راپرځوله، شیر دل خان د ۱۸۱۸ په اګست کې د کندهار شهزادګۍ رامینځته کړه، چې د دراني امپراتورۍ له ماتیدو څخه جلا شو.دریبعد از اینکه برادران بارکزی در دهه ۱۸۱۰ سلسله دورانی را سرنگون کردند، شیر دل خان در اوت ۱۸۱۸، از امپراطوری دورانی که در حال شکستن بود، سلطنت قندهار را تاسیس کرد. برادران دیل برای یک مدت به طور مشترک حکومت کردند، شیر دیل فرماندهی ارتش را بر عهده داشت و دیگران اداره امور مدنی را اداره می کردند.EnglishThe Dil Brothers ruled jointly for a time, with Sher Dil commanding the military and the others managing civil administration.پښتود دل ورو وروڼهو د یو وخت لپاره په ګډه واکمني وکړه، د شیر دل سره د پوځ امر کول او نور یې د ملکي ادارې اداره کول.دریبرادران دیل برای یک مدت به طور مشترک حکومت کردند، شیر دیل فرماندهی ارتش را بر عهده داشت و دیگران اداره امور مدنی را اداره می کردند.

شیر دل خان قرار بود مسئول دیواره های قندهار باشد اما بعد از مرگ او در سال ۱۸۲۶، برادران با یکدیگر جنگیدند و اجازه دادند که دیواره های شهر از بین بروند.^[4]EnglishSher Dil Khan was supposed to be in charge of Kandahar's walls but after his death in 1826, the brothers fought each other and allowed the city's walls to fall into decay.پښتوشیر دل خان باید د کندهار د دېوالونو مسؤل وای خو په ۱۸۲۶ کال کې د هغه له مړینې وروسته، وروڼو له یو بل سره جګړه وکړه او د ښار دېوالونو ته یې د ړنګیدو اجازه ورکړه.دریشیر دل خان قرار بود مسئول دیواره های قندهار باشد اما بعد از مرگ او در سال ۱۸۲۶، برادران با یکدیگر جنگیدند و اجازه دادند که دیواره های شهر از بین بروند.

در سال ۱۸۳۹، در جریان جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان، بریتانیایی ها شاه شجاع درانی را به عنوان حاکم نصب کردند و قدرت مستقل برادران دیل برای مدت کوتاهی لغو شد.EnglishIn 1839, during the First Anglo-Afghan War, the British installed Shah Shuja Durrani as ruler, and the Dil Brothers' independent authority was briefly rescinded.پښتوپه ۱۸۳۹ کې، د لومړۍ انګلیسي - افغان جګړه په جریان کې، انګلستان شاه شجاع دراني د واکمن په توګه نصب کړ، او د دیل ورو وروڼهو خپلواکه واک د لنډې مودې لپاره لغوه شو.دریدر سال ۱۸۳۹، در جریان جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان، بریتانیایی ها شاه شجاع درانی را به عنوان حاکم نصب کردند و قدرت مستقل برادران دیل برای مدت کوتاهی لغو شد. بعد از مرگ شاه شجاع در سال کابل در اپریل ۱۸۴۲، کوهن دل خان به عنوان سردار قندهار دوباره به قدرت رسید و امپراطوری دوباره به دست او رسید.^[5]EnglishAfter Shah Shuja's death in Kabul in April 1842, Kohan Dil Khan was re-instated as Sardar of Kandahar, and the principality was restored.پښتود ۱۸۴۲ کال د اپریل په کابل کې د شاه شجاع د مړینې وروسته، کوهن دل خان د کندهار د سردار په توګه په دنده وګمارل شو، او سلطنت یې بیا پرانستل شو.دریبعد از مرگ شاه شجاع در سال کابل در اپریل ۱۸۴۲، کوهن دل خان به عنوان سردار قندهار دوباره به قدرت رسید و امپراطوری دوباره به دست او رسید.

بحران قلات

تنش بین قندهار و کابل سال ها بود که در حال جوشیدن بود.EnglishTensions between Kandahar and Kabul had been simmering for years.پښتود کندهار او کابل تر منځ ترینګلتیا د کلونو راهیسې روانه وه.دریتنش بین قندهار و کابل سال ها بود که در حال جوشیدن بود. در سال ۱۸۵۲، کوهن دل خان زمانی نگران شد که دوست محمد خان قبیله های توخی و هوتک قلات را که یک شهر در حوزه نفوذ قندهار بود، مجازات کرد.EnglishIn 1852, Kohan Dil Khan grew alarmed when Dost Muhammad Khan punished the Tokhi and Hotak tribes of Qalat, a town within the Kandahar sphere of influence.پښتوپه ۱۸۵۲ کې، کوهن دل خان هغه وخت اندیښمن شو کله چې دوست محمد خان د قلات ټوکي او هوتک قبیلو ته سزا ورکړه، چې د کندهار د نفوذ ساحې کې یو ښار و.دریدر سال ۱۸۵۲، کوهن دل خان زمانی نگران شد که دوست محمد خان قبیله های توخی و هوتک قلات را که یک شهر در حوزه نفوذ قندهار بود، مجازات کرد. از اینکه دوست محمد از قلات به عنوان یک پایگاه برای جذب قندهار استفاده خواهد کرد، کوهان دل برادر کوچکتر خود میهر دل خان را با ۴۰۰۰ نفر به قلات اعزام کرد و قلعه را با قطعات میدان تقویت کرد.^[6]EnglishFearing that Dost Muhammad would use Qalat as a foothold to absorb Kandahar, Kohan Dil deployed his younger brother Mihr Dil Khan with 4,000 men toward Qalat and fortified the citadel with field pieces.پښتوله دې وېرې چې دوست محمد به قلات د کندهار د جذبولو لپاره د پښو د ټینګښت په توګه وکاروي، کوهن دل خپل ځوان ورور میهر دل خان د ۴۰۰۰ سړو سره د قلات په لور واستاوه او د ساحې ټوټو سره یې قلعه تقویه کړه.دریاز اینکه دوست محمد از قلات به عنوان یک پایگاه برای جذب قندهار استفاده خواهد کرد، کوهان دل برادر کوچکتر خود میهر دل خان را با ۴۰۰۰ نفر به قلات اعزام کرد و قلعه را با قطعات میدان تقویت کرد.

دوست محمد با ارسال شیر علی خان از غزنی و سردار حیدر خان از کابل با یک ارتش یکجا پاسخ داد.EnglishDost Muhammad responded by sending Sher Ali Khan from Ghazni and Sardar Haidar Khan from Kabul with a combined army.پښتودوست محمد د غزني څخه شېر علي خان او د کابل څخه سردار حیدر خان د ګډ پوځ په استولو سره ځواب ورکړ.دریدوست محمد با ارسال شیر علی خان از غزنی و سردار حیدر خان از کابل با یک ارتش یکجا پاسخ داد. سواره نظام هایدرکان به دیوار قلات رسیدند اما توسط توپ های میهر دیل رانده شدند.EnglishHaidar Khan's cavalry rode up to the walls of Qalat but were driven off by Mihr Dil's cannon fire.پښتود حیدر خان سواره ځواکونه د قلات دېوالونو ته ورسېدل خو د میهر دل د توپونو له خوا شړل شول.دریسواره نظام هایدرکان به دیوار قلات رسیدند اما توسط توپ های میهر دیل رانده شدند. بحران تا زمانی تشدید شد که خود دوست محمد با سردار محمد اعظم خان به عنوان حاکم در کابل به قلات حمله کرد.EnglishThe crisis escalated until Dost Muhammad himself marched on Qalat with Sardar Muhammad Azam Khan as Regent in Kabul.پښتوبحران تر هغه وخته پورې پراخ شو چې دوست محمد پخپله په کابل کې د ریجنټ په توګه د سردار محمد اعظم خان سره د قلات په لور روان شو.دریبحران تا زمانی تشدید شد که خود دوست محمد با سردار محمد اعظم خان به عنوان حاکم در کابل به قلات حمله کرد. در مواجهه با نیروی عظیم امیر، کوهن دیل با یک توافق صلح موافقت کرد: قلعه قلات تخریب می شد و قلات به عنوان قلمرو بی طرف بین دو قلمرو اعلام می شد.^[6]EnglishFaced with the Amir's overwhelming force, Kohan Dil agreed to a peace settlement: the citadel of Qalat would be destroyed, and Qalat declared neutral territory between the two realms.پښتود امیر د لوی ځواک سره مخامخ، کوهن دل د سولې جوړجاړي ته موافقه وکړه: د قلات ښارګوټی به ویجاړ شي، او قلات به د دواړو سلطنتونو ترمینځ بې طرفه خاوره اعلان کړي.دریدر مواجهه با نیروی عظیم امیر، کوهن دیل با یک توافق صلح موافقت کرد: قلعه قلات تخریب می شد و قلات به عنوان قلمرو بی طرف بین دو قلمرو اعلام می شد.

سلطنت و سقوط

زمانیکه کوهن دل خان در ۲۱ آگوست ۱۸۵۵ فوت کرد، یک بحران جانشینی بین رحیم دل، قدیمی ترین برادر زنده مانده دل و پسران کوهن دل به رهبری محمد صادق خان بوجود آمد.EnglishWhen Kohan Dil Khan died on 21 August 1855, a succession crisis erupted between Rahim Dil, the eldest surviving Dil Brother, and Kohan Dil's sons led by Muhammad Sadiq Khan.پښتوکله چې کوهن دل خان د ۱۸۵۵ کال د اګست په ۲۱ مه مړ شو، د رحیم دل تر منځ د میراث بحران رامنځته شو.دریزمانیکه کوهن دل خان در ۲۱ آگوست ۱۸۵۵ فوت کرد، یک بحران جانشینی بین رحیم دل، قدیمی ترین برادر زنده مانده دل و پسران کوهن دل به رهبری محمد صادق خان بوجود آمد. علماء در قندهار استدلال می کردند که رحیم دل باید به عنوان عضو ارشد خانواده به ارث برسد، اما پسران کوهن دل این ادعا را رد کردند و ادعای خود را مطرح کردند.^[2][6]EnglishThe ulama in Kandahar argued that Rahim Dil should inherit the throne as the senior family member, but Kohan Dil's sons rejected this claim and staked their own.پښتوپه کندهار کې علما استدلال وکړ چې رحیم دل باید د کورنۍ د مشر غړي په توګه د تخت وارث شي، مګر د کوهن دل زامن دا ادعا رد کړه او خپل ځان یې وټاکه.دریعلماء در قندهار استدلال می کردند که رحیم دل باید به عنوان عضو ارشد خانواده به ارث برسد، اما پسران کوهن دل این ادعا را رد کردند و ادعای خود را مطرح کردند.

دوست محمد خان، که مدت ها تلاش می کرد افغانستان را تحت سلطه اش متحد کند، تقسیم داخلی را به عنوان یک فرصت می دید.EnglishDost Muhammad Khan, who had long sought to reunify Afghanistan under his authority, saw the internal division as an opportunity.پښتودوست محمد خان، چې له اوږدې مودې راهیسې یې هڅه کوله چې افغانستان د خپلې واکمنۍ لاندې یوځای کړي، داخلي ویش یې د یو فرصت په توګه ولید.دریدوست محمد خان، که مدت ها تلاش می کرد افغانستان را تحت سلطه اش متحد کند، تقسیم داخلی را به عنوان یک فرصت می دید. در سپتمبر ۱۸۵۵ او شیر علی خان را از غزنی به قندهار با ظاهراً ۱۰۰ نفر فرستاد، اما هر روز شیر علی با تعداد کمتری از مردان باز می گردد و بقیه را به عنوان سربازان مخفی به جا می گذارد.EnglishIn September 1855 he sent Sher Ali Khan from Ghazni to Kandahar with ostensibly 100 men, but each day Sher Ali returned with fewer men, leaving the rest behind as incognito soldiers.پښتود ۱۸۵۵م کال په سپتمبر کې شېرعلي خان له غزني څخه کندهار ته له ۱۰۰ کسانو سره واستاوه، خو هره ورځ شېرعلي له لږو کسانو سره بېرته راستونېده او پاتې نور یې د پټو عسکرو په توګه پرېښودل.دریدر سپتمبر ۱۸۵۵ او شیر علی خان را از غزنی به قندهار با ظاهراً ۱۰۰ نفر فرستاد، اما هر روز شیر علی با تعداد کمتری از مردان باز می گردد و بقیه را به عنوان سربازان مخفی به جا می گذارد.

در ۱۴ نوامبر ۱۸۵۵، دوست محمد با بهانه برگزاری نماز برای مرگ کوهن دل وارد قندهار شد.EnglishOn 14 November 1855, Dost Muhammad entered Kandahar under the pretext of holding a prayer for Kohan Dil's death.پښتوپه ۱۴ نومبر ۱۸۵۵ کې، دوست محمد د کوهن دل د مرګ لپاره د لمانځه په پلمه کندهار ته ننوت.دریدر ۱۴ نوامبر ۱۸۵۵، دوست محمد با بهانه برگزاری نماز برای مرگ کوهن دل وارد قندهار شد. او کنترول قلعه را به دست گرفت و درآمد شهر را بین سرداران قندهاری تقسیم کرد، اما آنها را از هر نقشی واقعی در دولت جدید مستثنی کرد.EnglishHe took control of the citadel and divided the city's revenues among the Kandahari sardars, but excluded them from any real role in the new government.پښتوهغه د کلا کنټرول واخیست او د ښار عواید یې د کندهاري سردارانو ترمنځ وویشل، مګر دوی یې په نوي حکومت کې له کوم ریښتیني رول څخه بې برخې کړل.دریاو کنترول قلعه را به دست گرفت و درآمد شهر را بین سرداران قندهاری تقسیم کرد، اما آنها را از هر نقشی واقعی در دولت جدید مستثنی کرد. رحیم دل تلاش کرد با دوست محمد مذاکره کند و نامه هایی را ارسال کرد که ادعا می کرد پسران کوهن دل از ادعاهای خود دست کشیده اند، اما دوست محمد به او اعتماد نداشت و از گزارش های دیگر متوجه شد که رحیم دل قادر به حکومت نیست و در شهر بی نظمی حاکم است.^[6]EnglishRahim Dil attempted to negotiate with Dost Muhammad, sending letters claiming that Kohan Dil's sons had abandoned their claims, but Dost Muhammad did not trust him and learned from other reports that Rahim Dil was incapable of governing and that anarchy prevailed in the city.پښتورحیم دل د دوست محمد سره د خبرو اترو هڅه وکړه، او لیکونه یې واستول چې ادعا یې کوله چې د کوهن دل زامن خپلې ادعاګانې پریښي دي، مګر دوست محمد په هغه باور نه درلود او د نورو راپورونو څخه یې زده کړل چې رحیم دل د حکومت کولو وړ نه و او په ښار کې بې نظمي حاکمه وه.دریرحیم دل تلاش کرد با دوست محمد مذاکره کند و نامه هایی را ارسال کرد که ادعا می کرد پسران کوهن دل از ادعاهای خود دست کشیده اند، اما دوست محمد به او اعتماد نداشت و از گزارش های دیگر متوجه شد که رحیم دل قادر به حکومت نیست و در شهر بی نظمی حاکم است.

در جنوری ۱۸۵۶، حکومت دوست محمد به دلیل مخالفت سرداران قندهاری به طور فزاینده ای ناپایدار شد.EnglishIn January 1856, Dost Muhammad's rule became increasingly unstable due to opposition from Kandahari sardars.پښتوپه جنوري ۱۸۵۶ کې، د دوست محمد واکمني د کندهاري سردارانو د مخالفت له امله په زیاتیدونکي ډول بې ثباته شوه.دریدر جنوری ۱۸۵۶، حکومت دوست محمد به دلیل مخالفت سرداران قندهاری به طور فزاینده ای ناپایدار شد. رحیم دل به کاروان غلات حمله کرد و برادرزاده اش محمد عمر به همراه سلطان علی و خوشدل خان با بیش از ۶۰۰ نفر خود را در ملا خان در گرمسیر مستقر کردند و تلاش کردند علیه محمد دوست توطئه کنند که شکست خورد.EnglishRahim Dil raided a grain caravan, and his nephew Muhammad Umar, along with Sultan Ali and Khushdil Khan, established themselves at Mala Khan in Garmser with over 600 men and attempted a conspiracy against Dost Muhammad, which failed.پښتورحیم دل د غنمو په کاروان برید وکړ، او د هغه د تره زوی محمد عمر، د سلطان علي او خوشدل خان سره یوځای، په ګرمسر کې په مالا خان کې د ۶۰۰ څخه زیاتو سړو سره ځان تاسیس کړ او د محمد دوست پروړاندې د توطیې هڅه یې وکړه، کوم چې ناکام شو.دریرحیم دل به کاروان غلات حمله کرد و برادرزاده اش محمد عمر به همراه سلطان علی و خوشدل خان با بیش از ۶۰۰ نفر خود را در ملا خان در گرمسیر مستقر کردند و تلاش کردند علیه محمد دوست توطئه کنند که شکست خورد. دوست محمد در نهایت در مورد یک توافق مذاکره کرد: حافظ جی رحیم دل و تمام پسرانش را ترغیب کرد تا تحت وفاداری به دوست محمد به قندهار بازگردند.EnglishDost Muhammad eventually negotiated a settlement: Hafiz Ji induced Rahim Dil and all his sons to return to Kandahar under loyalty to Dost Muhammad.پښتودوست محمد په پای کې د یوې جوړجاړي په اړه خبرې وکړې: حافظ جی رحیم دل او د هغه ټول زامن وهڅول چې د دوست محمد سره د وفاداري لاندې کندهار ته راستون شي.دریدوست محمد در نهایت در مورد یک توافق مذاکره کرد: حافظ جی رحیم دل و تمام پسرانش را ترغیب کرد تا تحت وفاداری به دوست محمد به قندهار بازگردند. یکی از پسران دوست محمد، محمد شریف خان، محمد عمر را شکست داد و شورشیان به قندهار آورده شدند.EnglishOne of Dost Muhammad's sons, Muhammad Sharif Khan, defeated Muhammad Umar, and the rebels were brought to Kandahar.پښتود دوست محمد یو زوی، محمد شریف خان، محمد عمر ته ماتې ورکړه، او یاغیان کندهار ته راوړل شول.درییکی از پسران دوست محمد، محمد شریف خان، محمد عمر را شکست داد و شورشیان به قندهار آورده شدند. در اوایل اوت ۱۸۵۶ حتی محمد صادق خان مقاومت خود را در بلوچستان تسلیم کرد و به قندهار برگشت.^[6]EnglishBy early August 1856, even Muhammad Sadiq Khan surrendered his resistance in Baluchistan and returned to Kandahar.پښتود ۱۸۵۶ کال د اګست په لومړیو کې، حتی محمد صادق خان په بلوچستان کې خپل مقاومت تسلیم کړ او کندهار ته راستون شو.دریدر اوایل اوت ۱۸۵۶ حتی محمد صادق خان مقاومت خود را در بلوچستان تسلیم کرد و به قندهار برگشت.

علیرغم حل و فصل، دوست محمد فرمانداری قندهار را به پسرش حیدر خان داد زمانیکه او شهر را در سپتامبر ۱۸۵۶ ترک کرد.EnglishDespite the settlement, Dost Muhammad gave the governorship of Kandahar to his son Haidar Khan when he left the city in September 1856.پښتود جوړجاړي سره سره، دوست محمد د کندهار والي خپل زوی حیدر خان ته ورکړ کله چې هغه په سپتمبر ۱۸۵۶ کې ښار پریښود.دریعلیرغم حل و فصل، دوست محمد فرمانداری قندهار را به پسرش حیدر خان داد زمانیکه او شهر را در سپتامبر ۱۸۵۶ ترک کرد. این سلطنت به طور رسمی لغو شد و به امارت افغانستان جذب شد و حکومت چهار دهه ای برادران دیل را به پایان رساند.^[2]EnglishThe principality was formally abolished and absorbed into the Emirate of Afghanistan, ending the Dil Brothers' four-decade rule.پښتودغه امارت په رسمي ډول له منځه یوړل شو او د افغانستان په امارت کې جذب شو، چې د دل وروڼو څلور لسیزې واکمني یې پای ته ورسوله.دریاین سلطنت به طور رسمی لغو شد و به امارت افغانستان جذب شد و حکومت چهار دهه ای برادران دیل را به پایان رساند.

تبعید و مرگ

رحیم دل سال های آخر زندگی اش را تحت حکومت دوست محمد سپری کرد و درآمد سالانه ای را که اغلب کاهش می یافت دریافت می کرد. (از یک توافق ۵۰۰,۰۰۰ روپیه به کمتر از ۱,۰۰۰ روپیه در ماه، بعداً در سال ۱۸۵۷ به ۸۰,۰۰۰ روپیه افزایش یافت)^[6] او در سال ۱۸۵۹ در سن سالگی در قاجار ایران فوت کرد. مرگ او آخرین تلاش برای استقلال قندهاری از کابل را به پایان رساند. این شهر دومین شهر امارت تحت حکومت بارکزی باقی می ماند تا اینکه تاریخ پراکنده سلسله دورانی آن را در دولت مدرن افغانستان جذب کرد.^[1][4]

رحیم دل با حوا بیگم ازدواج کرد و نه فرزند داشت (هفت پسر و دو دختر) از جمله محمد عظیم خان، محمد عالم خان بارکزایی، و گل محمد خان.^[1]EnglishRahim Dil married Hawa Begum and had nine children (seven sons and two daughters) including Muhammad Azim Khan, Muhammad Alam Khan, and Gul Muhammad Khan.پښتورحیم دل له حوا بیګم سره واده وکړ او نهه ماشومان یې درلودل ( اوه زامن او دوه لورګانې) په شمول محمد عظیم خان، محمد عالم خان بارکزي، او ګل محمد خان.دریرحیم دل با حوا بیگم ازدواج کرد و نه فرزند داشت (هفت پسر و دو دختر) از جمله محمد عظیم خان، محمد عالم خان بارکزایی، و گل محمد خان.

منابع

1. Rahim Dil Khan — Wikipedia
2. Principality of Kandahar — Wikipedia
3. Hazārah, Fayż Muḥammad Kātib; McChesney, R. D. — The History of Afghanistan: Sirāj al-Tawārīkh
4. Malleson, George B. — History of Afghanistan: From the Earliest Period to the Outbreak of the War of 1878
5. Kohan Dil Khan — Wikipedia
6. Conquest of Kandahar — Wikipedia